Reservoir Dogs

Reservoir Dogs
Jatorria
Argitaratze-data	1992
Izenburua	Reservoir Dogs
Jatorrizko hizkuntza	ingelesa
Jatorrizko herrialdea	Ameriketako Estatu Batuak
Ezaugarriak
Genero artistikoa	lapurreta filma, thrillerra, krimenezko filma, film dramatikoa, gangster filma, crime thriller film (en) , crime drama film (en) , ekintza-filma, suspense film (en) , crime comedy film (en) , abenturazko filma, black comedy film (en) , psychological drama film (en) , misteriozko zinema, zinema independentea, flashback film (en) , Neo-noirra, komedia dramatikoa eta psychological thriller film (en)
Iraupena	99 minutu
Kolorea	koloretakoa
Grabazio lekua(k)	Los Angeles
Zuzendaritza eta gidoia
Zuzendaria(k)	Quentin Tarantino
Gidoigilea(k)	Quentin Tarantino
Antzezlea(k)
Harvey Keitel Tim Roth Chris Penn Steve Buscemi (Mr. Pink (en) ) Lawrence Tierney (Joe Cabot (en) ) Michael Madsen Quentin Tarantino Edward Bunker Kirk Baltz (en) Lawrence Bender Randy Brooks Steven Wright (en) Burr Steers David Steen [[Kategoria:Kirk Baltz (en) antzeztutako filmak]] [[Kategoria:Steven Wright (en) antzeztutako filmak]]
Ekoizpena
Ekoizlea	Lawrence Bender Harvey Keitel
Konpainia ekoizlea	Artisan Entertainment (en) [[Kategoria:Artisan Entertainment (en) ekoitzitako filmak]]
Ekoizle eragilea	Monte Hellman Richard N. Gladstein Ronna B. Wallace (en)
Edizioa	Sally Menke (en)
Argazki-zuzendaria	Andrzej Sekuła (en)
Fikzioa
Kontakizunaren tokia	Los Angeles
miramax.com…

Reservoir Dogs, 1992an Quentin Tarantino estatubatuarrak zuzendutako ekintza thriller film bat da. Harvey Keitel, Tim Roth, Chris Penn, Steve Buscemi, Lawrence Tierney, Michael Madsen, Quentin Tarantino eta Edward Bunker aktoreek antzeztu zuten.

Tarantinok zuzendutako lehen filma izan zen eta haren filmografiaren ikurra bihurtu diren hizpideak eta estetika -bortizkeria, pop kultura, elkarrizketa aparta eta saltokako istorioa- jada agertzen dira.

Tarantino Los Angelesko bideo denda batean zegoen lanean garai horretan, eta 30.000 dolarreko aurrekontuarekin, lagunen arteko filma izatekoa zen. Hala ere, gidoia Harvey Keitel aktorearengana heldu zen, eta bertan agertzeko ez ezik, ekoizteko ere prest suertatu zen. Haren laguntzarekin, 1.200.000 dolarreko aurrekontua izatera iritsi zen filma, ederra independente moduan egiteko, baina Hollywoodeko ekoizpen arruntaren aldean erabat eskasa.

Filma zinema independentearen mugarria izan da estreinalditik, kultuzko filma bilakatuz. Sundanceko Zinemaldian eman zenean, New York Daily News egunkariko kritikariaren hitzetan: "Jendea ez zegoen prest. Ez zekiten zer esan. Lehen filmeko hurbiltzen ari den trenaren aurrean bagina bezala sentitu ginen".

Taldekideak kolore ezizenak izateko Tarantino The Taking of Pelham One Two Three (1974) filmean oinarritu zen, hartan ere taldekideek kolore ezizenak baizituzten.

• Hasierako eszena: Lapurretak huts egin du, Joe Cabot (Lawrence Tierney) hiltzaile eta kriminal buruak eta bere seme "Nice Guy" Eddiek (Chris Penn) sei delinkuente profesional kontratatzen dituzte bitxi-denda bat lapurtzeko. Identitatea gorde nahian, kolore-izenak jartzen dizkiete elkar ez ezagutzeko: Mr. White (Harvey Keitel), Mr. Orange (Tim Roth), Mr. Blonde (Michael Madsen), Mr. Pink (Steve Buscemi), Mr. Brown (Quentin Tarantino) eta Mr. Blue (Edward Bunker).

• Batzarra eta sarraskia biltegian: Lapurreta egiten ari direnean, polizia ustekabean agertzen da segada bat prestatuta. Tiroketa ikaragarri baten ondoren, Mr. Brown eta Mr. Blue hiltzen dira, eta Mr. Orange sutan eta sabelaldean oso larri zaurituta geratzen da. Bizirik atera diren gaizkileak aldez aurretik adostutako biltegi abandonatu batera biltzen dira.

Biltegian tentsioa handituz doa. Taldeak susmatzen du poliziak informazioa zuela eta buren artean sopletoia (polizia infiltratua) dagoela. Eztabaida gogorrak eta liskarrak hasten dira ea nor den traidorea.

