P2RY11
گیرندهٔ P2Y پورین، شمارهٔ ۱۱ (انگلیسی: P2Y purinoceptor 11) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «P2RY11» کدگذاری می‌شود.[۳][۴]
پروتئین P2Y11 یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی است.
منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- 1 2 3 GRCh38: Ensembl release 89: ENSG00000244165 – Ensembl, May 2017
- ↑ "Human PubMed Reference:". National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine.
- ↑ Communi D, Govaerts C, Parmentier M, Boeynaems JM (Jan 1998). "Cloning of a human purinergic P2Y receptor coupled to phospholipase C and adenylyl cyclase". J Biol Chem. 272 (51): 31969–73. doi:10.1074/jbc.272.51.31969. PMID 9405388.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:doi رایگان بی‌نشان (رده) - ↑ "Entrez Gene: P2RY11 purinergic receptor P2Y, G-protein coupled, 11". Archived from the original on 20 ژوئیه 2025.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «P2RY11». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۷ اوت ۲۰۱۹.
برای مطالعهٔ بیشتر
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- van der Weyden L, Conigrave AD, Morris MB (2000). "Signal transduction and white cell maturation via extracellular ATP and the P2Y11 receptor". Immunol. Cell Biol. 78 (4): 369–74. doi:10.1046/j.1440-1711.2000.00918.x. PMID 10947861.
- Adams MD; Kerlavage AR; Fleischmann RD; et al. (1995). "Initial assessment of human gene diversity and expression patterns based upon 83 million nucleotides of cDNA sequence" (PDF). Nature. 377 (6547 Suppl): 3–174. PMID 7566098.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک) - Communi D; Suarez-Huerta N; Dussossoy D; et al. (2001). "Cotranscription and intergenic splicing of human P2Y11 and SSF1 genes". J. Biol. Chem. 276 (19): 16561–6. doi:10.1074/jbc.M009609200. PMID 11278528.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک)نگهداری یادکرد:doi رایگان بی‌نشان (رده) - Moore DJ; Chambers JK; Wahlin JP; et al. (2001). "Expression pattern of human P2Y receptor subtypes: a quantitative reverse transcription-polymerase chain reaction study". Biochim. Biophys. Acta. 1521 (1–3): 107–19. doi:10.1016/S0167-4781(01)00291-3. PMID 11690642.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک) - Duhant X; Schandené L; Bruyns C; et al. (2002). "Extracellular adenine nucleotides inhibit the activation of human CD4+ T lymphocytes". J. Immunol. 169 (1): 15–21. doi:10.4049/jimmunol.169.1.15. PMID 12077223.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک) - Strausberg RL; Feingold EA; Grouse LH; et al. (2003). "Generation and initial analysis of more than 15,000 full-length human and mouse cDNA sequences". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 99 (26): 16899–903. doi:10.1073/pnas.242603899. PMC 139241. PMID 12477932.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک) - Gerhard DS; Wagner L; Feingold EA; et al. (2004). "The Status, Quality, and Expansion of the NIH Full-Length cDNA Project: The Mammalian Gene Collection (MGC)". Genome Res. 14 (10B): 2121–7. doi:10.1101/gr.2596504. PMC 528928. PMID 15489334.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک) - Moreschi I; Bruzzone S; Nicholas RA; et al. (2006). "Extracellular NAD+ is an agonist of the human P2Y11 purinergic receptor in human granulocytes". J. Biol. Chem. 281 (42): 31419–29. doi:10.1074/jbc.M606625200. PMID 16926152.
{{cite journal}}: از پارامتر ناشناخته|name-list-format=صرف نظر شد (|name-list-style=پیشنهاد می‌شود) (کمک)نگهداری یادکرد:doi رایگان بی‌نشان (رده) - Zylberg J, Ecke D, Fischer B, Reiser G (2007). "Structure and ligand-binding site characteristics of the human P2Y11 nucleotide receptor deduced from computational modelling and mutational analysis". Biochem. J. 405 (2): 277–86. doi:10.1042/BJ20061728. PMC 1904521. PMID 17338680.
 | این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی مولکولی است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |