ข้ามไปเนื้อหา

บอสตัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก Boston)
บอสตัน
Boston
เมืองหลวงรัฐ
City of Boston
นครบอสตัน
ธงของบอสตัน
ตราทางการของบอสตัน
โลโกทางการของบอสตัน
สมญา: 
Beantown, The Hub (of the Universe), The Cradle of Liberty,[1] The Cradle of Modern America, The Athens of America,[1] The Walking City
คำขวัญ: 
Sicut patribus sit Deus nobis (ภาษาละติน)
'As God was with our fathers, so may He be with us'
แผนที่
แผนที่
แผนที่แบบโต้ตอบแสดงขอบเขตของบอสตัน
พิกัด: 42°21′37″N 71°3′28″W / 42.36028°N 71.05778°W / 42.36028; -71.05778
ประเทศ สหรัฐ
ภูมิภาคนิวอิงแลนด์
รัฐ แมสซาชูเซตส์
เทศมณฑลซัฟฟอล์ก[2]
ประเทศในประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรอังกฤษ
เครือจักรภพแห่งอังกฤษ
ราชอาณาจักรบริเตนใหญ่
อาณานิคมในประวัติศาสตร์อาณานิคมอ่าวแมสซาชูเซตส์, นิวอิงแลนด์ในเครือจักรภพ, แคว้นอ่าวแมสซาชูเซตส์
ตั้งถิ่นฐานค.ศ. 1625
จัดตั้งเทศบาลเมือง
7 กันยายน ค.ศ. 1630
(ในปฏิทินรูปแบบใหม่ จะตรงกับวันที่ 17 กันยายน)
ยกฐานะเป็นเทศบาลนคร19 มีนาคม ค.ศ. 1822
ตั้งชื่อจากเมืองบอสตัน เทศมณฑลลิงคอล์นเชอร์ ประเทศอังกฤษ
การปกครอง
 • ประเภทนายกเทศมนตรีเข้มแข็ง–สภา
 • นายกเทศมนตรีมิเชลล์ อู๋ (เดโมแครต)
 • สภาสภานครบอสตัน
 • ประธานสภาEdward M. Flynn (เดโมแครต)
พื้นที่
 • เมืองหลวงรัฐ
89.61 ตร.ไมล์ (232.10 ตร.กม.)
 • พื้นดิน48.34 ตร.ไมล์ (125.20 ตร.กม.)
 • พื้นน้ำ41.27 ตร.ไมล์ (106.90 ตร.กม.)
 • เขตเมือง
1,655.9 ตร.ไมล์ (4,288.7 ตร.กม.)
 • รวมปริมณฑล
4,500 ตร.ไมล์ (11,700 ตร.กม.)
ความสูง46 ฟุต (14 เมตร)
ประชากร
 • เมืองหลวงรัฐ
675,647 คน
 • ประมาณ 
(ค.ศ. 2025)[5]
672,973 ลดลง คน
 • อันดับที่ 25 ในสหรัฐ
ที่ 1 ในรัฐแมสซาชูเซตส์
 • ความหนาแน่น13,976.98 คน/ตร.ไมล์ (5,396.51 คน/ตร.กม.)
 • เขตเมือง4,382,009 คน
 • ความหนาแน่นเขตเมือง2,646.3 คน/ตร.ไมล์ (1,021.8 คน/ตร.กม.)
 • ปริมณฑล4,941,632 คน
เดมะนิมBostonian
เขตเวลาUTC−5 (EST)
 • ฤดูร้อน
(เวลาออมแสง)
UTC−4 (EDT)
รหัสไปรษณีย์[8]
021XX
  • 02108–02137,
  • 02163,
  • 02196,
  • 02199
022XX, 02467
  • 02201,
  • 02203–02206,
  • 02210–02212,
  • 02215,
  • 02217,
  • 02222,
  • 02126,
  • 02228,
  • 02241,
  • 02266,
  • 02283–02284,
  • 02293,
  • 02295,
  • 02297–02298,
  • 02467 (รวมถึงบางส่วนของนิวตัน และบรุกไลน์)
รหัสโทรศัพท์617 และ 857
FIPS code25-07000
GNIS feature ID617565
เว็บไซต์Boston.gov

