Μετάβαση στο περιεχόμενο

FetLife

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
FetLife
URLfetlife.com
Τύπος ιστότοπουΚοινωνική δικτυακή υπηρεσία ενηλίκων
ΕγγραφήΑπαιτείται
ΓλώσσαΑγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Καταλανικά, Νορβηγικά, Ολλανδικά, Πολωνικά, Πορτογαλικά[1]
Χρήστες12.632.253[2]
Γλώσσα προγραμματισμούRuby on Rails
ΙδρυτήςΤζον Κοπάνας
Ημερομηνία έναρξης3 Ιανουαρίου 2008, πριν 18 έτη (2008--1-03)
Τρέχουσα κατάστασηΕνεργό

Το FetLife (προφέρεται: [ΦέτΛαΐφ]) είναι ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης, που απευθύνεται σε άτομα με ενδιαφέρον για το BDSM, το φετιχισμό και τις εναλλακτικές σεξουαλικές πρακτικές (kink). Διακρίνεται από τους ανταγωνιστές του, καθώς αυτοπροσδιορίζεται ως κοινωνικό δίκτυο και όχι ως ιστότοπος γνωριμιών.[3]

Το FetLife λανσαρίστηκε στις 3 Ιανουαρίου 2008 από τον Τζον Κοπάνας (γνωστό και με το ψευδώνυμο χρήστη John Baku), μηχανικό λογισμικού στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ.[4][5][6] Απογοητευμένος από τις προσπάθειες να βρει γυναίκες με τα ίδια σεξουαλικά ενδιαφέροντα με τα δικά του, ο Baku δημιούργησε το 2007 έναν ιστότοπο με την ονομασία «FriendsWithFetishes». Κατά την ανάπτυξη της έκδοσης 2.0 του FriendsWithFetishes, αποφάσισε να τον λανσάρει ως ξεχωριστή πλατφόρμα και τον ονόμασε FetLife.[7] Ο Τζέιμς Γκόλικ υπηρέτησε ως επικεφαλής τεχνολογίας.[8] Το 2009, ο Baku έλαβε το βραβείο «Community Choice (Man)» στο πλαίσιο των Pantheon of Leather Awards.[9]

Τον Ιανουάριο του 2017, το FetLife διέγραψε εκατοντάδες ομάδες — συμπεριλαμβανομένων όσων περιείχαν τις λέξεις «αίμα», «βελόνες», «βιασμός» και «αιμομιξία» — και ανέστειλε προσωρινά τη δυνατότητα δημιουργίας νέων ομάδων, έπειτα από πιέσεις από τον πάροχο επεξεργασίας πληρωμών του.[10][11] Η ενέργεια του παρόχου πληρωμών επικρίθηκε από το Ίδρυμα Ηλεκτρονικών Συνόρων (Electronic Frontier Foundation) ως μορφή λογοκρισίας.[12]

Όλα τα μέλη διαθέτουν προφίλ με τη δυνατότητα να δηλώνουν μία ή περισσότερους σεξουαλικούς προσανατολισμούς, ρόλους κυριαρχίας/υποταγής (D/s) και φετίχ από αντίστοιχους καταλόγους. Τα προφίλ μπορούν επίσης να καταγράφουν σχέσεις με άλλα μέλη.[13]

Τα μέλη μπορούν να δημιουργούν και να συμμετέχουν σε ομάδες που λειτουργούν ως διαδικτυακά φόρουμ, να αποστέλλουν άμεσα μηνύματα σε ένα ή περισσότερα άλλα μέλη και να διαφημίζουν ή να οργανώνουν εκδηλώσεις. Επίσης μπορούν να δημοσιεύουν καταχωρίσεις ιστολογίου, φωτογραφίες και βίντεο, είτε δημόσια είτε μόνο προς τα μέλη της λίστας φίλων του χρήστη που τα αναρτά, καθώς και να σχολιάζουν αναρτήσεις άλλων μελών.[14]

