Vai al contenuto

Pgnata

Da Wikipedia.

C'l artìcol chè 'l è scrit in Carpśàn Emiliàn


Na pgnata ch'la tîn cheld dal furmài ed na fundùda.
Dō reśdóri tedèschi drē a pinsèr a 'l pgnati da cunprèr ind un negòsi 'd metê Novsèint.

La pgnata (pignatta o pentola in itagliàṅ) l'è c'l atrês da cuśèina indû i agìnt i gh'cóśen dàint'r al magnèr ch'al sìa 'n pô śmulèdeg, c'ma dal budèin, dla pulèinta o lìqvid c'ma dal brôd, e via descurènd.

Manéri 'd dìr

  • (CARPŚ) Mèter sù la pgnata, (IT) Mettere la pentola sul fuoco[1].
  • (CARPŚ) Sćiumèr la pgnata, (IT) (lett.) Schiumare la pentola[2]; (fig.) Togliere la schiuma dal brodo.
  • (MUD) I segrēt edla pgnata al i sà 'l cuêrć[3], (IT) (lett.) I segreti della pentola li conosce il coperchio, (fig.) Chi può sapere cosa bolle in pentola?!
  • (MUD) A dura più na pgnata ròta che na nóva[4], (IT) Dura di più una pentola rotta che una nuova.
  • (BLG)
    La vècia mâta,
    l’à rått la pgnâta,
    l’à fât un vêrs,
    l’à rått un quêrc’.
    L’à rått incôsa in cà,
    l’à rått al canapà,
    l’à rått al sculadûr,
    l’à rått al bûś dal cûl!

Vōś lighèdi

Èter progêt

Colegamèint estèren

Noti e referèinsi

  1. ↑ (CARPŚ) e (IT) Dizionario del dialetto carpigiano, ed G. Malagoli e A. M. Ori, Mòdna 2011.
  2. ↑ Ibidem.
  3. ↑ (MUD) e (IT) Il dialettario modenese 2, G. Di Genova, Mòdna 1995.
  4. ↑ Ibidem.