บอสตัน (อังกฤษ: Boston) เป็นเมืองหลวงและนครที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐแมสซาชูเซตส์ในประเทศสหรัฐอเมริกา รวมถึงเป็นศูนย์กลางด้านการเงินของภูมิภาคนิวอิงแลนด์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ นครบอสตันมีขนาดพื้นที่ 48.4 ตารางไมล์ (125 km2)[9] และประชากร 675,647 คน ณ สำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 ถือว่ามีประชากรมากเป็นอันดับสามในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ รองจากนครนิวยอร์ก กับ ฟิลาเดลเฟีย[5] ส่วนพื้นที่สถิติมหานครบอสตันและปริมณฑล มีประชากร 4.9 ล้านคน ณ ค.ศ. 2023 ถือเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในนิวอิงแลนด์ และที่สิบเอ็ดในสหรัฐ[10][11][12]

บอสตันได้ก่อตั้งขึ้นบนคาบสมุทรชอว์มัตในปี ค.ศ. 1630 โดยผู้ตั้งรกรากพิวริทันส์จากอังกฤษ และตั้งชื่อนครนี้ตามเมืองบอสตัน ในเทศมณฑลลิงคอล์นเชอร์ ประเทศอังกฤษ[13][14] ในระหว่างการปฏิวัติอเมริกาและสงครามปฏิวัติอเมริกา บอสตันเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์สำคัญมากมาย ซึ่งรวมถึงการสังหารหมู่ที่บอสตัน (ค.ศ. 1770), งานเลี้ยงน้ำชาที่บอสตัน (ค.ศ. 1773), การขี่ม้าเตือนชาวเมืองตอนเที่ยงคืนของพอล รีเวียร์ (ค.ศ. 1775), ยุทธการที่บังเกอร์ฮิลล์ (ค.ศ. 1775) และ การล้อมนครบอสตัน (ค.ศ. 1775–1776)

หลังได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร บอสตันมีบทบาทอย่างมากในระดับชาติในฐานะเมืองท่า ศูนย์กลางอุตสาหกรรม การศึกษา และวัฒนธรรม[15][16] นครมีการเติบโตและขยายพื้นที่ออกมาอย่างมากจากคาบสมุทรเดิม ทั้งจากการถมทะเล และการผนวกเมืองโดยรอบ บอสตันยังมีความสำคัญในประวัติศาสตร์ในฐานะนครแห่งแรกของสหรัฐในหลายอย่าง เช่น สวนสาธารณะแห่งแรก (บอสตันคอมมอน, ค.ศ. 1634),[17] โรงเรียนรัฐแห่งแรก (โรงเรียนละตินบอสตัน, ค.ศ. 1635)[18] และระบบรถไฟใต้ดินแห่งแรก (รถไฟใต้ดินถนนทรีเมินต์, ค.ศ. 1897)[19]

ต่อมาบอสตันเติบโตขึ้นเป็นผู้นำในระดับโลกในด้านอุดมศึกษาและการวิจัย[20] รวมถึงมีฐานะเป็นศูนย์กลางเทคโนโลยีชีวภาพที่ใหญ่ที่สุดในโลก ณ ปี ค.ศ. 2023[21] ปัจจุบัน บอสตันเป็นผู้นำของประเทศในด้านการวิจัยวิทยาศาสตร์ กฎหมาย การแพทย์ วิศวกรรมศาสตร์ และธุรกิจ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของบริษัทสตาร์ตอัปมากกว่า 5,000 แห่ง ทำให้ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้นำของโลกในด้านนวัตกรรม, การประกอบธุรกิจ[22][23][24] จนถึง ปัญญาประดิษฐ์[25] เศรษฐกิจของบอสตันมีส่วนสำคัญจากธุรกิจในภาคส่วนการเงิน,[26] บริการธุรกิจ, ไอที และรัฐบาล[27] ครัวเรือในบอสตันยังมีอัตราการบริจาคเงินมากที่สุดในประเทศ ณ ปี ค.ศ. 2013[28] ขณะที่ธุรกิจและองค์การในบอสตันถือว่าอยู่ในอันดับต้น ๆ ของประเทศในแง่ความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อมและการลงทุนใหม่[29]

