Kate Millett
Katherine Murray MILLETT (naskiĝis la 14-an de septembro 1934 en Sankta Paŭlo mortis - la 6-an de septembro 2017 en Parizo) estis usona feminisma verkistino, edukistino, artistino kaj aktivulino. Ŝi studis ĉe la Universitato de Oksfordo kaj estis la unua usona virino, kiu ricevis diplomon kun bonegaj honoroj post studado ĉe la Kolegio St Hilda en Oksfordo. Ŝi estis priskribita kiel "pionira influo sur la dua-onda feminismo", kaj estas plej konata pro sia verko Sexual Politics (1970), [1] kiu baziĝis sur ŝia doktoreca disertacio ĉe Universitato Kolumbio. Ĵurnalistino Liza Featherstone atribuas la atingon de antaŭe neimagebla "laŭleĝa aborto, pli granda profesia egaleco inter la seksoj, kaj seksa libereco" parte al la klopodoj de Millett. [2]
La feminismaj, homaj rajtoj, pacaj, civitanaj rajtoj, kaj kontraŭpsikiatriaj movadoj estis kelkaj el la ĉefaj kaŭzoj de Millett. Ŝiaj verkoj estis instigitaj de ŝia aktivismo, kiel ekzemple virinaj rajtoj kaj menshigiena reformo, kaj pluraj estis aŭtobiografiaj memuaroj kiuj esploris ŝian seksecon, menshigienon kaj rilatojn. En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, Millett instruis ĉe la Universitato Waseda, Bryn Mawr College, Barnard College, kaj la Universitato de Kalifornio, Berkeley. Kelkaj el ŝiaj pli poste verkitaj verkoj estas The Politics of Cruelty (1994), pri ŝtate aprobita torturo en multaj landoj, kaj Mother Millett (2001), verko pri ŝia rilato kun ŝia patrino. Inter 2011 ĝis 2013, ŝi gajnis la Lambda Pioneer Award por Literaturo, ricevis la Courage Award por la Artoj de Yoko Ono, kaj estis enkondukita en la National Women's Hall of Fame (Nacia Virina Halo de Famo). [3]
Millett naskiĝis kaj kreskis en Minesoto, kaj poste pasigis la plejparton de sia plenkreskula vivo en Manhatano kaj la Virina Arta Kolonio, establita en Poughkeepsie, Novjorko, kiu fariĝis la Millett Centro por la Artoj en 2012. Millett elŝrankiĝis kiel lesbaninon [4] en 1970, la jaro kiam la verko Seksa Politiko estis publikigita. Tamen, malfrue en la jaro 1970 ŝi malkaŝis sian ambaŭseksemon.[5][6] Ŝi estis edziniĝinta al skulptisto Fumio Yoshimura (1965 ĝis 1985) kaj poste, ĝis sia morto en 2017, ŝi estis edziniĝinta al Sophie Keir.
Skulptaĵoj kaj arto
[redakti | redakti fonton]Kate Millett laboris kiel skulptistino, pentristino, fotistino, filmistino, ĵurnalistino kaj verkistino, kune kun ĉiuj siaj agadoj kiel politika feminisma aktivulino. Ŝiaj skulptaĵoj karakteriziĝas per sia grandega grandeco, uzo de reciklitaj materialoj, kaj sia ligo al feminismaj deklaroj, kiuj ankaŭ esprimiĝas en la nomo de la verko: "Bebo-portilo" - beboĉareto montrata ene de kradbarita kaĝo. "Ŝtupetara Figuro" - frostigita virina figuro grimpanta ŝtupetaron, "Stala Arto" - blanka seĝo sur kiu estas metita stako da sangoruĝaj pomoj, giganta skulptaĵo de virina figuro puŝanta superbazaran ĉaron, kiu aspektas tre malgranda kompare kun la virina korpo. "La Hotelo de la Maljunulo" (1979) - virina figuro envolvita kiel mumio kuŝanta en lito ĉirkaŭita de kradoj. "Burokratio" - benko sur kiu estas metita grandega bulo da vato envolvita en dikaj fadenoj. "Kapo" - virina kapo metita sur seĝon. "Psikiatrio" - medikamentŝranko metita kiel sankta loko. "Humpty-Dumpty" (1961) - Grandega ligna cirklo kun grandegaj ŝraŭboj najlitaj en ĝin. Ŝiaj skulptaĵoj konsistigas deklaron, kiu kompletigas la feminisman teorion, kiun ŝi elpensis. La figuro de la frostigita virino ĉirkaŭita de stangoj, kiu reaperas en ŝiaj verkoj, emfazas la hegemonian patriarkan percepton pri la malsupera statuso kaj daŭra subpremo de virinoj en la socio. Kate Millett fotas ostajn virinojn, kies vizaĝoj estas markitaj de sufero. La fotoj estas plejparte nigrablankaj, kun dikotoma kolorskemo, kiu reflektas binaran seksan dividon en la socia konscio.
En la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj, Millett kreis serion de silkserinoj, kun bunta kaj minimalista grafika linio. Delikataj desegnaĵoj kreitaj per svingado de peniko en unu flua movo de ina korpo. Millett uzis siajn presaĵojn por krei afiŝojn reklamantajn la Komunuman Centron por Virinaj Artistoj, kiun ŝi fondis, por grafikaĵoj ilustrantaj la kovrilon de sia libro, kaj por afiŝoj por eventoj, kiuj reprezentas ŝian teorion. Inter ŝiaj verkoj estas: Ĉokolada Malta Nudeco (1984), helbruna presaĵo de mamoj kaj umbiliko el alta angulo, kvazaŭ virino rigardanta sin mem. Virina Arkivcentro ĉe Millett Farm (1991), rapida desegnaĵo de paro da mamoj alfrontantaj unu mamon. Ruĝa Punkta Bikino (1991), nigraj kalsonetoj kun blankaj punktoj sur ili ĉeestas en la centro de la afiŝo. Sita Librokovrila Afiŝo (1987), la kovrildezajno, kiu aperis sur ŝia libro "Sita". La presaĵo prezentas rapidan nigran desegnaĵon de mamoj kaj pubhararo sur ruĝa fono.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Kate Millett. Woman's History Month. Maynard Institute (March 20, 2012). Arkivita el la originalo je June 2, 2016. Alirita October 7, 2014 .
- ↑ Liza Featherstone. "Daughterhood Is Powerful", Washingtonpost Newsweek Interactive, June 10, 2001. Arkivigite je 2014-11-14 per la retarkivo Wayback Machine
- ↑ Millett, Kate | Women of the Hall (en-US). Alirita 2023-11-23 .
- ↑ "Kate Millett, Ground-Breaking Feminist Writer, Is Dead at 82", The New York Times, September 6, 2017. (en-US)
- ↑ (July 30, 2013) Out for Good: The Struggle to Build a Gay Rights Movement in Ame. New York: Simon and Schuster. ISBN 978-1-4767-4071-3.
- ↑ Paul D. Buchanan. (July 31, 2011) Radical Feminists: A Guide to an American Subculture. Santa Barbara: ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-356-9.

