Printemps

Aan de place de la République in Parijs was een warenhuis, dat oorspronkelijk de Parijse vestiging van de warenhuisketen Magasins Réunis. Het gebouw aan de place de la République werd tussen 1865 en 1867 gebouwd naar ontwerp van de architect Gabriel Davioud. Het was aanvankelijk bestemd voor het Bazar du Château-d'Eau, waarna het gebouw verschillende functies kreeg. Aan het einde van de 19e eeuw kwam het in handen van Eugène Corbin, zoon van Antoine Corbin, de oprichter van de warenhuisketen Magasins Réunis in Nancy, die er in 1894 de eerste Parijse vestiging van Magasins Réunis in opende, die bekend werd als Magasins Réunis République.^[11]

Voor de inrichting en verbouwing van het warenhuis werd onder meer de architect Marcel Oudin ingeschakeld. Ook kunstenaars en ambachtslieden als Louis Majorelle, Émile Robert en Édouard Schenck werkten mee aan de inrichting, waardoor het warenhuis verschillende kenmerken van de art nouveau kreeg. In de tweede helft van de 20e eeuw kreeg de keten te maken met toenemende concurrentie en financiële problemen. In 1980 werd Magasins Réunis aan Printemps gelieerd. Vanaf 1983 werden de voormalige Magasins Réunis-filialen onder de naam Printemps geëxploiteerd, waaronder de vestiging aan de place de la République.^[11]

De aansluiting bij Printemps was van korte duur. In 1988 werden de voormalige Magasins Réunis-filialen aan de place de la République en de avenue des Ternes in Parijs en in Cherbourg verkocht aan L'Omnium commercial et financier, waarmee er een einde kwam aan dit filiaal.

Aan de avenue des Ternes in het 17e arrondissement van Parijs was het warenhuis oorspronkelijk gevestigd als Magasins Réunis Étoile en werd in de jaren 1980 onder de naam Printemps geëxploiteerd. Het gebouw aan de avenue des Ternes werd in 1912 ontworpen door architect Marcel Oudin en de kunstsmid Émile Robert voor de Économie Ménagère.^[12] In 1914 werd de winkel overgenomen door Eugène Corbin, eigenaar van de warenhuisketen Magasins Réunis, en kreeg het de naam Magasins Réunis Étoile. Het gebouw vormde de tweede belangrijke Parijse vestiging van Magasins Réunis, na de vestiging aan de rue de Rennes.^[13] In de jaren tachtig werd het warenhuis aangesloten bij Printemps en werd de naam Magasins Réunis geleidelijk vervangen door Printemps.^[12] De vestiging wordt in overzichten van Printemps vanaf 1983 vermeld als Printemps Avenue Ternes. Het warenhuis werd echter niet langdurig als Printemps voortgezet; de vestiging verdween aan het begin van de jaren 1990 als filiaal. In 1991 werd het gebouw in gebruik genomen door Fnac, waarmee het warenhuis een nieuwe commerciële bestemming kreeg.^[12]

Aan de Rue aux Sieurs 40, op de hoek met de Rue de la Cave-aux-Bœufs, in Alençon had Printemps een vestiging.^[14] Oorspronkelijk was in dit pand Le Grand Bazar d’Alençon gevestigd, die was opgericht rond 1880.^[15] Sinds 1903 kreeg het warenhuis de naam Magasins Réunis. Waarschijnlijk werd de naam in 1961 gewijzigd in Printemps. In 1995 werd de winkel gesloten.

In Bayonne had Printemps een vestging aan de Rue Orbe 9.^[16] De aanwezigheid van Printemps en de andere warenhuizen, als La Belle Jardinière en Ville de Madrid droegen bij aan de commerciële dynamiek van de hoofdwinkel van Bayonne en weerspiegelde de opkomst van moderne detailhandel in de 19e en 20e eeuw. De vestiging in Bayonne werd gesloten in 1987.^[17] Later werd het gebouw ingenomen door Monoprix.

