Interkosmos 13
| Interkosmos 13 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Wikidata | |||||||||
Interkosmos 13 (Интеркосмос 13 en ruso), tamén denominado DS-U2-IK Nº 6, foi un satélite artificial soviético lanzado o 27 de marzo de 1975 mediante un foguete Kosmos 3M desde o cosmódromo de Plesetsk.[1][2]
Características
[editar | editar a fonte]Interkosmos 13 foi o sexto membro da serie de satélites DS-U2-IK e estaba adicado ó estudo da ionosfera terrestre.[1][3]
Interkosmos 13 estaba enmarcado dentro do programa de colaboración internacional Interkosmos entre a Unión Soviética e outros países. Foi inxectado nunha órbita inicial de 1 714 km de apoxeo e 296 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 83 graos e un período de 104,9 minutos. Reentrou na atmosfera o 2 de setembro de 1980.[4][3]
Notas
[editar | editar a fonte]- 1 2 NASA (14 de maio de 2012). "Intercosmos 13" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2012. Consultado o 12 de setembro de 2012.
- ↑ Gunter Dirk Krebs (31 de marzo de 2012). Gunter's Space Page, ed. "Interkosmos 13, 5, 9, 10, 12, 13, 14 (DS-U2-IK)" (en inglés). Consultado o 12 de setembro de 2012.
- 1 2 Mark Wade (2011). "DS-U2-IK" (en inglés). Consultado o 12 de setembro de 2012.
- ↑ N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "INTERCOSMOS 13" (en inglés). Consultado o 12 de setembro de 2012.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Karel Kudela, Ján Matisin y S. Fischer (marzo de 1982). "Outer-zone electron boundary according to intercosmos-13 measurements". Studia Geophysica et Geodaetica 26 (1): 102–106. doi:10.1007/BF01616131. Consultado o 12 de setembro.
- Ivan Kimák, Karel Kudela, P. V. Vakulov y S. Fischer (xuño de 1982). "Quasitrapped protons (Ep=1–11 MeV) near L=4 registered by intercosmos-13 satellite". Studia Geophysica et Geodaetica 26 (2): 207–211. doi:10.1007/BF01582315. Consultado o 12 de setembro.
