Прејди на содржината

Alcea

Од Википедија — слободната енциклопедија
Alcea
Alcea biennis
Научна класификација
Домен: Eukaryota
Царство: Plantae
Оддел: Spermatophyta
Пододдел: Angiospermae
Класа: Eudicotyledonae
Ред: Слезовидни (Malvales)
Семејство: Слезови (Malvaceae)
Потсемејство: Malvoideae
Племе: Malveae
Род: Alcea

Alcea — род од над 80 видови цветни растенија од семејството слезови (Malvaceae).[1] Природно се распространети во Азија и Европа.[1]

Опис и распространетост

[уреди | уреди извор]

Видовите од родот Alcea се двегодишни или повеќегодишни тревести растенија. Цветовите достигнуваат најмногу до 30 мм во пречник, сместени по 2-3 во пазувите на листовите, а во терминалните делови на стеблото и страничните гранки формираат класовидни соцветија. Епикаликсот има 6 ливчиња, сраснати помеѓу себе 1/3 или 1/2 и истите обично се помали од чашката или се колку неа. Има 5 чашкините ливчиња кои до половината се сраснати меѓу себе. Венечни ливчиња има 5 кои на врвот се всечени. Прашничката трубичка на пресек е петаголна и нема влакна. Филаментите на антерите најчесто се жолти; столпчињата се долги; жиговите се кончести, долги и странични. Плодникот има од 18 до 45 плодни листови (карпели). Плодот има сплескан, дисковиден облик со вдлабнатина во средишниот дел. При созревањето се раздвојува на 18 до 45 заоблени и странично сплескани делови. Секој дел на грбот има длабок жлеб со ѕвездести влакненца во средината, додека рабовите му се истакнати со крилести проширувања.[2]

Прифатени се следните видови:[3]

 Во Македонија се среќаваат следниве видови:[2]

  • Alcea rosea - Стеблото е скоро голо или со многу ретки и наведнати прости влакна, а може да се сретнат и поединечни влакна.
  • Alcea pallida - Стеблото има густи ѕвездести и поретко со ѕвездести снопчести влакна. Ливчињата на епикаликсот се долги колку чашката или малку пократки од неа.
  • Alcea heldreichii - Стеблото има густи ѕвездести и поретко со ѕвездести снопчести влакна. Ливчињата на епикаликсот се долги најмногу до половината на чашката.[2]

Употреба

[уреди | уреди извор]

Поради лесното семенско одгледување, видовите од овој род претставуваат чест избор за украсување на градините, при што тие со црвени цветови дополнително ги привлекуваат пеперутките и колибрите.

Сувите стебла на Alcea може да се употребуваат за огрев, додека коренот традиционално се употребувал за медицински цели.[1][4]

Штетници и болести

[уреди | уреди извор]
Rhopalapion longirostre
Rhopalapion longirostre

Видовите Alcea претставуваат храна за ларвите на некои видови пеперутки (Lepidoptera), вклучувајќи ги Bucculatrix quadrigemina и лажниот адмирал (Vanessa cardui). Листовите на Alcea често страдаат од Podagrica fuscicornis која прави мали дупки по нивната површина. За време на топли периоди и суша, ова растение привлекува и други штетници: црви, лисни вошки и бубачки од родот <i>Miridae</i>.[5] Голем број чурилкаровидни бубачки го користат Alcea rosea како растение домаќин, вклучувајќи ги Rhopalapion longirostre, Alocentron curvirostre и Aspidapion validum. Растенијата исто така често страдаат од патогената габа Puccinia malvacearum.[6]

Аои Мацури (фестивал на Alcea) е еден од трите главни фестивали во градот Кјото. За време на викторијанската ера, некои видови од родот Alcea биле носители на двојна симболика — ја претставувале личната амбиција и плодноста.[7]

Галерија

[уреди | уреди извор]
  1. 1 2 3 Tang, Y.; и др. „Alcea“. Flora of China. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO, and Harvard University Herbaria, Cambridge, Massachusetts. Посетено на 24 July 2012.
  2. 1 2 3 Мицевски, Кирил (1998). Флора на Република Македонија Том I, св. 4. Скопје: МАНУ. стр. 835.
  3. ↑ „Alcea L.“. Plants of the World Online. Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. Посетено на 21 August 2021.
  4. ↑ Aydin, S.; Öztürk, Y.; Başer, K. H. C.; Kirimer, N.; Kurtar-Öztürk, N. (1992). „Effects of Alcea pallida L. (A.) and Tilia argentea Desf. Ex DC infusions on swimming performance in mice“. Phytotherapy Research. 6 (4): 219–220. doi:10.1002/ptr.2650060411.
  5. ↑ Brickell, Christopher, ed. The Royal Horticultural Society Encyclopedia of Garden Plants. Dorling Kindersly, London. 1996. pg. 93. ISBN 978-0-7513-0436-7
  6. ↑ Hollyhock rust. Архивирано на 31 август 2011 г. Royal Horticultural Society.
  7. ↑ „Language of Flowers - Flower Meanings, Flower Sentiments“. www.languageofflowers.com. Архивирано од изворникот на 2016-11-24. Посетено на 2016-11-26.