De oorsprong van Printemps in Bordeaux gaat terug naar 1854, toen Paul Chaumette een kleine winkel voor fournituren opende aan de hoek van de rue Bouffard in Bordeaux, onder de naam Le Magasin Vert.^[18] In 1882 werd deze winkel verder uitgebreid tot een “grand magasin”. Het gebouw bevindt zich op de plek van de huidige plek aan de Place Gambetta in Bordeaux en kenmerkt door neo-barokke elementen, koepels die deden denken aan die van de Parijse Printemps-vestiging, en de gevel droeg de inscriptie “Grands Magasins du Commerce et de l’Industrie”.^[19] In 1934 kwam de onderneming “Familia” (waarin Le Magasin Vert was opgegaan) onder controle van de Parijse groep Printemps, waarna de naam werd gewijzigd in Printemps. Het warenhuis sloot zijn deuren definitief op 20 mei 1989.^[20] Kort daarna, op 13 juli 1989, werd het pand aan de Place Gambetta verwoest door een grote brand, terwijl het gerenoveerd werd.^[18]

Aan de rue Jean-Jaurès 59 in Brest werd in 1959 een warenhuis geopend onder de naam „Magasins Jean“, opgericht door Jean Cam.^[21] Het was een van de drie grote warenhuizen in Brest. Volgens ooggetuigen was er een “impressionnant” groot trappenhuis in het midden van de winkel.^[22] Het warenhuis verkocht in die tijd niet alleen kleding, maar ook textiel, meubeltuinen, en zelfs kampeermateriaal.

In 1980 ging het warenhuis samenwerken met Printemps en in 1984 werd de winkel officieel omgevormd tot Printemps Brest. In 2022 werd Printemps Brest vernieuwd en werden er nieuwe concepten en afdelingen ontwikkeld. Het door Rallye geëxploiteerde filiaal kwam in 2025 kwam Printemps in Brest in moeilijkheden en moest geherstructureerd worden^[23], waarbij een verkoop van het pand of het bedrijf is overwogen door een vastgoedmaatschappij of zelfs verandering van winkelconcept. In oktober 2025 werd bekend dat een vastgoedbedrijf een bod heeft gedaan met ondersteuning van de stad Brest om het warenhuis over te nemen. Op 21 november 2025 werd de koop van het warenhuisgebouw door vastgoedbedrijf Brest Commerces afgerond.^[24]

Tijdens de wederopbouw van Caen na de oorlog (na 1944) is de architectuur van de stads­winkelgebieden heringericht, en het grootwarenhuis maakte deel uit van die herstructurering. Op 31 augustus 1959 opende aan de Rue St Jean 28, de huidige locatie van Printemps, een warenhuis onder de naam Au Bon Marché.^[25] Voorheen was op die plek ook al een overdekte winkel­passage, genaamd Passage Bellivet, die later deels veranderd werd. In 1962 werd het warenhuis uitgebreid met een vierde verdieping.^[25] Midden jaren 1970 was dit het laatste “Au Bon Marché”-filiaal in de provincie. In 1989 wijzigde de naam van het warenhuis in Printemps.

In 2021 werd gemeld dat Printemps het filiaal in Le Havre in het kader van een herstructurering zou overdragen aan Toscaleo Conseil, dat het warenhuis verder exploiteert onder de naam Printemps.^[26] In de eerste helft van 2022 startte een renovatie plaats van het 3.350 m² grootte warenhuis.^[26]

In het winkelcentrum Polygone Riviera in Cagnes-sur-Mer aan de Côte d'Azur had Printemps enige tijd een filiaal. Het warenhuis werd op 22 oktober 2015 geopend, kort na de opening van Polygone Riviera, en vormde een van de belangrijkste winkels van het nieuwe winkelcentrum.^[27] De winkel beschikte over ongeveer 6.000 m² verkoopoppervlakte, verdeeld over vier niveaus.^[28] Het gebouw werd ontworpen door architect Antonio Virga in samenwerking met de afdeling Architectuur en Engineering van Printemps en had een totale oppervlakte van circa 7.000 m².^[29] Het ontwerp verwees onder meer naar de bloem als historisch symbool van Printemps en gebruikte lichte natuursteen, goudkleurige details en een gevel die 's avonds werd verlicht.^[29] Het warenhuis bleef bijna tien jaar in gebruik, maar werd in 2024 gesloten, waarna de leeggekomen ruimte van circa 6.000 m² vervolgens gebruikt werd voor een nieuw recreatiecomplex.^[30] Eind 2023 was Polygone Riviera overgenomen door vastgoedgroep Frey, waarna het winkelcentrum in november 2024 werd hernoemd tot Shopping Promenade Riviera.^[31]

