Adrénalin
 | |
 | |
(R)-(–)-L-Epinéfrin atawa (R)-(–)-L-adrénalin
| |
| Ngaran sistimatik (IUPAC) | |
| (R)-4-(1-hidroksi- 2-(métilamino)étil)bénzéna-1,2-diol | |
| Identifiers | |
| Nomer CAS | |
| Sandi ATC | A01 B02 C01 R01 R03 S01 |
| PubChem | |
| DrugBank | |
| ChemSpider | |
| Data kimia | |
| Rumus | C9H13NO3 |
| Mass. mol. | 183.204 g/mol |
| Data farmakokinetik | |
| Bioavailabilitas | Nil (oral) |
| Metabolisme | adrenergic synapse (MAO jeung COMT) |
| Waktu paruh | 2 menit |
| Eksresi | Urin |
| Therapeutic considerations | |
| Kat. kehamilan | |
| Legal status |
Prescription Only (S4)(AU) POM(UK) ?(US) |
| Jalur | IV, IM, éndotrahéa, IC |
Epinéfrin (ogé katelah adrénalin; baca Terminologi) nyaéta hormon jeung neurotransmiter[1] nu boga pancén dina réspon "lawan atawa ngejat" dina sistem saraf simpatétik[2], hiji sanyawa katékolamina, monoamina simpatomimetik nu dihasilkeun ku kelenjar adrénal tina asam amino fénilalanin jeung tirosin.
Istilah épinéfrin diturunkeun tina akar basa Yunani epi- jeung nephros, nu hartina dina ginjal, nujul ka perenah anatomis kelenjarna. Akar basa Latén ad- jeung renes ngandung harti nu sarupa, ku kituna aya istilah adrénalin.
Kimiawan Jepang Jokichi Takamine jeung asisténna Keizo Uenaka sacara mandiri ngudar épinéfrin taun 1900[3][4]. Taun 1901 Takamine bisa ngisolasi jeung ngamurnikeun ieu hormon tina kelenjar adrénal domba jeung sapi[5]. Epinéfrin munggaran disintésis ku Friedrich Stolz jeung Henry Drysdale Dakin, séwang-séwangan taun 1904[4].
Produksi adrénalin
[édit | édit sumber]Rupa-rupa untaian basa nukleotida DNA ngamimitian prosés kimiawi sélulér anu ngahasilkeun adrénalin. Adrénalin ieu ngalir ka sakujur awak sarta micu réaksi kimiawi salajengna anu ningkatkeun denyut jantung sarta ngalirkeun leuwih loba getih ka otot. Hasilna, DNA jeung adrénalin mantuan ngahubungkeun triliunan sél dina jantung, suku, jeung bagian awak séjénna, ngabentuk jaringan fungsional anu mampuh ngalakukeun hal-hal luar biasa—saperti lumpat nyingkahan bahaya nalika aya ancaman.[6]
Baca ogé
[édit | édit sumber]
Rujukan
[édit | édit sumber]Catetan
[édit | édit sumber]- ↑ Berecek, K. H. and Brody, M. J. (1982). "Evidence for a neurotransmitter role for epinephrine derived from the adrenal medulla". Heart and Circulatory Physiology. 242 (4): H593 – H601. Pamiaraan CS1: Loba ngaran: daptar pangarang (tumbu)
- ↑ Cannon, W. B. (1929). Am. J. Physiol. 89: 84–107.
- ↑ Yamashima T (2003). "Jokichi Takamine (1854–1922), the samurai chemist, and his work on adrenalin". J Med Biogr. 11 (2): 95–102. PMID 12717538.
- 1 2 Bennett M (1999). "One hundred years of adrenaline: the discovery of autoreceptors". Clin Auton Res. 9 (3): 145–59. doi:10.1007/BF02281628. PMID 10454061.
- ↑ Takamine J (1901). The isolation of the active principle of the suprarenal gland. Great Britain: Cambridge University Press. hlm. xxix–xxx.
- ↑ Wulandari Palar, Damaring Tyas (2025). Neksus: Riwayat Jejaring Infomasi, dari Zaman Batu ke Akal Imitasi. Jakarta: Kepustakaan Populer Gramedia. hlm. 14. ISBN 9786231343635.
Rujukan umum
[édit | édit sumber]- Boron WF, Boulpaep EL (2005). Medical Physiology: A Cellular And Molecular Approach. Philadelphia, PA: Elsevier/Saunders. ISBN 1-4160-2328-3. OCLC 56191776.
- Voet D, Voet J (2004). Biochemistry (Édisi 3rd). USA: Wiley. ISBN 0-471-19350-x. OCLC 154657578.