Zum Inhalt springen

Tomás Carbonell

aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
Tomás Carbonell Tennisspieler
Nation: Spanien Spanien
Geburtstag: 7. August 1968
Größe: 178 cm
1. Profisaison: 1987
Rücktritt: 2001
Spielhand: Rechts
Preisgeld: 3.157.584 US-Dollar
Einzel
Karrierebilanz: 194:223
Karrieretitel: 2
Höchste Platzierung: 40 (15. April 1996)
Grand-Slam-Bilanz
Grand-Slam-Titel:00000 0
Australian Open 2R (1990, 1993, 1997)
French Open 3R (1991, 1995)
Wimbledon 3R (1989, 1995)
US Open 3R (1990)
Doppel
Karrierebilanz: 349:298
Karrieretitel: 22
Höchste Platzierung: 22 (9. Oktober 1995)
Grand-Slam-Bilanz
Grand-Slam-Titel:00000 0
Australian Open 2R (1994)
French Open HF (1999, 2000)
Wimbledon 2R (1991, 1996, 1999, 2001)
US Open VF (1990)
Mixed
Grand-Slam-Bilanz
Grand-Slam-Titel:00000 1
Australian Open —
French Open S (2001)
Wimbledon 2R (2001)
US Open 1R (1998–2000)
Quellen: offizielle Spielerprofile bei der ATP/WTA (siehe Weblinks)

Tomás Carbonell Lladó (* 7. August 1968 in Barcelona) ist ein ehemaliger spanischer Tennisspieler.

Carbonell gewann 1986 an der Seite von Petr Korda den Juniorenwettbewerb von Wimbledon sowie an der Seite von Javier Sánchez den Juniorenwettbewerb der US Open. Im Jahr darauf wurde er Tennisprofi.

Im selben Jahr gewann er seinen ersten von insgesamt 22 Doppeltiteln auf der ATP World Tour; er siegte in Buenos Aires an der Seite von Sergio Casal. 1992 errang er in Maceió seinen ersten Einzeltitel. Seinen zweiten und letzten Einzeltitel gewann er 1996 in Casablanca, zudem stand er zweimal in einem Finale. Seine höchste Notierung in der Weltrangliste erreichte er 1996 mit Position 40 im Einzel sowie 1995 mit Position 22 im Doppel.

Sein bestes Einzelergebnis bei einem Grand-Slam-Turnier war jeweils das Erreichen der dritten Runde bei den French Open, in Wimbledon und bei den US Open. In der Doppelkonkurrenz erreichte er zwei Mal das Halbfinale der French Open, 1999 mit Pablo Albano sowie 2000 mit Martín García. Zudem gewann er 2001 an der Seite von Virginia Ruano Pascual den Mixed-Titel der French Open.

Carbonell spielte zwischen 1991 und 1996 zwei Einzel- und vier Doppelpartien für die spanische Davis-Cup-Mannschaft. Bei der 2:3-Niederlage gegen Deutschland im Viertelfinale 1994 verlor er an der Seite von Sergi Bruguera das Doppel gegen Karsten Braasch und Michael Stich. Bei den Olympischen Spielen 1996 trat er für Spanien im Doppel an und erreichte mit Sergi Bruguera das Viertelfinale.

Legende
Grand Slam
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
ATP International Series Gold (1)
ATP International Series (23)
ATP Challenger Tour (10)
Nr. Datum Turnier Belag Finalgegner Ergebnis
1. 9. Februar 1992  Maceió Sand  Christian Miniussi 7:612, 5:7, 6:2
2. 18. Juni 1996  Casablanca Sand  Gilbert Schaller 7:5, 1:6, 6:2
Challenger Tour
[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Nr. Datum Turnier Belag Finalgegner Ergebnis
1. 19. Juni 1989  Saou Sand  Nicklas Utgren 6:2, 6:4
2. 6. September 1993  Venedig Sand  Gilbert Schaller 6:4, 0:6, 6:1