อุบัติภัยกากน้ำตาล

[แก้]
ภาพความเสียหายในบริเวณที่เกิดเหตุกากน้ำตาลท่วม

วันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1919 เวลาราวเที่ยงวันเศษ บริเวณย่านนอร์ทเอนด์ในบอสตัน เกิดเหตุถังบรรจุกากน้ำตาลขนาดใหญ่ของบริษัทพิวริตีดิสติลลิงที่มีปริมาตร 2.3 ล้านแกลลอน (8,700 ลูกบาศก์เมตร) และมีน้ำหนักประมาณ 13,000 ชอร์ตตัน (12,000 เมตริกตัน) ได้พังทลายลง ส่งผลให้คลื่นกากน้ำตาลมหึมาไหลหลากไปตามท้องถนนด้วยความเร็ว 35 ไมล์ต่อชั่วโมง (56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) เหตุการณ์ในครั้งนี้มีผู้เสียชีวิต 21 คน และมีผู้บาดเจ็บ 150 คน หลังเกิดเหตุใช้เวลานานกว่า 6 เดือน ในการกำจัดกากน้ำตาลที่หลงเหลืออยู่ตามถนนและอาคารจนหมด[30][31][32]

สาเหตุของการเกิดอุบัติภัยกากน้ำตาลมาจากหลายปัจจัยประกอบกัน ทั้งความบกพร่องในการออกแบบและก่อสร้างถังบรรจุ ความประมาทเลินเล่อของบริษัทที่เพิกเฉยต่อการซ่อมบำรุงตัวถังบรรจุ และสภาพอากาศในบอสตันที่อุ่นขึ้นอย่างรวดเร็วในวันเกิดเหตุ อุบัติภัยที่เกิดขึ้นได้นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงข้อบังคับและกฎหมายในการควบคุมการก่อสร้าง รวมถึงข้อกำหนดในการกำกับดูแลสถาปนิกและวิศวกรโยธาที่ได้รับใบอนุญาต[33][34]

ย่านต่าง ๆ

[แก้]
แผนที่แสดงย่านต่าง ๆ ในเมืองบอสตัน
ภาพมุมสูงของย่านนอร์ทเอนด์

ตามข้อมูลของสำนักงานเมืองบอสตัน ได้แบ่งบอสตันออกเป็น 23 ย่าน ดังนี้[35]

  1. ออลสตัน
  2. แบ็กเบย์
  3. เบย์วิลเลจ
  4. บีเคินฮิลล์
  5. ไบรตัน
  6. ชาร์ลสทาวน์
  7. ไชน่าทาวน์–เลเธอร์ดิสตริกต์
  8. ดอร์เชสเตอร์
  9. ดาวน์ทาวน์
  10. อีสต์บอสตัน
  11. เฟนเวย์–เคนมอร์
  12. ไฮด์พาร์ก
  13. จาเมกาเพลน
  14. แมตตาแพน
  15. มิด–ดอร์เชสเตอร์
  16. มิสชันฮิลล์
  17. นอร์ทเอนด์
  18. รอสลินเดล
  19. ร็อกซ์บรี
  20. เซาท์บอสตัน
  21. เซาท์เอนด์
  22. เวสต์เอนด์
  23. เวสต์ร็อกซ์บรี

ภูมิอากาศ

[แก้]
เส้นขอบฟ้าของบอสตันในช่วงฤดูใบไม้ร่วง

บอสตันมีลักษณะภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป โดยฤดูร้อนมีอากาศอบอุ่นถึงร้อนและชื้น อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 24 ถึง 27 องศาเซลเซียส ต่ำสุดเฉลี่ย 15 ถึง 18 องศาเซลเซียส ขณะที่ฤดูหนาวอากาศหนาวเย็น มีหิมะตกหนักเป็นบางครั้งและอาจมีพายุหิมะเกิดขึ้น อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 2 ถึง 5 องศาเซลเซียส ต่ำสุดเฉลี่ย -5 ถึง -2 องศาเซลเซียส ส่วนฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงมีได้ทั้งอากาศเย็นและอบอุ่น

