O Agente Secreto

O Agente Secreto
Jatorria
Argitaratze-data	2025
Izenburua	O Agente Secreto eta The Secret Agent
Jatorrizko hizkuntza	portugesa alemana
Jatorrizko herrialdea	Brasil, Frantzia, Alemania eta Herbehereak
Ezaugarriak
Genero artistikoa	film dramatikoa, thrillerra, zinema historikoa eta political thriller film (en)
Iraupena	160 minutu
Kolorea	koloretakoa
Deskribapena
Grabazio lekua(k)	Recife, São Paulo eta Brasilia
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k)	Kleber Mendonça Filho
Gidoigilea(k)	Kleber Mendonça Filho
Antzezlea(k)
Wagner Moura Maria Fernanda Cândido Gabriel Leone (en) Udo Kier Hermila Guedes Thomás Aquino (en) Roney Villela Carlos Francisco (en) Isabél Zuaa João Vitor Silva Luciano Chirolli Gregorio Graziosi Joálisson Cunha (en) Marcelo Valle Tânia Maria (en) [[Kategoria:Gabriel Leone (en) antzeztutako filmak]] [[Kategoria:Thomás Aquino (en) antzeztutako filmak]] [[Kategoria:Carlos Francisco (en) antzeztutako filmak]] [[Kategoria:Joálisson Cunha (en) antzeztutako filmak]] [[Kategoria:Tânia Maria (en) antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Ekoizlea	Wagner Moura Emilie Lesclaux
Edizioa	Eduardo Serrano
Ekoizpen-diseinatzailea	Thales Junqueira (en)
Fikzioa
Kontakizunaren tokia	Recife
Argumentu nagusia	Brasilgo diktadura militarra
Historia
Jasotako sariak	APRECI Award for Best International Premiere (en) Golden Globe Award for Best Non-English Language Film (en) FIPRESCI Prize of the Festival de Cannes (en) 2025 Cannes Film Festival (en)
Nominazioak	FIPRESCI Grand Prix (en) Ingelesa ez den hizkuntza batean egindako film onenaren Oscar Saria Film onenaren Oscar Saria

O Agente Secreto 2025eko Kleber Mendonça Filho brasildar zinema zuzendariaren thrillerra da. Aktore protagonisten artean hauek azpimarratu daitezke: Wagner Moura, Udo Kier (bere azken paper zinematografikoan), Gabriel Leone eta Maria Fernanda Cândido. Brasil, Frantzia, Alemania eta Herbehereen arteko koprodukzioa da, eta Brasilgo diktadura militarraren azken urteetan jazarritako fikziozko Armando irakasle eta ikerlariaren historia kontatzen du.^[1]

Filmak 2025eko maiatzaren 18an izan zuen mundu mailako estreinaldia Canneseko 78. Zinemaldiko lehiaketa ofizialean. Filmak hamahiru minutuko txalo zaparrada jaso zuen, eta zinemaldiko pelikularik sarituena izan zen gero. Aktore Onenaren saria irabazi zuen Mourarentzat —sari hori lortzen duen lehen brasildarra—, Zuzendari Onenaren saria Mendonça Filhorentzat —bigarren brasildarra, Glauber Rocharen ondoren, 1969an—, eta Presci House Film Onenaren saria ere irabazi zituen.^[2] 2026ko Urrezko Globo sarietan, Film Dramatiko Onenaren izendapena jaso duen Brasilgo lehen ekoizpena bihurtu zen, eta Moura lehen brasildarra Aktore Dramatiko Onenaren Urrezko Globoa irabazi duena.^[3]​^[4]

Filmak 2026ko Oscar sarietan lau izendapen jaso zituen: Film Onena, Ingelesez Besteko Film Onena, Aktore Onena eta Casting Onena.^[5]

.

1977an, Brasilgo diktaduraren garaian, Marcelo izeneko irakaslea ihesean iritsiko da Recifera, semearekin berriro elkartu eta bizimodua aldatzeko asmoz. Han, ordea, erregimen politiko eta armatuari egin beharko dio aurre.^[6]

Gertaerak 1977an gertatzen dira, Brasilen, Ernesto Geisel militarraren gobernupean. Marcelo (Armando da filmeko bere benetako izena) teknologian espezializatutako berrogei urteko irakaslea da, eta São Paulotik doa Recifera autoz. Brasilgo barrualdetik doala gasolindegi batera iristean gorpu bat ikusten du euli eta txakurrez inguratuta. Handik gutxira, polizia-patruila batek geldiarazi egiten du, Armandori dirua ateratzen saiatzen dira, baina hark zigarro-pakete bat baino ez die ematen eta aurrera jarraitzen du.