In 1904 vestigde Lucien Ratti zich in Cherbourg-en-Cotentin en kocht geleidelijk verschillende aangrenzende panden in de rue Gambetta en de rue des Portes en opende in datzelfde jaar een winkel onder de naam “À la Frileuse, Nouveautés, Confection, Maison L. Ratti”.^[32] Tussen 1920 en 1929 liet Ratti de verschillende aangekochte panden vervangen door één complex naar een ontwerp van de architect René Levavasseur.^[33] De nieuwbouw verving het oudere winkelpand en kreeg een Art-Déco stijl en werd uitgevoerd met gewapend beton. Op 1 en 4 juli 1929 werden de “Grands Magasins Ratti” officieel ingehuldigd.

In 1954 werd het gebouw overgenomen door de onderneming Magasins Réunis, die de winkel verder exploiteerde onder de naam “Nouveaux Magasins Ratti”, en deze in 1962 definitief omdoopte tot “Magasins Réunis”. Rond 1982 ging het pand over in handen van het warenhuis Printemps. In 1994 sloot dit filiaal van Printemps.

Op 10 september 1974 opende Printemps een warenhuis in het nieuwe winkelcentrum Créteil-Soleil.^[34] In het winkelcentrum was Printemps naast een vestiging van het warenhuis Bazar de l'Hôtel de Ville ankerhuurder. Beide warenhuizen hadden 3 verdiepingen. De vestiging in Créteil niet zeer winstgevend en het centrum werd in latere jaren beschreven als “verouderd” en met delen (waaronder de zone waar Printemps zat) die “gesloten” of in verval waren.^[35] In februari 1977 schrapte de Printemps-vestiging in Créteil 150 banen van de oorspronkelijke 400 banen. In augustus 1979 de locatie overgenomen door een hypermarkt van Carrefour.^[36]

Het filiaal in Deauville aan de Rue Eugène Colas 104 werd geopend in 1912 en was de eerste vestiging van Printemps buiten Parijs. Het maakte deel uit van de ambitieuze ontwikkeling van Deauville als luxueuze badplaats, samen met projecten zoals het casino en het hotel Le Normandy. Het gebouw werd ontworpen in een stijl die aansloot bij de Normandische architectuur. De gevel met vakwerk, puntgevels en decoratieve elementen doet denken aan een traditionele Normandische herberg. Deze uitstraling is een belangrijk onderdeel van het erfgoed van het gebouw.

Aanvankelijk was het warenhuis alleen tijdens het zomerseizoen geopend, wanneer de Parijse en internationale elite naar Deauville kwam. De verkoopsters werden geselecteerd uit de beste medewerkers van de Parijse Printemps-winkels en verbleven in een speciale villa, de Villa Primavera, vlak bij het warenhuis. Vanaf de jaren 1940 werd het warenhuis het hele jaar door geopend. Daarmee kon het een vaste klantenkring in Deauville opbouwen en groeide het uit tot een van de bekendste winkels van de badplaats.

In de loop van zijn geschiedenis werd het gebouw verschillende keren gemoderniseerd. Na een eerdere renovatie in 2009 onderging het warenhuis in 2022–2023 opnieuw een ingrijpende verbouwing. Na zes maanden sluiting heropende het in mei 2023 als een luxe conceptstore, waarbij het historische karakter van het Normandische pand behouden bleef. De winkel telt zo'n 1.200 m² verdeeld over twee verdiepingen.^[37]

In Épinal had Printemps een regionaal warenhuisfiliaal aan de Place des 4 Nations. Dit filiaal, dat werd geopend in 1965, behoorde oorspronkelijk tot de keten “Magasins Réunis”. In 1983 wijzigde de naam van dit franchisefiliaal in Printemps.^[38] Uiteindelijk sloot Printemps “na enkele jaren” onder deze naam actief te zijn, zijn deuren in 1986.^[38]

