Violeta Barrios de Chamorro

Violeta Barrios de Chamorro
Irudi gehiago
Nikaraguako Presidentea 1990eko apirilaren 25a - 1997ko urtarrilaren 10a ← Daniel Ortega - Arnoldo Alemán → Minister of Defence (Nicaragua) (en)
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturak	Violeta Barrios Torres
Jaiotza	Rivas, 1929ko urriaren 18a
Herrialdea	Nikaragua
Bizilekua	San José
Lehen hizkuntza	gaztelania
Heriotza	San José, 2025eko ekainaren 14a (95 urte)
Hobiratze lekua	General Cemetery of San José (en)
Familia
Ezkontidea(k)	Pedro Joaquín Chamorro Cardenal  (1950eko abenduaren 8a -  1978ko urtarrilaren 10a)
Seme-alabak	ikusi Cristiana Chamorro Barrios (en) Carlos Fernando Chamorro Claudia Chamorro Barrios Pedro Joaquín Chamorro Barrios
Hezkuntza
Heziketa	Our Lady of the Lake University (en) Blackstone College for Girls (en)
Hizkuntzak	gaztelania
Jarduerak
Jarduerak	politikaria, kazetaria, argitaratzailea eta autorea
Parte-hartzailea Iraultza Sandinista
Enplegatzailea(k)	La Prensa
Jasotako sariak	ikusi Freedom Award  (1990) Giuseppe Motta Medal  (2005) Elisabet Katolikoaren Ordenaren lepokoa  (1991ko apirilaren 5a) Luka Brajnović Prize  (1998)
Kidetza	Junta de Gobierno de Reconstrucción Nacional
Ideologia eta sinesmenak
Erlijioa	Erromatar Eliza Katolikoa
Alderdi politikoa	National Opposition Union (en)

Violeta Barrios de Chamorro (Rivas, 1929ko urriaren 18a – San Jose, 2025eko ekainaren 14a) nikaraguar politikaria izan zen. Errepublikako presidente izan zen 1990ko apirilaren 25etik 1997ko urtarrilaren 10a arte. Erdialdeko Amerikan kargu horretara iritsitako lehenbiziko emakumezkoa izan zen.

Pedro Joaquín Chamorro kazetari eta politikariarekin ezkondu zen 1950ean, eta Somozotarren diktaduren aurka jardun zuten La Prensa egunkariaren orrietatik. 1978an, Chamorro hil zutenean, Violetak hartu zuen bere esku La Prensaren ardura, eta somozismoaren aurka jarraitu zuen.

Iraultza Sandinistak Anastasio Somozaren erregimena garaitu zuenean Berreraikuntza Nazionalerako batzordeko kide izan zen. Laster utzi zuen kargu hori, sandinistei marxista izatea egotzita, eta antisandinisten ahots nagusi bihurtu zuen bere egunkaria. 1990eko hauteskundeetan sandinisten aurkako UNO koalizioaren hautagaia izan zen, eta inkestek kontrakoa zioten arren, irabazi egin zituen. 1997an utzi zuen agintea, Arnoldo Alemán eskuindarraren aurka hauteskundeak galdu ondoren.