Piotr Pytlowany
| Piotr Pytlowany | |||
|---|---|---|---|
← Adelio Dell'Oro Elizbarrutia: Karagandyko elizbarrutia | |||
| Bizitza | |||
| Jaiotza | Brzozów (en) | ||
| Herrialdea | |||
| Jarduerak | |||
| Jarduerak | apaiz katolikoa eta apezpiku katolikoa | ||
| Ideologia eta sinesmenak | |||
| Erlijioa | katolizismoa | ||
Piotr Pytlowany (Brzozów, 1969ko maiatzaren 7a) poloniar-kazakhstandar elizgizon katolikoa da, 2026tik aurrera Karagandyko apezpikua dena.[1]
Bizitza
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Pytlowany 1969ko maiatzaren 7an jaio zen Brzozówen (Polonia). Lehen eta bigarren mailako ikasketak amaitu ondoren, Przemyśleko apaizgaitegi nagusian sartu zen. 1994ko apirilaren 28an Lublingo Joan Paulo II.a unibertsitate katolikoan lizentziatu zen eta 1994ko maiatzaren 28an apaiztu zen, Przemyśleko artxidiozesian inkardinatuta geratuz.[2] Ondoren, Krakoviako Joan Paulo II.a pontifize-unibertsitatean ikasi zuen eta 2018an teologiako doktoretza lortu zuen.[3]
Apaiztu ondoren, bikario gisa jardun zuen Leżajskeko Hirutasun Santuaren parrokian, 1994tik 1995era. 1995ean, Kazakhstanen ekin zion bere ministerio pastoralari, fidei donum apaiz gisa. Makinskeko San Jose elizako parroko izan zen 1995etik 2000ra, eta Stxutxinskeko San Abraham elizakoa, berriz, 2000tik 2001era. Stxutxinsken zegoela, Fides et Ratio erretiro-zentroa sortu zuen.[4]
2001etik 2007ra, Pytlowany Astanako Betiereko Laguntzaren Ama Birjinaren katedraleko parrokoa izan zen. Ondoren, Karagandyko apaizgaitegi nagusian aritu zen: lehenik prefektu gisa (2008tik 2009ra) eta geroago, errektore gisa (2011tik 2018ra).[2][4]
2018an, Pytlowany Kazakhstango apezpiku-konferentziako bozeramaile bihurtu zen. Bere egitekoen artean, komunikabideetarako bulego eta zentro bat sortzea eta antolatzea zeuden.[4] 2023tik 2025era, Akmolgo Arrosarioko Andre Mariaren elizako parroko izan zen; ondoren, 2025ean, Astanako Betiereko Laguntzaren Ama Birjinaren katedraleko parroko bihurtu zen berriro.[2]
2026ko abuztuaren 10ean, Leon XIV.a aita santuak Adelio Dell'Oro apezpikuak aurkeztutako dimisioa onartu eta Pytlowany izendatu zuen haren ondorengo.[2] 2026ko urriaren 10ean jaso zuen apezpiku-ordenazioa Karagandyko Fátimako Ama Birjinaren katedralean, Tomasz Peta artzapezpikuaren eskutik, Adam Szal eta Adelio Dell'Oro apezpikuek lagunduta.[5]
Ondorengotza apostolikoa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- Scipione Rebiba kardinala
- Giulio Antonio Santorio kardinala (1566)
- Girolamo Bernerio kardinala (1586)
- Galeazzo Sanvitale artzapezpikua (1604)
- Ludovico Ludovisi kardinala (1621)
- Luigi Caetani kardinala (1622)
- Ulderico Carpegna kardinala (1630)
- Paluzzo Paluzzi Altieri Degli Albertoni kardinala (1666)
- Benedikto XIII.a aita santua (1675)
- Benedikto XIV.a aita santua (1724)
- Klemente XIII.a aita santua (1743)
- Henry Benedict Mary Clement Stuart kardinala (1758)
- Leon XII.a aita santua (1794)
- Chiarissimo Falconieri Mellini kardinala (1826)
- Camillo Di Pietro kardinala (1839)
- Mieczyslaw Halka Ledóchowski kardinala (1861)
- Jan Maurycy Pawel Puzyna z Kosielsko apezpikua (1886)
- Józef Bilczewski artzapezpikua (1901)
- Bolesław Twardowski artzapezpikua (1919)
- Eugeniusz Baziak artzapezpikua (1933)
- Joan Paulo II.a aita santua (1958)
- Tomasz Peta artzapezpikua (2001)
- Piotr Pytlowany apezpikua[1]
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- 1 2 (Ingelesez) «Bishop Piotr Pytlowany» Catholic Hierarchy (kontsulta data: 2026-10-11).
- 1 2 3 4 (Italieraz) «Rinuncia e nomina del Vescovo di Karaganda (Kazakhstan)» Bollettino Sala Stampa della Santa Sede 2026-08-10 (kontsulta data: 2026-10-11).
- ↑ (Polonieraz) «Ks. dr Piotr Pytlowany, absolwent UPJPII, biskupem Karagandy w Kazachstanie» Uniwersytet Papieski Jana Pawła II 2026-08-12 (kontsulta data: 2026-10-11).
- 1 2 3 (Polonieraz) «ks. Piotr Pytlowany» Misje Archidiecezji Przemyskiej (kontsulta data: 2026-10-11).
- ↑ (Polonieraz) Rajnowski, Bartosz. «Karaganda: Bp Piotr Pytlowany przyjął sakrę biskupią» Archidiecezja Przemyska 2026-10-11 (kontsulta data: 2026-10-11).