Η λειτουργία αναζήτησης είναι σκόπιμα περιορισμένη, ώστε να αποτρέπεται η εύρεση χρηστών με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως η ηλικία και το φύλο, ενώ οι καταχωρίσεις ιστολογίου μπορούν να αναζητηθούν μόνο μέσω ετικετών (tags) που ορίζονται από τον χρήστη που τις δημοσιεύει.[15]

Το 2012, το FetLife βρέθηκε στο επίκεντρο διαμάχης σχετικά με την πολιτική του σύμφωνα με την οποία οι χρήστες δεσμεύονται να μην «διατυπώνουν δημόσια κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις εναντίον άλλου μέλους».[16] Η πολιτική αυτή έχει επικριθεί από χρήστες, με το επιχείρημα ότι η λογοκρισία αναρτήσεων θυμάτων σεξουαλικής επίθεσης που κατονομάζουν φερόμενους δράστες εμποδίζει την προειδοποίηση άλλων μελών της κοινότητας.[17][18][19][20] Από την πλευρά του, το FetLife αιτιολογεί την πολιτική αυτή υποστηρίζοντας ότι επιτρέπει κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν συκοφαντικές εάν οι ισχυρισμοί είναι ψευδείς ή μη αποδεδειγμένοι.[21][22]

Το Μάρτιο του 2026, σε αγωγή κατονομάστηκε το FetLife ως ο αρχικός ιστότοπος μέσω του οποίου ξεκίνησε ένα κύκλωμα εκβιασμού σεξουαλικού περιεχομένου (sextortion) εις βάρος βετεράνου του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών, με απαίτηση ύψους 2.000 λιρών στερλινών, με την υπόθεση να έχει ξεκινήσει το Νοέμβριο του 2025.[23]

Δολοφονίες που συνδέονται με τον ιστότοπο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θάνατος της Γινγίνγκ Ζανγκ το 2017

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Απρίλιο του 2017, το FetLife χρησιμοποιήθηκε από τον Μπρεντ Κρίστενσεν, τον δολοφόνο της Γινγίνγκ Ζανγκ, προκειμένου να περιηγηθεί σε φόρουμ συζητήσεων σχετικά με θέματα απαγωγής και αρπαγής.[24] Μετά από αυτό το περιστατικό και άλλα παρόμοια, το FetLife αφαίρεσε αρκετές εκατοντάδες φετίχ.[25]

Θάνατος της Κριστίν Μπάνφιλντ και του Τζόζεφ Ράιαν το 2023

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2023, ο Μπρένταν Μπάνφιλντ από το Χέρντον της Βιρτζίνια, δημιούργησε έναν ψεύτικο λογαριασμό στο FetLife στο όνομα της συζύγου του, Κριστίν, προκειμένου να παραπλανήσει έναν άνδρα από την Ουάσινγκτον, ονόματι Τζόζεφ Ράιαν, ώστε να μεταβεί στην οικία των Μπάνφιλντ υπό ψευδείς προφάσεις, στο πλαίσιο σχεδίου για τη δολοφονία της συζύγου του. Το περιστατικό κατέληξε στη διπλή ανθρωποκτονία της Κριστίν και του Ράιαν, για την οποία αργότερα καταδικάστηκαν ο Μπρένταν Μπάνφιλντ και η Βραζιλιάνα νταντά της οικογένειας, Ζουλιάνα Πέρες Μαγκαλιάες[26]