Op de grens van La Valette-du-Var en La Garde werd in april 1978 het complex Centre Commercial Grand Var Est (ook wel Grand Var genoemd) geopend. Een van de winkels die vanaf aanvang hier gevestigd zijn is het warenhuis Printemps.^[39] In 2014 werd de winkel gerenoveerd en uitgebreid, waarbij de oppervlakte werd vergroot van 8.500 m² naar 11.000 m², inclusief een vestiging van Citadium.^[39]

Het warenhuis werd in de 19e eeuw opgericht door Eugène Huet en stond aanvankelijk bekend onder de naam Boule d'Or. Het bedrijf was een van de belangrijkste warenhuizen van Le Havre en werd in 1928 het eerste grote warenhuis buiten Parijs dat zich bij de inkoopcentrale van Printemps aansloot.^[40] Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het oorspronkelijke gebouw bij de bombardementen van 1941 verwoest.^[40]

In 1954 werd op dezelfde locatie aan de avenue René-Coty 32 een nieuw warenhuis met drie verdiepingen gebouwd naar ontwerp van het atelier van Auguste Perret, als onderdeel van de naoorlogse wederopbouw van Le Havre. Het gebouw kreeg een opvallende halfronde vorm in gewapend beton en wijkt daarmee af van de overwegend rechthoekige architectuur van de door Perret ontworpen binnenstad.^[41] Op 1 augustus 1958 nam Printemps de exploitatie van het warenhuis rechtstreeks over en werd de naam Printemps definitief op de gevel aangebracht.^[40] Het gebouw kwam uiteindelijk binnen het door de UNESCO erkende werelderfgoedgebied van Le Havre te liggen.^[42]

Het warenhuis werd in de 21e eeuw onderdeel van het winkelcentrum Espace Coty en beschikte over ongeveer 3.350 m² verkoopruimte. In 2020 werd het Le Havre genoemd als een van de filialen waarvan de toekomst binnen de Printemps-groep onzeker was. In tegenstelling tot de filialen in onder meer Metz en Strasbourg bleef het echter behouden.^[41] Op 1 februari 2022 werd het warenhuis overgenomen door Toscaleo Conseil, een onderneming van Laurent Chemla, directeur van het Printemps-filiaal in Caen. Daarmee werd het opnieuw een zelfstandig, aan Printemps gelieerd warenhuis.^[40]

In Lille heeft Printemps een vestiging aan de Rue Nationale. In 1896 werd de Galeries Lilloises naar een ontwerp van de architect Albert Baert. In 1929 maakte dit plaats voor "Printemps de Paris", het derde filiaal van het Parijse warenhuis. In de acht van 30 op 31 mei 1942 werd het warenhuis tijdens een brand verwoest. In 1949 werd op de begane grond een tijdelijke winkel geopend, die in 1962, na één jaar bouwtijd, werd vervangen door nieuwbouw.^[43] In 1990 werd de begane grond volledig gerenoveerd. In 2007 vond er een renovatie plaats van het op een na grootste filiaal qua verkoopoppervlakte. De winkel heeft een winkeloppervlak van 13.130 m² verdeeld over 4 verdiepingen. Het warenhuis heeft een aangrenzende parkeergarage met 285 plaatsen.

De Printemps-vestiging aan de Rue de la République 42 in Lyon is ontstaan uit de overname van warenhuis Aux Deux Passages, dat in 1857 werd opgericht door de ondernemer Henri Perrot.^[44][45] Dit warenhuis werd in 1938 overgenomen door Printemps en was destijds de vijfde Printemps-vestiging buiten Parijs. De winkel in Lyon is meerdere keren uitgebreid na de overname in 1938. In de jaren 1990 nam Printemps in Lyon omliggende panden over de verkoopoppervlakte uit te breiden, waardoor er een mix van architecturale stijlen binnen het gebouw te zien is, met originele elementen afgewisseld met modernere bouwsels.^[46] Anno 2025 heeft het warenhuis een oppervlakte van 7.000 m², verdeeld over twee gebouwen — één voor heren-mode en één voor dames/beauty/wonen.^[47] In 2008 vond een renovatie plaats,

In het winkelcentrum Les Terrasses du Port in het 2e arrondissement van Marseille, in de wijk La Joliette, vlak aan de haven, opende Printemps een warenhuis op 24 mei 2014.^[48] Dit was gelijktijdig met de opening van het winkelcentrum. Het Printemps-filiaal beslaat ongeveer 6.000 m² verdeeld over twee verdiepingen.^[49] De lay-out is zodanig dat de winkel zowel ingangen heeft in het winkelcentrum als aan de zeezijde.^[50] Het interieur heeft een plafond van berkenhouten “lamellen” dat doet denken aan een boeggolf van een schip of oceaangolven, tot wel tien meter hoog op het eerste niveau. Printemps investeerde zo'n € 16 miljoen in dit filiaal en richt zich op een relatief welvarende doelgroep.

