Geonomio
Geonomio estas la scienco de la rilatoj inter homaj socioj kaj ilia natura medio. Hodiaŭ (dudekunua jarcento) oni prefere uzas, por la ĝenerala parto, la lokucio la sisteman aliron, ekocivitaneco, ekogeografion, etnoekologio aŭ ekoantropologio, kaj por la aplikata parto la nomojn de integra administrado, eologia ekonomio aŭ eĥo-civitaneco daŭrigebla.
Efektive, kvankam ĝi aperis en la deknaŭa jarcento el la plumo de la hungara geologo Szadeczky-Kardoss[1] kaj la rumana oceanografo Grigore Antipa[2], la termino «geonomio» restas malmulte uzata. Mankante koni la vorton «geonomio», multaj sciencistoj «faras geonomion sen scii ĝin», kiel Michel Saint-Jalme, tiam direktoro de la Menaĝerio de la «Jardin des Plantes» (Paris), parolante pri «la apero de nova scienco, kiun oni povus nomi reenkonduka biologio, kaj kiu kombinas sociologion kaj ekologion, etikologion, ekologio». «Geonomio» estas ankaŭ la scienco kiu esploras la kialojn kaj la interrilatojn kiuj kaŭzas diversajn rezultojn inter la objektoj de la geologio kaj aliaj rilataj sciencoj, kiel ekzemple jenaj sube. Tiel oni klopodas pristudi la leĝojn kiuj regas la evoluon de nia planedo Tero kaj pro analogio tiuj de aliaj ĉielkorpoj similaj al nia planedo dise en la Universo.[3]
Fakoj
[redakti | redakti fonton]- Geoĥemio
- Geofiziko
- Geomorfologio
- Glaciologio
- Hidrogeologio
- Karstologio
- Klimatologio
- Kristalografio
- Minakademio
- Mineralogio - la studado de mineraloj
- Sismologio - la scienco de tertremoj kaj vibroj en la tero
- Stratigrafio
- Sedimentologio
- Petrologio
- Paleontologio