หิมะจะตกในช่วงกลางเดือนพฤศจิกายนไปจนถึงต้นเดือนเมษายน น้อยครั้งที่จะพบหิมะในเดือนตุลาคม บอสตันมักพบหมอกได้บ่อยในฤดูใบไม้ผลิและต้นฤดูร้อน เนื่องจากที่ตั้งของเมืองอยู่ริมชายฝั่งแอตแลนติก โดยช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิจะได้รับอิทธิพลจากลมทะเล ในขณะที่อุณหภูมิน้ำทะเลในช่วงเวลานั้นยังค่อนข้างเย็น[36][37]

พายุฟ้าคะนองในบอสตันมักเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนพฤษภาคมไปจนถึงกันยายน ซึ่งอาจทำให้เกิดฝนตกหนัก ลมกระโชกแรง หรือมีลูกเห็บขนาดใหญ่ได้ในบางครั้ง[38] ไม่พบว่ามีพายุทอร์นาโดรุนแรงพัดถล่มพื้นที่ใจกลางเมืองบอสตัน แม้เคยมีประกาศแจ้งเตือนให้เฝ้าระวังในพื้นที่ดังกล่าว แต่อย่างไรก็ตาม บริเวณนอกเขตชานเมืองของบอสตันเคยมีทอร์นาโดรุนแรงพัดถล่ม[39]

บอสตันมีปริมาณหยาดน้ำฟ้ารวมทั้งปีอยู่ที่ 1,100 มิลลิเมตร มีฝนตกเฉลี่ย 128 วันต่อปี ส่วนปริมาณหิมะรวมทั้งปีอยู่ที่ประมาณ 120 เซนติเมตร มีหิมะตกเฉลี่ย 23 วันต่อปี และแสงแดดรวมทั้งปีมากกว่า 2,600 ชั่วโมง

ข้อมูลภูมิอากาศของบอสตัน (ท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน) (ค่าปกติ 1991-2020; ค่าสุดขีด 1872-ปัจจุบัน)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °F (°C) 74
(23.3)
73
(22.8)
89
(31.7)
94
(34.4)
97
(36.1)
102
(38.9)
104
(40)
102
(38.9)
102
(38.9)
90
(32.2)
83
(28.3)
76
(24.4)
104
(40)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °F (°C) 36.8
(2.67)
39.0
(3.89)
45.5
(7.5)
56.4
(13.56)
66.5
(19.17)
76.2
(24.56)
82.1
(27.83)
80.4
(26.89)
73.1
(22.83)
62.1
(16.72)
51.6
(10.89)
42.2
(5.67)
59.33
(15.181)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °F (°C) 29.9
(-1.17)
31.8
(-0.11)
38.3
(3.5)
48.6
(9.22)
58.4
(14.67)
68.0
(20)
74.1
(23.39)
72.7
(22.61)
65.6
(18.67)
54.8
(12.67)
44.7
(7.06)
35.7
(2.06)
51.88
(11.046)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °F (°C) 23.1
(-4.94)
24.6
(-4.11)
31.1
(-0.5)
40.8
(4.89)
50.3
(10.17)
59.7
(15.39)
66.0
(18.89)
65.1
(18.39)
58.2
(14.56)
47.5
(8.61)
37.9
(3.28)
29.2
(-1.56)
44.46
(6.921)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °F (°C) -13
(-25)
-18
(-27.8)
-8
(-22.2)
11
(-11.7)
31
(-0.6)
41
(5)
50
(10)
46
(7.8)
34
(1.1)
25
(-3.9)
-2
(-18.9)
-17
(-27.2)
−18
(−27.8)
หยาดน้ำฟ้า นิ้ว (มม) 3.39
(86.1)
3.21
(81.5)
4.17
(105.9)
3.63
(92.2)
3.25
(82.6)
3.89
(98.8)
3.27
(83.1)
3.23
(82)
3.56
(90.4)
4.03
(102.4)
3.66
(93)
4.30
(109.2)
43.59
(1,107.2)
ปริมาณหิมะ นิ้ว (ซม) 14.3
(36.3)
14.3
(36.3)
9.0
(22.9)
1.6
(4.1)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0
(0)
0.2
(0.5)
0.7
(1.8)
9.0
(22.9)
49.1
(124.7)
ความชื้นร้อยละ 62.3 62.0 63.1 63.0 66.7 68.5 68.4 70.8 71.8 68.5 67.5 65.4 66.5
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.01 นิ้ว) 11.8 10.6 11.6 11.6 11.8 10.9 9.4 9.0 9.0 10.5 10.3 11.9 128.4
วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 นิ้ว) 6.6 6.2 4.4 0.8 0 0 0 0 0 0.2 0.6 4.2 23
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 163.4 168.4 213.7 227.2 267.3 286.5 300.9 277.3 237.1 206.3 143.2 142.3 2,633.6
แหล่งที่มา: NOAA (ค่าปกติและค่าสุดขีด)[40][41], (ความชื้นและแสงแดด 1961-1990)[42]