  1. ↑ «Norwegian Bokmål [language added]». 7 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2025.
  2. ↑ «FetLife». Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2025.
  3. ↑ «FetLife Home Page». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2013.
  4. ↑ «JohnBaku». FetLife. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2024.
  5. ↑ Bell, Niko (9 Φεβρουαρίου 2017). «What just happened to kink social network FetLife is a bad sign for web freedom». Daily Xtra. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2017. In an apologetic post to the FetLife community, founder John Kopanas — better known on the site by his username JohnBaku — said the restrictions were the only way out of an existential threat
  6. ↑ Zanin, Andrea (4 Σεπτεμβρίου 2008). «Facebook for the kinky: Montreal-based FetLife.com networks fetishists of the world». Montreal Mirror. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2009.
  7. ↑ Baku, John (10 Ιανουαρίου 2008). «FetLife.com Launches - The First Social Network for Kinksters». Sexual Deviants Living In A Web 2.0 World. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2013.
  8. ↑ Golick, James (5 Σεπτεμβρίου 2012). «Moving On». jamesgolick.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουλίου 2017. He told me about his growing company, and a month later, the consulting firm I'd been running was closed, our office vacant, and I had joined BitLove (the company that runs FetLife — which was then known as Protose) as CTO.
  9. ↑ «Pantheon of Leather Awards All Time Recipients - The Leather Journal». www.theleatherjournal.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2020.
  10. ↑ Kale, Sirin (25 Ιανουαρίου 2017). «Kinky Social Network Fetlife Deletes Thousands Of Fetishes to Stay Online». Vice. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2017.
  11. ↑ Baku, John (6 Φεβρουαρίου 2013). «The Next Steps - The Big Four». FetLife.
  12. ↑ Malcolm, Jeremy (15 Μαρτίου 2017). «Payment Processors are Still Policing Your Sex Life, and the Latest Victim is FetLife». Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2024.
  13. ↑ Montgomery, Maria (22 Μαρτίου 2024). «FetLife: How does this social networking site work?». Age Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2024.
  14. ↑ «FetLife - Safety Tips». eSafety Commissioner. 19 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουνίου 2024.
  15. ↑ Baku, John (2009). «FetLife, now with improved search». FetLife.
  16. ↑ «Terms of Use». FetLife. 22 Απριλίου 2016. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2016. You agree that, while using BitLove's Products and Services, you will not [...] Make criminal accusations against another member in a public forum.
  17. ↑ Clark-Flory, Tracy (3 Ιουνίου 2012). «A BDSM Blacklist». Salon. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2013.
  18. ↑ J.M. Baker, Katie (8 Νοεμβρίου 2012). «Kink Community Tells Sexual Assault Victims It's All Their Fault». Jezebel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2013.
  19. ↑ White, Rachel R. (16 Νοεμβρίου 2012). «The Story of 'No': S&M Sex Clubs Sprout Up on Ivy Campuses, and Coercion Becomes an Issue». Observer Media. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2015.
  20. ↑ Morris, David Z. (3 Μαρτίου 2015). «How Kink's Largest Social-Networking Site Fails Its Users». The Atlantic. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Μαρτίου 2015.
  21. ↑ Flox, Anaiis (27 Αυγούστου 2011). «FetLife Is Not Safe For Users». Sex and the 405. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2013.
  22. ↑ Weinberg, Jill D. (31 Μαΐου 2016). Consensual Violence: Sex, Sports, and the Politics of Injury. University of California Press. σελίδες 71–72. ISBN 9780520290655. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2018.
  23. ↑ Rohrlich, Justin (20 April 2026). «Decorated military veteran targeted in fetish-site catfish scheme that escalated into sextortion, court filings say». The Independent. https://www.independent.co.uk/news/world/americas/veteran-sextortion-instagram-lawsuit-b2961402.html.
  24. ↑ «'Nobody saw this coming': Arrest in Chinese scholar's disappearance stuns U. of I. community». Chicago Tribune. 1 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2017. Authorities also searched Christensen's home and seized electronics, including his phone, according to the affidavit. The phone's search history revealed visits to a bondage and sadomasochism fetish website called FetLife and a forum called "Abduction 101," as well as subthreads titled "Perfect abduction fantasy" and "planning a kidnapping," according to the affidavit
  25. ↑ «Man who tapped 'Abduction 101' forum denied bond in kidnapping, suspected murder of Chinese scholar». The Japan Times. Associated Press. 4 Ιουλίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2017. FetLife prohibited hundreds of fetish categories this year after it was cited in several criminal cases, Baku said in a February online note to members.
  26. ↑ Levenson, Eric (11 Ιανουαρίου 2026). «Brendan Banfield Trial: Herndon Virginia Man, Au Pair Juliana Peres Magalhães Allegedly Conspired to Kill Wife Christine». CNN. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2026 – μέσω ABC7 Los Angeles.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]