Eicklinga
Appearance
Res apud Vicidata repertae:


Civitas: Germania
Locus: 52°33′0″N 10°11′0″E
Numerus incolarum: 3 157
Situs interretialis
Locus: 52°33′0″N 10°11′0″E
Numerus incolarum: 3 157
Situs interretialis
Gestio
Procuratio superior: Circulus Cellensis, Flotuvita
Geographia
Coniunctiones urbium
Urbes gemellae: Deauville
Eicklinga[1] (Theodisce Eicklingen; Saxonice Eikeln) commune Saxoniae Inferioris 1.796 incolarum in Circulo Cellensi est.
Historia
[recensere | fontem recensere]Commune e compluribus vicis veteribus - quorum unus iam anno 1196 primo in tabulis descriptus est - anno 1968 coniunctum est. Ab anno 1972 Eicklinga una cum Brocleda[2] (Theodisce Bröckel; Saxonice Bräukel), Langelege[3] (Theodisce Langlingen; Saxonice Langeln) atque Wienhausen ad commune generale Flotuvitam pertinet.
Notae
[recensere | fontem recensere]- ↑ Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Janicke, K. (Ed.) (1896). Urkundenbuch des Hochstifts Hildesheim und seiner Bischöfe: Band 1. Lipsiae: S. Hirzel.
- ↑ Vide Kirchengemeindelexikon, ubi dicitur "(...) ecclesia Langelege (Kirche Langlingen), (...) Bauern in Langlingen (cives in Langelege) (...)".