In mei 2024 vierde Printemps Les Terrasses du Port zijn 10-jarig bestaan. Ter gelegenheid van dat jubileum werd de winkel gedeeltelijk heringericht, waarbij onder andere de grote glazen gevels zijn aangepast zodat men een indrukwekkender uitzicht op de zee heeft.^[51]

In het 11e arrondissement van Marseille opende Printemps in 1982 een filiaal in het winkelcentrum Valentine.^[52] Dit winkelcentrum, dat opende in 1970, ontwikkelde zich aan de oostkant van de stad op een terrein dat oorspronkelijk agrarisch was en waar vervolgens belangrijke infrastructuurontwikkelingen (kanaal, spoor, autoweg) plaatsvonden, waardoor het geschikt werd voor commercieel gebruik. De oorsprong van dit filiaal gaat terug naar de jaren 1950, toen Printemps ging samenwerken met de winkel "Aux deux frères", die het in 1969 overnam. In 1982 verhuisde de winkel naar het winkelcentrum Valentine. In 2006 werd het warenhuis gerenoveerd en in 2024 vond opnieuw een renovatie plaats van dit filiaal, die 7 maanden duurde. Dit filiaal heeft een oppervlakte van 6.600 m².^[53] De verkeerscirculatie in de winkel is gebaseerd op een velodrome en het interieurontwerp is gebaseerd op de regio met een kleurenpalet dat verwijst naar de aarde, de zee en de lucht, met warme, natuurlijke materialen.

In Melun had Printemps een filiaal op de hoek van de Rue Saint-Aspais en de Rue Paul-Doumer in het gebouw van het voormalige warenhuis "Au coin Musard".^[54] Het warenhuis werd geopend in 1963^[54][55] en sloot zijn deuren in 1994.

In Metz had de Franse warenhuisketen Printemps een filiaal aan de rue Serpenoise. Het warenhuis ontstond in september 1974, toen het bestaande warenhuis Le Bon Marché in de rue Serpenoise onderdeel werd van Printemps.^[56] Het complex omvatte de panden aan de nummers 8 tot en met 16 van de rue Serpenoise en besloeg samen met aangrenzende gebouwen meer dan 12.500 m² over vier verdiepingen.^[57] Het historische gebouw bevatte onder meer gevels uit verschillende bouwperioden, waaronder een in 1909 gebouwde gevel in natuursteen uit de Duitse periode van Metz.^[56] In de jaren 2000 werd het warenhuis uitgebreid en gemoderniseerd.^[58] Printemps bleef tot 2021 in bedrijf, maar sloot op 16 oktober van dat jaar zijn deuren, waarna het gebouw leeg kwam te staan.^[59] In 2024 begonnen Bouygues Immobilier en dochteronderneming Nouveau Siècle met de herontwikkeling van het voormalige warenhuis tot een combinatie van woningen en winkelruimten.^[60] Het project voorziet in 114 woningen en circa 935 m² commerciële ruimte, waarbij de historische gevels en diverse oorspronkelijke architectonische elementen behouden blijven.^[60]

Op 20 november 2017^[61] werd de eerste outletwinkel van Printemps geopend in het Zuid-Franse Miramas.^[62] De winkel van 600 m² is gelegen in het McArthurGlen Designer Outlet Provence. De Provençaalse buitengevels van het McArthurGlen Center contrasteren met het interieur van de winkel dat bestaat uit gepolijst beton met verplaatsbare metalen rekken die een loftgevoel moeten creëren. In de winkel worden onverkochte artikelen uit het vorige seizoen verkocht.

