Sinal clínico

O sinais clínicos ou signos clínicos^[1] (ou simplemente sinais ou signos) son as manifestacións obxectivas, clinicamente fiables e observadas na exploración médica, é dicir, no exame físico do paciente, a diferenza dos síntomas, que son elementos subxectivos, sinais percibidos unicamente polo paciente como, por exemplo, a dor, a debilidade e o mareo.^[2][3] A semioloxía clínica é a disciplina que serve ao médico para indagar, por medio do exame psicofísico do paciente, sobre os diferentes sinais que pode presentar.

• acropaquia (agrandamento dos dedos e brazos)
• adenopatía (inflamación dos ganglios linfáticos)
• ascite (líquido no abdome)
• caquexia (desnutrición extrema)
• edema (acumulación de líquido no espazo extracelular)
• eritema (arroibamento dunha zona do corpo)
• esplenomegalia (agrandamento do bazo)
• espirro (expulsión violenta e ruidosa do aire dos pulmóns que se realiza polo nariz e a boca por medio dun movemento involuntario e súbito do diafragma)
• exoftalmia (propulsión notable do globo ocular)
• febre (temperatura corporal maior de 37 °C)
• xinecomastia (agrandamento das mamas no home)
• hepatomegalia (agrandamento do fígado)
• hemoptise (esputos con sangue dos pulmóns)
• impo (contracción involuntaria do diafragma)
• ictericia (pel e mucosas amarelas)
• tose (saída súbita e ruidosa do aire contido nos pulmóns pola boca, producida pola irritación das mucosas das vías respiratorias).