Finalteilnahmen

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Nr. Datum Turnier Belag Finalgegner Ergebnis
1. 6. Juli 1992  Båstad Sand  Magnus Gustafsson 7:5, 5:7, 4:6
2. 13. Juni 1994  St. Pölten Sand  Thomas Muster 6:4, 2:6, 4:6
Nr. Datum Turnier Belag Partner Finalgegner Ergebnis
1. 22. November 1987  Buenos Aires (1) Sand  Sergio Casal  Jay Berger
 Horacio de la Peña
kampflos
2. 17. September 1989  Madrid Sand  Carlos Costa  Francisco Clavet
 Tomáš Šmíd
7:5, 6:3
3. 25. September 1989  Bordeaux (1) Sand  Carlos di Laura  Agustín Moreno
 Jaime Yzaga
6:4, 6:3
4. 23. Juni 1990  Genua Sand  Udo Riglewski  Cristiano Caratti
 Federico Mordegan
7:6, 7:6
5. 10. September 1990  Bordeaux Sand  Libor Pimek  Mansour Bahrami
 Yannick Noah
6:3, 6:7, 6:2
6. 4. August 1991  Kitzbühel Sand  Francisco Roig  Pablo Arraya
 Dmytro Poljakow
6:7, 6:2, 6:4
7. 12. Juli 1992  Båstad Sand  Christian Miniussi  Christian Bergström
 Magnus Gustafsson
6:4, 7:5
8. 11. Oktober 1992  Athen Sand Spanien Francisco Roig  Marcelo Filippini
 Mark Koevermans
6:3, 6:4
9. 2. Mai 1993 Spanien Madrid Sand Spanien Carlos Costa  Luke Jensen
 Scott Melville
7:64, 6:2
10. 7. Juni 1993  Florenz Sand Libor Pimek  Mark Koevermans
 Greg Van Emburgh
7:6, 2:6, 6:1
11. 13. November 1993 Buenos Aires (2) Sand Spanien Carlos Costa  Sergio Casal
 Emilio Sánchez Vicario
6:4, 6:4
12. 28. März 1995  Casablanca Sand Spanien Francisco Roig  Emanuel Couto
 João Cunha e Silva
6:4, 6:1
13. 16. Juni 1995  Porto Sand Spanien Francisco Roig  Jordi Arrese
 Àlex Corretja
6:3, 7:6
14. 23. Juli 1995  Stuttgart Sand Spanien Francisco Roig  Ellis Ferreira
 Jan Siemerink
3:6, 6:3, 6:4
15. 8. Oktober 1995  Valencia Sand Spanien Francisco Roig  Tom Kempers
 Jack Waite
7:5, 6:3
16. 14. April 1996  Estoril (1) Sand Spanien Francisco Roig  Tom Nijssen
 Greg Van Emburgh
6:3, 6:2
17. 12. April 1999 Portugal Estoril (2) Sand  Donald Johnson  Jiří Novák
 David Rikl
6:3, 2:6, 6:1
18. 19. September 1999  Mallorca Sand  Lucas Arnold Ker  Alberto Berasategui
 Francisco Roig
6:1, 6:4
19. 1. Oktober 2000  Palermo (1) Sand  Martín Alberto García  Pablo Albano
 Marc-Kevin Goellner
kampflos
20. 18. Februar 2001  Viña del Mar Sand Lucas Arnold Ker  Mariano Hood
 Sebastián Prieto
6:4, 2:6, 6:3
21. 25. Februar 2001 Buenos Aires (3) Sand Lucas Arnold Ker  Mariano Hood
 Sebastián Prieto
5:7, 7:5, 7:6
22. 30. September 2001 Italien Palermo (2) Sand  Daniel Orsanic  Enzo Artoni
 Emilio Benfele Álvarez
6:2, 2:6, 6:2
Challenger Tour
[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Nr. Datum Turnier Belag Partner Finalgegner Ergebnis
1. 27. Februar 1989  Kairo (1) Sand  Jordi Arrese  Carlos Costa
 Francisco Roig
7:6, 6:3
2. 17. April 1989  Porto Sand  Carlos Costa  Paul Haarhuis
 Denis Langaskens
6:4, 6:3
3. 24. April 1989  Lissabon Sand Spanien Carlos Costa  Marcos Aurelio Górriz
 Vicente Solves
6:4, 6:1
4. 15. Juli 1991  Tampere Sand  Marcos Aurelio Górriz  David Adams
Andrei Olchowski
6:4, 6:2
5. 11. November 1996  Andorra Hartplatz  Francisco Roig  Nebojša Đorđević
 Aleksandar Kitinov
6:2, 4:6, 6:1
6. 13. Oktober 1997 Kairo (2) Sand Spanien Francisco Roig  Wayne Arthurs
 Eyal Ran
6:3, 6:3
7. 15. Juni 1998  Braunschweig Sand Spanien Francisco Roig  Juan Balcells
 Emanuel Couto
6:2, 7:6
8. 2. Oktober 2000  Barcelona Sand  Albert Portas  Marcus Hilpert
 Jens Knippschild
5:7, 6:1, 6:4

Finalteilnahmen

[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]
Nr. Datum Turnier Belag Partner Finalgegner Ergebnis
1. 22. November 1987  São Paulo Hartplatz  Sergio Casal  Gilad Bloom
 Javier Sánchez
3:6, 7:6, 4:6
2. 30. Juli 1989  Hilversum Sand  Diego Pérez  Paul Haarhuis
 Mark Koevermans
Finale nicht ausgetragen
3. 5. November 1990  Itaparica Hartplatz  Marcos Aurelio Górriz  Mauro Menezes
 Fernando Roese
6:7, 5:7
4. 24. Oktober 1994  Santiago de Chile Sand  Francisco Roig  Karel Nováček
 Mats Wilander
6:4, 6:7, 6:7
5. 7. November 1994  Buenos Aires Sand Spanien Francisco Roig  Sergio Casal
 Emilio Sánchez Vicario
3:6, 2:6
6. 6. Februar 1995  Dubai Hartplatz Spanien Francisco Roig  Grant Connell
 Patrick Galbraith
2:6, 6:4, 3:6
7. 27. Februar 1995  Rotterdam Teppich (i) Spanien Francisco Roig  Martin Damm
 Anders Järryd
3:6, 2:6
8. 25. März 1996  Casablanca Sand Spanien Francisco Roig  Jiří Novák
 David Rikl
6:7, 3:6
9. 15. Juli 1996  Stuttgart Sand Spanien Francisco Roig  Libor Pimek
 Byron Talbot
2:6, 7:5, 4:6
10. 16. Februar 1998  Antwerpen Hartplatz Spanien Francisco Roig  Wayne Ferreira
Jewgeni Kafelnikow
5:7, 6:3, 2:6
11. 19. Oktober 1998  Lyon Teppich (i) Spanien Francisco Roig  Olivier Delaître
 Fabrice Santoro
2:6, 2:6