Marcelok Henrique Ghirottirekin duen gatazkatik ihes egin du Sao Paulotik. Ghirotti horrek lotura du erregimen militarrarekin. Armandok badu industrialariak biziki nahi zuen patente industrial bat, eta Ghirottik mehatxu egiten dio Armandori patentea lortzeko, irakasle ikerlariak unibertsitatean jasotzen dituen funtsak murriztea lortuko duela. Bezperako afari batean, baina, Ghirottik eta bere semeak Armandoren emaztea iraindu zuten, eta Fatimak gogor erantzun zien. Noizbait geroago Fatima pneumoniak jota hil zen.

Marcelo Recifera iritsi da inauteri-astean, eta Doña Sebastianaren pentsioan hartzen du ostatu. Doña Sebastiana emakume heldua da pertsona jazarriak eta baztertuak etxean jasotzen dituena. Gonbidatuen artean daude Claudia, Haroldo eta angolar bikote bat, Thereza Vitória eta Antonio. Marcelok harreman afektiboa hasten du Claudiarekin. Armandoren semea den Fernando umea amaren aldeko aitona-amonekin bizi da. Alexandre aitona zinema-proiektugilea da São Luiz zineman. Fernandok Jaws filma ikustea eskatzen dio aitonari, marrazoa marrazten du eta amesgaiztoak izaten ditu berarekin.

Aitona Alexandrek Marcelo, bilera bat antolatzen du proiekzio-aretoan Marceloren egoera hobetzeko, Elza eta Waldemar lagunekin . Elzak pasaporte faltsuak eta ihesbideak eskaintzen dizkio Marcelori, eta Marcelok desagertutako amaz galdetzen dio. Bien bitartean, Ghirotti industrialak Augusto Borba eta bere semeorde Bobbi hiltzaileak kontratatzen ditu Armando akatzeko. Bi hiltzaile horiek Recifera doaz eta beste hiltzaile xumeago bat Vilmar kontratatzen dute, Vilmar. Bobbik Vilmar gutxiesten du eta iruzkin xenofoboak egiten dizkion arren azkenean Vilmarrek onartzen du enkargua.

Tarte horretan, giza hanka bat agertzen da harrapatutako marrazo handi baten urdailean, eta Pernambucoko egunkarian atera da albistea. Hankarekin lotuta dauden gaueko hainbat erasoren kontakizunak sortzen dira gero prentsan, eta Thereza Vitória angolarrak albistea irakurtzen die pentsioan lagunei parrez. Hanka berpiztu egin omen da eta eraso egin omen die gauez parke publiko batean sexu-harremanetan ari ziren gizon homosexualei. Kontakizunak, ustez, egunkarian sortutako albisteak izan daitezke; inauterietako astean izandako ustelkeria eta indarkeria politikoa ezkutatzeko. Frenesi publikoa sortzen dute albiste horiek irakurleen artean.

Marcelo Identifikazio Institutuan hasten da lanean, izen faltsu batekin, Aukera aprobetxatuz amari buruzko dokumenturen bat aurkitzen saiatuko da lantokian. Vilmar hiltzaileak Alexandreri jarraitzen dio zinematik Marceloren lantokiraino. Alexandrek bere benetako izenez deitzen dio Armandori eraikinaren barruan, eta orduan Marcelo konturatzen da aurkitu egin dutela. Vilmarrek Armando hil behar du, baina gertatzen den tiroketan Vilmarrek Armando ez, bi polizia hiltzen ditu, baina hankan tiro bat jasotzen du eta ihes egiten du odola dariola. Bobbi hiltzaile gazteak atzetik dihoakio, Armando hiltzeko saioa txarto atera denez, Vilmar akatu nahi beste konplikaziorik ez gertatzeko. Vilmar bizartegi batera sartu eta bizargina bahitzen du; handik gutxira Bobbi ustekabean bizartegian sartzen denean, ezkutatuta zegoen Vilmarrek hiltzen du. Azkenean Marcelo bizirik atera da gertaera horietatik...

Beste garai batean, urte asko pasata, 2020eko hamarkadaren hasieran edo, Armandoren kasuaren aspaldiko grabazioak transkribatzen ari dira bi neska historialari ikertzaile. Flávia-k egunkari bat aurkitzen du, Armando 1977an hil zutela adierazten duena, lehen aipatutako gertaerak baino pixka bat geroago. Flávia Recifera doa eta Fernandorekin elkartzen da, Armando zenaren semearekin. Kasualitatez, Fernandok Cinema São Luizeko eraikin zaharra zen tokian lan egiten du orain mediku gisa, odol-banku bat dago orube horretan orain. Fernandok dio bere aitari buruz oroitzapen gutxi dituela eta ez duela horretaz hitz egin nahi. Hori ikusita, Fláviak pendrive bat ematen dio aitari buruz bildu dituen fitxategiekin. Fernandok ez du esaten eduki horiek ikusiko dituenik, baina aipatzen du marrazoei buruzko amesgaiztoak amaitu egin zirela aitonarekin filma ikusi eta gero. Marrazoa ikur bat izan daiteke filmean, sinbolikoki Brasilgo egoera politiko kaxkarra izan daitekeena.