In januari 1916 verwoestte een brand het oorspronkelijke pand van de Magasins Réunis aan de Avenue Foch 2 in het centrum van Nancy. Het pand werd vervangen door een nieuw gebouw naar een ontwerp van Pierre Le Bourgeois in opdracht van Eugène Corbin. Dit pand dat geïnspireerd was op de Parijse warenhuizen werd gerealiseerd tussen 19216 en 1928. Het pand had vier verdiepingen met een gewapend betonnen frame met atria voorzien van daglicht. Op de bovenste verdieping waren een theesalon en een restaurant gevestigd. In 1990 vond een grote verbouwing plaats van de winkel, waarbij een groot deel van de door Jean Prouvé ontworpen balustrades verdween. Sinds 1983 presenteert het warenhuis zich onder de naam Printemps met een oppervlakte van 6.055 m² verdeeld over twee verdiepingen. Het warenhuis werd in 2008 gerenoveerd en in 2015 werd ook de voorgevel van het gebouw opgeknapt, waardoor de oorspronkelijke pracht en praal werd hersteld.^[63]

Het filiaal in Nantes werd in 1968 geopend in de Passage de la Châtelaine, een overdekte winkelpassage tussen de rue Scribe en de rue Crébillon in het centrum van Nantes. Het warenhuis maakte deel uit van het centrale winkelgebied rond de rue Crébillon, een van de belangrijkste winkelstraten van Nantes. De Passage de la Châtelaine vormde een verbinding tussen de rue Scribe en de rue Crébillon en huisvestte verschillende winkels.^[64] Op 1 april 2012 werd de passage door een grote brand zwaar beschadigd en gesloten.^[64] Bij de daaropvolgende herbouw werd de winkelpassage opnieuw ingericht en waren ongeveer tien nieuwe winkels gepland.^[64] De vernieuwde passage werd in 2018 opnieuw geopend, maar Printemps keerde daar niet terug.^[64]

In Nevers had Printemps een filiaal aan de Rue du Commerce. Het filiaal werd gesloten in 1987.

Nouveautés Léon was een Frans warenhuis in Niort dat was aangesloten bij de warenhuisketen Printemps. De onderneming maakte deel uit van de Société des Nouveautés Léon, die eerder als warenhuis bij Le Louvre was aangesloten en later onder de vlag van Printemps opereerde.^[65] Het warenhuis in Niort maakte deel uit van een onderneming die daarnaast een vestiging in Saintes exploiteerde.^[65] De vestiging in Niort bleef als met Printemps verbonden warenhuis actief tot het einde van de jaren 1970. Volgens een overzicht van de geschiedenis van Printemps werden de warenhuizen van Nouveautés Léon in Niort en Saintes tussen 1978 en 1980 gesloten.^[65] Daarmee verdween ook de Printemps-affiliatie uit Niort, terwijl Printemps zelf in de regio Poitou-Charentes nog vertegenwoordigd bleef door het warenhuis in Poitiers.^[65]

In Poitiers had het warenhuis een filiaal aan de Place du Maréchal Leclerc. Het warenhuis was hier al aanwezig vóór de Tweede Oorlog en maakte deel uit van het commerciële hart van de stad. In 1961 vond er een grote brand plaats waarbij het oude warenhuis (en aangrenzende winkel­ruimte) werd verwoest.^[66] Na de brand werd een nieuwe gebouw ontworpen door de architect François Grimm, dat werd opgeleverd in 1965.^[67] Het nieuwe warenhuis werd officieel heropend op 7 september 1965.^[68] De vestiging in Poitiers sloot zijn deuren op 28 januari 2012, waarna het pand werd herontwikkeld tussen 2013–2016 en werd omgevormd tot een mix van commerciële ruimtes en woonappartementen.

