Puntuazio marka

Puntuazio marka edo puntuazio ikurra Mendebaldean idazketa ulergarria egiteko erabiltzen den tresna da. Gehienetan, geldiuneak adierazteko erabiltzen dira.

Idazketa eraikuntza linealeko komunikazio era bat da: guztia aldi berean idaztea ezinezkoa denez, ideiak banatu, hierarkizatu eta ordenan jartzeko beharra dago.

Puntuazio marken egiturak testuari idazketa eta ulermena errazten diote. Honako helburuak dituzte:

• Testua egituratzea.
• Perpaus eta paragrafoak mugatzea.
• Ideia nagusiak indartzea.
• Bigarren mailako ideiak ordenatzea.
• Anbiguotasunak kentzea.

Mendebaldeko idazkeretan, baita euskaraz ere^[1], honako puntuazio markak erabiltzen dira, besteak beste:

• Puntua ( . )
• Koma edo kakotxa ( , )
• Bi puntu ( : )
• Hiru puntu edo etenpuntuak ( ... )
• Puntu eta koma ( ; )
• Galdera ikurra ( ? )
• Harridura ikurra ( ! ): galdera ikurra eta harridura ikurra harriduraz egindako galderetan batera ager daitezke inoiz (Ez zenekiela azterketa noiz zen!? edo Ez zenekiela azterketa noiz zen?!).
• Komatxoak edo aipu-markak: horietan, soilak ( ' ' ), inprimategiko soilak ( ‘ ’ ), inprimategiko bikoitzak ( "¨ " ), alboko soilak ( < > ) eta alboko bikoitzak ( « » ) bereizten dira.
• Marra (normala) ( – ), marra luzea edo elkarrizketa-marra ( — ) eta marratxoa ( - ).
• Zehar-marra edo barra etzana (/).
• Apostrofoa ( ' ), Agur t'erdi esamoldean edo silabaren bat galdu dela adierazteko (gero ere > gero're), bertsolaritzazko testuetan arrunt-arrunta.
• Parentesiak ( ( ) ), kortxeteak edo taketak ( [ ] ) eta giltzak ( { } ).

1. ↑ «Sarrera - Euskara Batuaren Eskuliburua» www.euskaltzaindia.eus (kontsulta data: 2023-07-31).