Menno Simons

Menno Simons

Biografía
Nacemento	c. 1496 Wytmarsum
Morte	31 de xaneiro de 1561 (64/65 anos) Bad Oldesloe
Lugar de sepultura	Bad Oldesloe (pt)
Relixión	Anabaptismo
Actividade
Lugar de traballo	Emden
Ocupación	teólogo, sacerdote, anabaptismo
Descrito pola fonte	Allgemeine Deutsche Biographie Encyclopædia Britannica New International Encyclopedia

Menno Simons, nado en Wytmarsum en 1496 e fnado en Wüstenfelden o 31 de xaneiro de 1561, foi un líder relixioso anabaptista neerlandés. Simons foi contemporáneo dos reformadores protestantes e os seus seguidores foron coñecidos como menonitas.

"Menno Simons" é a versión neerlandesa do seu nome. A versión frisoa é Minne Simens,^[1] en que o posesivo "s" crea un patronímico que significa "Minne, fillo de Simen".

Simons naceu en 1496^[2] nunha familia de aldeáns en Wytmarsum, provincia de Frisia (Sacro Imperio Romano Xermánico). O seu pai chamábase Simon e tivo un irmán chamado Pieter.^[3]

Foi destinado polos seus padres ao sacerdocio católico. Foi ordenado sacerdote en 1515 ou 1516^[4] en Utrecht. Sendo párroco da súa aldea natal, separouse da Igrexa católica o 12 de xaneiro de 1536,^[4] para unirse aos anabaptistas pacifistas, despois de estudar con detemento a Biblia e vivir un proceso de afastamento dos dogmas católicos.

En 1537 foi ordenado en Groninga como bispo anabaptista. O seu labor tivo éxito, de xeito que un edicto do emperador Carlos V ofreceu recompensa de 100 moedas de ouro pola súa cabeza e indulto por calquera delito cometido por quen o entregase.

En 1543 foi enviado ao noroeste de Alemaña onde se dedicou os dezaoito últimos anos da súa vida a construír igrexas, ao tempo que proseguía o seu traballo en Frisia.

Estivo en Colonia, Holstein, Prusia e outros lugares, sempre organizando e predicando, acosado polos perseguidores. Aínda que se sabe que estaba casado con Geertruydt e tivo polo menos un fillo e dúas fillas,^[5] as condicións de clandestinidade impediron rexistrar máis detalles da súa vida familiar.

Foi notoria a súa preocupación pola divulgación escrita dos puntos de vista anabaptistas nas diferentes linguas da rexión en que traballaba, para o que, cun impresor identificado só como B.L., estableceu unha imprenta en Lübeck, que debeu trasladar a Oldesloe (Holstein) e posteriormente en 1554 ao próximo refuxio anabaptista en Wüstenfelde, onde falceu o 31 de xaneiro de 1561 e foi sepultado no seu xardín.^[3]

• Van de Geestlijke Verrijsenisse (ca. 1536; "A resurrección espiritual")
• De nieuwe Creatuere (ca. 1537; "O novo nacemento")
• Christelycke leringhen op den 25. Psalm (ca. 1538; "Meditación sobre o salmo 25")
• Why I Do Not Cease Teaching and Writing (1539; "Por que non paro de ensinar e escribir")
• Dat Fundament des Christelycken leers (1539–40; "Fundación da doutrina cristiá")^[6]