Mr. Blondek, psikopata krudelak, polizia bat (Marvin Nash) bahitu eta torturatu egiten du biltegian. Flashbacken bidez, ikusleak deskubritzen du Mr. Orange (Tim Roth) ez dela benetako lapurra, baizik eta Freddy Newandyke izeneko polizia infiltratua. Mr. Blonde polizia hiltzear dagoenean, Mr. Orangek tiro egin eta hiltzen du polizia salbatzeko.

• Amaiera tragikoa: Joe eta Eddie Cabot biltegira iristen direnean, Joe-k Mr. Orange dela traidorea salatzen du. Mr. White-k Orange defendatzen du, eta une horretan tiroketa suntsitzaile batek ("Mexican standoff") dena kolpatzen du: Joe eta Eddie hil egiten dira, Mr. Blonde hilda dago, Mr. Pink-ek (dirua/diamanteak hartuta) ihes egiten du, eta Mr. White-k hiltzear dagoen Mr. Orange besarkatzen du. Azkenean, iristen den poliziak Mr. White tiroz hiltzen du, eta Mr. Orangek bere egiazko identitatea aitortzen dio hiltzear dagoela.

Hona hemen filmari buruzko bitxikeria nagusiak:

• "Reservoir" hitzaren jatorria: Tarantinok bideo-klub batean lan egiten zuenean, bezeroei Frantziako Au revoir les enfants filma gomendatzen zien. Hainbatek ez zutenez frantsesezko izena ondo ulertzen, Tarantinok txantxetan "Reservoir Dogs" deitzen hasi zen, "Au revoir" eta "Reservoir" hitzen soinua nahasiz.
• Aurrekontu baxua eta jantzi propioak: Filma 1,2 milioi dolar ingururekin soilik filmatu zen. Diru faltagatik, aktore askok beren arropa propioa erabili behar izan zuten. Adibidez, Chris Pennek (Nice Guy Eddie) bere txandatela eraman zuen eta Steve Buscemik (Mr. Pink) bere bakero beltzak jantzi zituen.
• Lapurreta ez da inoiz ikusten: Nahiz eta film osoa bitxi-denda baten lapurretaren ingurukoa izan, ikusleak ez du inoiz lapurreta bera pantailan ikusten. Ekintza guztia gertakariaren aurretik eta ondoren kokatzen da.
• Mr. Blue bizitza errealeko kriminala zen: Edward Bunker aktorea (Mr. Blue) banku-lapur profesionala izana zen gaztetan, eta FBIren bilatuenen zerrendan egon zen. Kartzelan igarotako urteen ondoren, idazle eta aktore arrakastatsu bilhurtu zen.
• Samuel L. Jacksonen audizioa: Samuel L. Jacksonek Mr. Orange papera lortzeko audizioa egin zuen, baina azkenean Tim Rothek eskuratu zuen. Hala ere, Tarantinori hainbeste gustatu zitzaion Jacksonen indarra, non bere hurrengo filmeko (Pulp Fiction) Jules-en papera espresuki berarentzat idatzi zuen.
• Bizarra mozteko labanaren eszena ospetsua inprobisatua izan zen: Michael Madsenek (Mr. Blonde) polizia torturatzen duen bitartean irratian entzuten den Stuck in the Middle with You abestiarekin egiten duen dantza erabat inprobisatua izan zen, gidoian ez baitzegoen zehaztuta zer nolako mugimenduak egin behar zituen.
• Guztira 17 aldiz hil zen pertsona bera: Grabazioetan erabilitako odol artifiziala oso itsaskorra zen, eta Tim Roth (Mr. Orange) orduak ematen zituen lurrean odoleztatuta. Odol freskoaren efektua mantentzeko, hainbat aldiz urarekin garbitu eta berriro margotu behar izaten zuten lurrean, aktorea lurrera erabat itsatsita geratzen baitzen.

Albumak Reservoir Dogs: Original Motion Picture Soundtrack du izena eta honako abestiak ditu:

1. "And Now Little Green Bag..." (Steven Wright)
2. "Little Green Bag" (The George Baker Selection)
3. "Rock Flock of Five" (Steven Wright)
4. "Hooked on a Feeling" (Blue Swede)
5. "Bohemiath" (Steven Wright)
6. "I Gotcha" (Joe Tex)
7. "Magic Carpet Ride" (Bedlam)
8. "Madonna Speech" (Quentin Tarantino, Edward Bunker eta Harvey Keitel)
9. "Fool for Love" (Sandy Rogers)
10. "Super Sounds" (Steven Wright)
11. "Stuck in the Middle With You" (Stealers Wheel)
12. "Harvest Moon" (Bedlam)
13. "Let's Get A Taco" (Harvey Keitel eta Tim Roth)
14. "Keep on Truckin'" (Steven Wright)
15. "Coconut" (Harry Nilsson)
16. "Home of Rock" (Steven Wright)

• Reservoir Dogs filmaren IMDBko fitxa irakurgai (Ingelesez)
• Filmaren webgunea (Ingelesez)
• Reservoir Dogs filmaren trailer edo iragarkia ikusgai. Youtube.com (Ingelesez)