Tauró de nit
Aparença
| Carcharhinus signatus | |
|---|---|
| Estat de conservació | |
| UICN | espècie amenaçada |
| Dades | |
| Edat màxima | 31,7 anys |
| Taxonomia | |
| Superregne | Holozoa |
| Regne | Animalia |
| Fílum | Chordata |
| Classe | Chondrichthyes |
| Ordre | Carcharhiniformes |
| Família | Carcharhinidae |
| Gènere | Carcharhinus |
| Espècie | Carcharhinus signatus Poey, 1868 Carcharhinus signatus |
| Distribució | |
El tauró de nit (Carcharhinus signatus)[1] és una espècie de peix cartilaginós carcariniforme de la família dels carcarínids (Carcharhinidae),[2] propi de l'oceà Atlàntic. Els mascles poden assolir els 280 cm de longitud.[3]
Distribució geogràfica
[modifica]Es pot trobar fins als 600 m de fondària i en aigües amb una temperatura d'entre 11 i 16 graus. Es troba a l'Atlàntic occidental (des de Delaware fins a Florida, les Bahames i Cuba. També al Brasil i a l'Argentina), a l'Atlàntic oriental (des del Senegal fins a la Costa d'Ivori, Ghana, Camerun, República Democràtica del Congo, Angola i nord de Namíbia).[3]
Referències
[modifica]- ↑ «Cercaterm | TERMCAT». [Consulta: 6 novembre 2026].
- ↑ «WoRMS - World Register of Marine Species - Carcharhinus signatus (Poey, 1868)» (en anglès). [Consulta: 6 novembre 2026].
- 1 2 FishBase (anglès)
Bibliografia
[modifica]- Compagno, L.J.V., 1984. FAO species catalogue. Vol. 4. Sharks of the world. An annotated and illustrated catalogue of shark species known to date. Part 2 - Carcharhiniformes. FAO Fish. Synop. 125(4/2):251-655.
- Wheeler, A. The World Encyclopedia of Fishes (en anglès). 2a edició. Macdonald, 1985. ISBN 978-0356107158.
- Nelson, J. S. Fishes of the World (en anglès). 3a edició. Wiley, 1994. ISBN 978-0-471-54713-6.
- Helfman, G. S.; Collette, B. B.; Facey, D. E. The Diversity of Fishes (en anglès). Blackwell Science, 1997. ISBN 9780865422568.
- Moyle, P.; Cech, J. Fishes: An Introduction to Ichthyology (en anglès). 4a edició. Prentice Hall, 2000. ISBN 9780130112828.
- Fordham et al (2006). Tauró de nit. Llista Vermella de la UICN, Unió Internacional per a la Conservació de la Natura, 2006. Consultat el 8 de desembre del 2007 (en anglès).

