933.
| Godine:
◄◄ | ◄ | 929. | 930. | 931. | 932. | 933. | 934. | 935. | 936. | 937. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 900-e | 910-e | 920-e | 930-e | 940-e | 950-e | 960-e | ► |
| Vijekovi: |
| Gregorijanski kalendar | 933 CMXXXIII |
| Ab Urbe condita | 1686 |
| Asirski kalendar | 5683 |
| Bengalski kalendar | 340 |
| Berberski kalendar | 1883 |
| Budistički kalendar | 1477 |
| Burmanski kalendar | 295 |
| Bizantijski kalendar | 6441–6442 |
| Kineski kalendar | 壬辰年 (Vodeni Zmaj) 3629 ili 3569 — do — 癸巳年 (Vodeni Zmija) 3630 ili 3570 |
| Koptski kalendar | 649–650 |
| Diskordijanski kalendar | 2099 |
| Etiopijski kalendar | 925–926 |
| Hebrejski kalendar | 4693–4694 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 989–990 |
| - Šaka Samvat | 855–856 |
| - Kali Juga | 4034–4035 |
| Holocenski kalendar | 10933 |
| Iranski kalendar | 311–312 |
| Islamski kalendar | 320–322 |
| Julijanski kalendar | 933 CMXXXIII |
| Korejski kalendar | 3266 |
| Minguo kalendar | 979 prije Tajvana 民前979年 |
| Seleukidska era | 1244/1245 AG |
| Tajlandski solarni kalendar | 1475–1476 |
Godina 933. (CMXXXIII) bila je redovna godina koja počinje u utorak u julijanskom kalendaru. Oznaka 933. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]Evropa
[uredi | uredi izvor]- 2. februar: Na Svijećnicu, dan koji se tradicionalno slavi za vjenčanja, pirati iz Trsta su, prema navodima, oteli mlade nevjeste u Veneciji, neke od njih čak i iz crkve. Mlečani, predvođeni duždom Candianom, hvataju i kažnjavaju napadače.[1]
- Proljeće – Hugo od Provanse, kralj Italije, pokreće ekspediciju na Rim kako bi uklonio rimskog vladara (princepsa) Alberika II i osvetio se za njegovo ponašanje godinu ranije. Međutim, ne uspijeva jer rimske građanske milicije odbijaju lombardsku vojsku. Hugo pustoši italijanska sela prije nego što se povlači u Paviju.[2]
- 15. mart – Bitka kod Merseburga: Kralj Henrik I ("Ptičar") porazi Mađare u blizini Merseburga nakon što je odbio platiti godišnji danak. Tokom Henrikovog života, oni više nikada nisu pljačkali Istočnofranačko Kraljevstvo.[3]
- Vilijam I ("Dugi mač"), vojvoda od Normandije, priznaje kralja Rudolfa kao svog gospodara, koji zauzvrat, daje Vilijamu poluostrvo Cotentin i Kanalska ostrva.[4]
- Početak vladavine Eiríka Blódöxa ("krvave sjekire"), kralja Norveške (završava se 935. godine).[5]
Arapsko carstvo
[uredi | uredi izvor]- Snage Fatimidskog Halifata nisu uspjele osvojiti Magrib al-Aksu (današnji Maroko) od lokalnih berberskih plemena saveznika Kordobskog Halifata sa sjedištem na Iberskom poluotoku.[6]
- Predaja dvorca Sagunto emiru Abdurahmanu III.[7]
Engleska
[uredi | uredi izvor]- Princ Edwin, najmlađi sin pokojnog kralja Edvarda Starijeg, utapa se na putu do Zapadnofranačkog Kraljevstva i sahranjen je u Saint Bertinu.
933. u temama
[uredi | uredi izvor]Religija
[uredi | uredi izvor]- 10. mart – Li Renfu, kineski vojskovođa i guverner
- 16. mart – Takin al-Khazari, abasidski guverner Egipta
- 21. novembar – Al-Tahavi, arapski imam i učenjak (rođen 853.)
- 9. decembar – Li Congrong, princ Kasnog Tanga
- 15. decembar – Li Sijuan, car Kasnog Tanga (rođen 867.)
- 18. decembar – Jaonian Janmudžin, kineska carica udovica
- Acfred II, grof od Carcassonnea i Razèsa (Francuska)
- Adelolf, grof od Boulognea (približan datum)
- Alfonso IV, kralj Leóna i Galicije (Španija)
- Du Guangting, kineski taoistički svećenik i pisac (rođen 850.)
- Ealdred I, vladar ('kralj') Bernicije (približan datum)
- Edwin, engleski princ i sin Edvarda Starijeg
- Fudživara no Kanesuke, japanski plemić (rođen 877.)
- Harald Fairhair, kralj Norveške (približan datum)
- Ibn Duraid, arapski pjesnik i filolog (r. 837.)
- Mu'nis al-Muzaffar, abasidski general
- Šaghab, majka i de facto suvladar Al-Muqtadira
- Tripuna, konstantinopolski patrijarh
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Cesare Cantù, Histoire des Italiens, vol. 4, Paris, Firmin Didot frères, fils et cie, 1860
- ↑ Italian History - Timeline Lombard Leagues Board, p. 11.
- ↑ Timothy Reuter (1999). The New Cambridge Medieval History, Volume III, p. 543. ISBN 978-0-521-36447-8.
- ↑ Pierre Riché, The Carolingians: A Family who Forged Europe, trans. Michael Idomir Allen (Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1993), pp. 252–253.
- ↑ Snorri Sturluson, Lee Milton Hollander Heimskringla : history of the kings of Norway. University of Texas Press, 1964 (ISBN 978-0-292-73061-8)
- 1 2 Gilbert Meynier (2010) L'Algérie cœur du Maghreb classique. De l'ouverture islamo-arabe au repli (658-1518). Paris: La Découverte; p. 41.
- ↑ Francisco Franco Sánchez, « Sagunto/Murbĩtar en el período islámico: Su historia a través de los textos », De Murbiter a Morvedre, Valence et Alicante, 2006 (ISBN 9788484711063
- ↑ Charles Lebeau Histoire du Bas-Empire, Volume 13. F. Didot, 1832