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

[แก้]

บอสตันมีเมืองพี่น้องอย่างเป็นทางการจำนวน 11 เมือง ได้แก่[43]

นอกจากนี้ บอสตันยังมีความสัมพันธ์แบบเป็นพันธมิตรผ่านการบันทึกความเข้าใจกับอีก 5 เมือง/ภูมิภาค ได้แก่

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Boston Travel & Vacations". Britannia.com. 2006. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2009.
  2. ↑ "List of intact or abandoned Massachusetts county governments". sec.state.ma.us. Secretary of the Commonwealth of Massachusetts. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2016.
  3. ↑ "2020 U.S. Gazetteer Files". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 21 พฤษภาคม 2022.
  4. ↑ "Geographic Names Information System". edits.nationalmap.gov. สืบค้นเมื่อ 5 พฤษภาคม 2023.
  5. 1 2 3 "QuickFacts: Boston city, Massachusetts". census.gov. United States Census Bureau. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 สิงหาคม 2026. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2026.
  6. ↑ "List of 2020 Census Urban Areas". census.gov. United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2023.
  7. ↑ "2020 Population and Housing State Data". United States Census Bureau. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 22 สิงหาคม 2021.
  8. ↑ "ZIP Code Lookup – Search By City". United States Postal Service. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 กันยายน 2007. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2009.
  9. ↑ "Boston by the Numbers: Land Area and Use". Boston Redevelopment Authority. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 21 กันยายน 2021.
  10. ↑ "Annual Estimates of the Resident Population: April 1, 2010 to July 1, 2016 Population Estimates". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  11. ↑ "OMB Bulletin No. 20-01: Revised Delineations of Metropolitan Statistical Areas, Micropolitan Statistical Areas, and Combined Statistical Areas, and Guidance on Uses of the Delineations of These Areas" (PDF). United States Office of Management and Budget. 6 มีนาคม 2020. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 20 เมษายน 2020. สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2021.
  12. ↑ "Annual Estimates of the Resident Population: April 1, 2010 to July 1, 2016 Population Estimates Boston-Worcester-Providence, MA-RI-NH-CT CSA". United States Census Bureau. สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  13. ↑ Banner, David. "Boston History – The History of Boston, Massachusetts". SearchBoston. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 มีนาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 20 เมษายน 2009.
  14. ↑ Kennedy 1994, pp. 11–12.
  15. ↑ "About Boston". City of Boston. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤษภาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 1 พฤษภาคม 2016.
  16. ↑ Morris 2005, p. 8.
  17. ↑ "Boston Common | The Freedom Trail". www.thefreedomtrail.org. สืบค้นเมื่อ 8 กุมภาพันธ์ 2024.
  18. ↑ "BPS at a Glance". Boston Public Schools. 14 มีนาคม 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 เมษายน 2007. สืบค้นเมื่อ 28 เมษายน 2007.
  19. ↑ Hull 2011, p. 42.
  20. ↑ "World Reputation Rankings". 21 เมษายน 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2016.
  21. ↑ "Boston is Now the Largest Biotech Hub in the World". EPM Scientific. กุมภาพันธ์ 2023. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 9 มกราคม 2024.
  22. ↑ "Venture Investment – Regional Aggregate Data". National Venture Capital Association and PricewaterhouseCoopers. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2016.
  23. ↑ Kirsner, Scott (20 กรกฎาคม 2010). "Boston is #1 ... But will we hold on to the top spot? – Innovation Economy". The Boston Globe. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 30 สิงหาคม 2010.
  24. ↑ Innovation that Matters 2016 (รายงาน). US Chamber of Commerce. 2016. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 7 ธันวาคม 2016.
  25. ↑ "Why Boston Will Be the Star of The AI Revolution". VentureFizz. 24 ตุลาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 พฤศจิกายน 2023. สืบค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน 2023. Boston startups are working to overcome some of the largest technical barriers holding AI back, and they're attracting attention across a wide variety of industries in the process.
