676.
| Godine:
◄◄ | ◄ | 672. | 673. | 674. | 675. | 676. | 677. | 678. | 679. | 680. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 640-e | 650-e | 660-e | 670-e | 680-e | 690-e | 700-e | ► |
| Vijekovi: |
| Gregorijanski kalendar | 676 DCLXXVI |
| Ab Urbe condita | 1429 |
| Asirski kalendar | 5426 |
| Bengalski kalendar | 83 |
| Berberski kalendar | 1626 |
| Budistički kalendar | 1220 |
| Burmanski kalendar | 38 |
| Bizantijski kalendar | 6184–6185 |
| Kineski kalendar | 乙亥年 (Drveni Svinja) 3372 ili 3312 — do — 丙子年 (Vatreni Pacov) 3373 ili 3313 |
| Koptski kalendar | 392–393 |
| Diskordijanski kalendar | 1842 |
| Etiopijski kalendar | 668–669 |
| Hebrejski kalendar | 4436–4437 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 732–733 |
| - Šaka Samvat | 598–599 |
| - Kali Juga | 3777–3778 |
| Holocenski kalendar | 10676 |
| Iranski kalendar | 54–55 |
| Islamski kalendar | 56–57 |
| Julijanski kalendar | 676 DCLXXVI |
| Korejski kalendar | 3009 |
| Minguo kalendar | 1236 prije Tajvana 民前1236年 |
| Seleukidska era | 987/988 AG |
| Tajlandski solarni kalendar | 1218–1219 |
Godina 676. (DCLXXVI) bila je prijestupna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 676. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]Bizantijsko carstvo
[uredi | uredi izvor]- Ljeto – Opsada Konstantinopola: Halifa Muavija I šalje svog sina Jazida s muslimanskim pojačanjima u Konstantinopol. Istovremeno, Bizantijci se suočavaju sa slavenskim napadom na Solun i lombardijskim napadima u Italiji.[1]
Evropa
[uredi | uredi izvor]- Dagobert II, sin pokojnog kralja Sigiberta III, postaje (djelimično uz pomoć biskupa Wilfrida) novi vladar Austrazije, nakon što je njegov prethodnik Klodvig III ubijen.
Britanija
[uredi | uredi izvor]- Kralj Ethelred od Mersije napada Kent, u pokušaju da nametne vrhovnu vlast i smanji uticaj Kenta u Surreyu i Londonu. Njegova vojska uništava Rochestersku biskupiju [2] (sjedište biskupa u zapadnom Kentu) i pustoše okolna sela.
- Kralj Escwine od Wessexa umire nakon dvogodišnje vladavine, a nasljeđuje ga Centwine, sin pokojnog kralja Cynegila. On ponovo uspostavlja moć svog anglosaksonskog kraljevstva nad Velšanima.
Azija
[uredi | uredi izvor]- Japanski car Tenmu objavljuje dekret o porezima na feude i zapošljavanju osoba za službu iz vanjskih provincija. Muškarcima istaknutih sposobnosti dozvoljeno je da stupe u službu, čak i ako su iz običnog naroda, bez obzira na njihov rang.
- Stanovnici poluotoka pod vodstvom Kraljevstva Sile, ustali su protiv kineske dominacije nad Korejom, te uspijevaju prisiliti kineske trupe na povlačenje u Mandžuriju, na sjeveroistoku Kine. Koreja je ujedinjena od strane Sile nakon kineskog povlačenja sjeverno od rijeke Taedong. Sjedište kineskog protektorata premješteno je iz Pjongjanga u Liaoyang, a zatim 677. u Xincheng u Liaoningu.[3]
676 u temama
[uredi | uredi izvor]Religija
[uredi | uredi izvor]- Aldhelm, anglosaksonski učenjak i pjesnik, osniva Malmesbury Abbey na mjestu pustinjačkog boravišta svog starog učitelja Máela Duba.
- Æthelred od Mersije osniva manastir u Breedonu na brdu na mjestu Bulwarksa, utvrde iz željeznog doba.
- 17. juni – Papa Adeodat II umire u Rimu nakon 4 godine vladavine. Nasljeđuje ga Donus kao 78. papa.
- Cuthbert od Lindisfarnea povlači se u pustinjačko boravište u blizini Holburna, na mjestu koje je danas poznato kao Pećina sv. Cuthberta.
Ekologija
[uredi | uredi izvor]- U toku svog boravka na ostrvu Farne, Cuthbert donosi zakon kojim se štiti obična morska patka Gavka (vjerovatno prvi propis o zaštiti ptica na svijetu).[4]
- 28. januar – Toneri, japanski princ (umro 735.)
- Ivan Damaski, sirijski monah i svećenik (približan datum)
- Muhammed el-Bakir, peti šiitski imam (približan datum; umro 733.)
- 17. juni – Papa Adeodat II
- Aescwine, kralj Wessexa
- Klodvig III, kralj Austrazije
- Le Janvei, kancelar dinastije Tang
- Mangsong Mangtsen, car Tibeta
- Vang Bo, kineski pjesnik
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press. ISBN 0-8047-2630-2. p. 326.
- ↑ Bede (1991). D. H. Farmer (ed.). Ecclesiastical History of the English People. Translated by Leo Sherley-Price. Revised by R. E. Latham. London: Penguin. ISBN 0-14-044565-X. p. 223, book IV, chapter XII.
- ↑ Victor Cunrui Xiong, Historical Dictionary of Medieval China, vol. 2, Lanham (Md.), Rowman & Littlefield, 2017 (ISBN 978-1-4422-7616-1.
- ↑ Les moines d'Occident depuis saint Benoît jusqu'à saint Bernard, par le comte de Montalembert. Éditeur Lecoffre, 1867
