Z

Z, z – dwadzestô szóstô i slédnô lëtra pòdstawòwégò łacyńsczégò alfabétu, brëkòwónô prakticzno w kòżdim alfabéce na łacyńsczim spòdlim. Lëtra ta pòchòdzy òd grecczi lëtrë Zeta (Z, ζ) i fenicczi zain.

Nôczãscy òznôczô spółzwãk [z]. We wespółczasnëch jãzëkach mòże oznôczac równak téż regã jinëch zwãków, na przëmiôr [ʒ], [t͡s], [d͡z], [ð], [θ], [s].

W kaszëbsczim alfabéce je trzëdzestą trzecą lëtrą^[1].

Òbaczë téż

Sparłãczoné témë

Łacyńsczi alfabét

Jiné lëtrë łacyńsczégò alfabétu

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z

Ã

Ä

É

Ë

Ò

Ó

Ô

Ù

Ą

Ć

Ę

Ł

Ń

Ś

Ź

Ż

Przëpisë

↑ „Ùchwôlënk Nr 7/RKJ/10 z dnia 06-07-2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła”, [w:] Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2010), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2010, s. 115. (kasz.)

Bùtnowé lënczi

Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons

🚧To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.

[1] „Ùchwôlënk Nr 7/RKJ/10 z dnia 06-07-2010 r. w sprawie szëkù kaszëbsczégò abécadła”, [w:] Biuletin Radzëznë Kaszëbsczégò Jãzëka (2010), Kaszëbskò-Pòmòrsczé Zrzeszenié, Gduńsk 2010, s. 115. (kasz.)

[1]