  26. ↑ เก็บถาวร 2019-08-05 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2018.
  27. ↑ "The Boston Economy in 2010" (PDF). Boston Redevelopment Authority. มกราคม 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 30 กรกฎาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2013.
  28. ↑ "Transfer of Wealth in Boston" (PDF). The Boston Foundation. มีนาคม 2013. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2015.
  29. ↑ "Boston Ranked Most Energy-Efficient City in the US". City Government of Boston. 18 กันยายน 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 30 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2015.
  30. ↑ Hinrichsen, Erik (8 กันยายน 2010). "The Boston Molasses Disaster: Causes of the Molasses Tank Explosion". Bright Hub (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.
  31. ↑ "Great Molasses Flood: US marks 100 years since deadly wave of treacle trashed part of Boston". South China Morning Post. Associated Press. 14 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.
  32. ↑ Park, Edwards (พฤศจิกายน 1983). "Without Warning, Molasses in January Surged Over Boston". สมิธโซเนียน. 14 (8). สถาบันสมิธโซเนียน: 213–230. สืบค้นเมื่อ 16 ธันวาคม 2006 – โดยทาง Eric Postpischil.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Kesslen, Ben (14 มกราคม 2019). "The Great Boston Molasses Flood of 1919 killed 21 after 2 million gallon tank erupted". เอ็นบีซีนิวส์. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.
  34. ↑ "100 years ago today: Molasses crashes through Boston's North End". City of Boston (ภาษาอังกฤษ). Archives and Records Management. 30 ตุลาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.
  35. ↑ "Neighborhoods". City of Boston (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.
  36. ↑ Ryan, Andrew (11 กรกฎาคม 2007). "Sea breeze keeps Boston 25 degrees cooler while others swelter". The Boston Globe. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 พฤศจิกายน 2013. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2009.
  37. ↑ Ryan, Andrew (9 มิถุนายน 2008). "Boston sea breeze drops temperature 20 degrees in 20 minutes". The Boston Globe. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 เมษายน 2014. สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2009.
  38. ↑ "Weather". City of Boston Film Bureau. 2007. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2013. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2007.
  39. ↑ "Eye On Weather: Tornadoes Have A History In Central, Western Mass". ซีบีเอสนิวส์ (ภาษาอังกฤษ). 29 มีนาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 21 กรกฎาคม 2026.
  40. ↑ "NOWData - NOAA Online Weather Data". weather.gov (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2026.
  41. ↑ "Summary of Monthly Normals 1991-2020". NOAA (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 17 มกราคม 2026.
  42. ↑ "BOSTON/LOGAN INT'L AIRPORT, MA". NOAA. สืบค้นเมื่อ 14 มิถุนายน 2026.
  43. ↑ "Sister Cities" (ภาษาอังกฤษ). City of Boston. 30 ตุลาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 27 สิงหาคม 2026.
  44. ↑ "Friendly Cities" (ภาษาอังกฤษ). Guangzhou People's Government. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2018.
  45. ↑ City of Boston (10 กุมภาพันธ์ 2016). "MAYOR WALSH SIGNS MEMORANDUM OF UNDERSTANDING WITH LYON, FRANCE VICE-MAYOR KARIN DOGNIN-SAUZE" (ภาษาอังกฤษ). City of Boston. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 มีนาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2018.
  46. ↑ "CITY OF CAMBRIDGE JOINS BOSTON, COPENHAGEN IN CLIMATE MEMORANDUM OF COLLABORATION" (ภาษาอังกฤษ). City of Cambridge. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2017.
  47. ↑ Boston City TV (4 เมษายน 2017). "Memorandum of Understanding with Mexico City's Mayor Mancera – Promo" (ภาษาอังกฤษ). City of Boston. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2018.
  48. ↑ Derry City & Strabane District Council (17 พฤศจิกายน 2017). "Ireland North West and City of Boston sign MOU" (ภาษาอังกฤษ). Derry City & Strabane District Council. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 5 มีนาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]