Galaxy Evolution Explorer

Galaxy Evolution Explorer
Instancia de satélite artificial terrestre satélite abandonado observatorio espacial  Parte de Programa Small Explorer (pt) Programa Explorer
Características  Campo de traballo astronomia ultravioleta (pt)  Impulsado por 4x panel solar fotovoltaico  Plataforma de satélite LEOStar-2 (en)  Tipo de órbita órbita baixa terrestre  Astro pai Terra  Tipo de órbita órbita baixa terrestre
Implicados  Operador/a NASA  Fabricante Orbital Sciences Corporation
Datas  Retiro do servizo 20 de maio de 2013  Lanzamento 28 de abril de 2003
Historia  Acontecementos importantes 2003 lanzamento espacial (Cape Canaveral Space Force Station Skid Strip (en) ) 2003 primeira luz 2003 entrada en servizo 2012 spacecraft hibernation (en) 2012 emprestimo (pt) 2012 entrada en servizo 2013 spacecraft retirement (en) 2013 spacecraft decommissioning (en)  Precedido por CHIPSat Reuven Ramaty High Energy Solar Spectroscopic Imager  Sucedido por Swift Aeronomy of Ice in the Mesosphere
Localización  Lugar de saída Stargazer
Cifras e dimensións  Anchura    2,8 m  Lonxitude    2 m  Masa    312 kg peso de lanzamento  Apoapse    697 km  Periastro    691 km  Excentricidade orbital    0,00042  Inclinación orbital    29 °  Período orbital    98,6 min
Fontes e ligazóns Freebase /m/029j3g  Páxina WEB galex.caltech.edu
Wikidata C:Commons

Galaxy Evolution Explorer, máis coñecido polo seu acrónimo GALEX e tamén nomeado como Explorer 83, é un observatorio espacial da NASA pertencente ó programa Explorer lanzado o 28 de abril de 2003 desde Cabo Cañaveral mediante un foguete Pegasus XL.^[1][2]

A misión de GALEX é observar o ceo na banda ultravioleta para estudar a orixe e evolución das galaxias e a orixe das estrelas e os elementos pesados no rango do corremento ao roxo (z) entre 0 e 2.^[1][2]

O satélite estabilízase nos tres eixos e a alimentación eléctrica é proporcionada por catro paneis solares fixos con células de arseniuro de galio. O bus está baseado no OrbView 4 da empresa Orbital Sciences.^[1][3]

As comunicacións teñen lugar mediante unha ligazón en banda X cunha velocidade de descarga de ata 25 Mbps. Úsase a banda S para enviar comandos cara ao satélite e para obter datos de mantemento, cunha velocidade de ata 2 Mbps.

GALEX usa un telescopio de 50 cm de apertura de tipo Ritchey-Chretien que encamiña a luz a un par de sensores capaces de observar no rango de lonxitudes de onda de 175 a 280 nanómetros e no rango de 135 a 174 nanómetros.^[1][3]