Jerzy Napiórkowski

Jerzy Napiórkowski (ur. 27 lipca 1943 w Warszawie^[1], zm. 3 lutego 2019^[2] tamże^[3]) – polski menedżer, urzędnik państwowy i działacz partyjny, w latach 1986–1990 podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów.

Syn Marcelego i Rozalii^[3]. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego^[4], był słuchaczem rocznego Studium Politycznego Kadr Naczelnej i Centralnej Administracji Państwowej. W 1968 wstąpił do PZPR, należał do Wojewódzkiego Komitetu Kontroli Partyjnej w Warszawie (1984–1986) i do Prezydium WKKR PZPR (1986–1989)^[1]. W 1967 rozpoczął pracę jako inspektor w Prezydium Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy, w 1969 został kierownikiem Skarbowego Urzędu Komorniczego w Wydziale Finansowym Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej na Pradze-Północ. Od 1971 zatrudniony jako starszy radca i wicedyrektor gabinetu Ministra Finansów, zaś od 1979 do 1983 pozostawał dyrektorem Wydziału Finansowego Urzędu miasta stołecznego Warszawy. W 1982 został pełnomocnikiem Ministra Finansów ds. utworzenia izb i urzędów skarbowych w tym mieście, następnie od 1983 kierował Izbą Skarbową w Warszawie^[4]. Od 5 grudnia 1986 do 21 września (lub do grudnia^[1]) 1990 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów.

W 1992 został zatrzymany przez Amerykanów^[5] w związku z zarzutami o udział tzw. aferze karabinowej (dotyczącej nielegalnego handlu bronią z Irakiem na początku lat 90.)^[6]. Był w tej sprawie oskarżony w procesie karnym^[4], ostatecznie uniewinniono go^[5]. Od 1994 do 1997 pozostawał dyrektorem generalnym Universalu^[7], następnie kierował przedsiębiorstwem Post Scriptum, wydającym lewicowy tygodnik „Fakty”^[8]. W 1998 związał się ze spółką ASC należącą do Sobiesława Zasady^[9]. Później został szefem rady nadzorczej firmy Megagaz (budującej fragment gazociągu jamalskiego i tworzącej konsorcjum budującego fragment Rurociągu „Przyjaźń”)^[10]. Zasiadł także w Komisji Budżetowej Polskiego Komitetu Olimpijskiego^[11]. Zmarł 3 lutego 2019.

Zeznawał jako świadek w sprawie tzw. afery alkoholowej przed Trybunałem Stanu^[12].

Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 42M-1-7)^[13].