In Reims had Printemps een vestiging aan de rue du Docteur-Jacquin, in het centrum van de stad. Het warenhuis werd in 1840 opgericht door de families Bureau, Bataille en Lorin als een stoffenwinkel onder de naam Deux Pommes d'Or en was gelegen tussen de rue de l'Arbalète en de rue de Pouilly.^[69] De onderneming veranderde vervolgens verschillende malen van naam, waaronder La Maison des Nouveautés en later Les Grands Magasins des Galeries Rémoises.^[70] Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Reims zwaar beschadigd en werd het winkelbedrijf in het kader van de wederopbouw opnieuw opgebouwd. In 1923 kreeg de onderneming de naam Galeries Rémoises en werd de vennootschapsnaam Lorin, Tricot et Cie.^[70] Het huidige gebouwencomplex werd in verschillende fasen gerealiseerd. Het gedeelte aan de rue de l'Arbalète dateert uit 1934 en werd ontworpen door de architecten Léon Margotin en Louis Roubert in de stijl van de art deco.^[71] In 1979 maakte het warenhuis gebruik van de inkoopcentrale van Printemps, terwijl het onder de naam Galeries Rémoises bleef opereren.^[72] In 1989 nam het warenhuis officieel de naam Printemps aan.^[69] Printemps Reims bleef vervolgens tot 16 oktober 2003 geopend, waarna het warenhuis definitief zijn deuren sloot.^[70] Na de sluiting werd het complex herontwikkeld tot een combinatie van winkels, woningen en ondergrondse parkeergelegenheid; de historische art-decogevel en delen van de oorspronkelijke opschriften werden behouden.^[72]

Op 27 april 1971^[73] werd dit filiaal geopend als een hyperstore van 8.000 m² onder de naam Primevère in het winkelcentrum Centre commercial Alma in de Bretonse stad Rennes. Het filiaal met een oppervlakte van 6.100 m² op één verdieping,^[74] werd in 2013 gerenoveerd, waarbij de lichte en grafische uitstraling werden toegepast. De renovatie duurde 18 maanden en kostte € 5,5 miljoen.^[75]

De Printemps-vestiging in Rouen was de derde Printemps-winkel buiten Parijs en werd op 15 oktober 1928 geopend^[76] als À la Providence. Het gebouw met de naam Printania werd in 1944 verwoest bij bombardementen. In 1954 werd het herbouwd en in 1981 uitgebreid met een gebouw dat de naam Maillet du Boulay draagt. Het oorspronkelijke pand had een extra verdieping, die echter in 1980 werd verwijderd bij werkzaamheden aan de Saint-Herblandtunnel, om zo gewicht te besparen bij de bouw van de tunnel. Sommige delen van het de gebouwen zijn niet verlaagd, waardoor het op sommige plaatsen nog zichtbaar is. De winkel aan de Rue du Gros-Horloge in het centrum is in 2002 vergroot van 6.050 m² naar 6.500 m².^[77] In 2010 werd de vestiging gerenoveerd. Begin 2025 had het warenhuis een oppervlakte van 6.800 m² verdeeld over drie verdiepingen.

In 2014 opende Printemps een vestiging in het Westfield-winkelcentrum Carrousel du Louvre in Parijs met een oppervlakte van 3.000 m².^[78] Het interieur van het warenhuis van twee verdiepingen is ontworpen door Antonio Citterio.^[79] Het filiaal richtte zich op accessoires, sieraden en cadeau-artikelen.^[80] In 2023 werd het filiaal gesloten.

Het warenhuis Printemps Italie 2 bevond zich in het winkelcentrum Italie Deux aan de Place d'Italie in het 13e arrondissement van Parijs. Eind jaren 1970 werd het winkelcentrum Italie 2 geopend als onderdeel van de grootschalige stadsvernieuwing rond Place d'Italie. Het moest het commerciële hart van de zuidoostelijke wijken van Parijs worden. Het was jarenlang een van de belangrijkste ankerwinkels van het winkelcentrum. Vanaf de jaren 2010 kreeg het warenhuis het steeds moeilijker. De concurrentie van online winkelen, veranderend consumentengedrag en de druk op grote warenhuizen buiten de toeristische centra van Parijs zorgden voor dalende resultaten. In 2020 kondigde Printemps een herstructurering aan waarbij verschillende verlieslatende filialen zouden sluiten, waaronder de vestiging aan de Place d'Italie. Uiteindelijk sloot Printemps Italie 2 in 2021 zijn deuren, wat ongeveer 120 arbeidsplaatsen in Parijs trof.

In 1964 werd de vestiging Paris Nation geopend aan de Cours de Vincennes 21-25 in Parijs. Het warenhuis met een totale oppervlakte van 30.000 m², verdeeld over 6 verdiepingen,^[81] was het begin van de ontwikkeling van de warenhuizen in de voorsteden. Bij de opening had het warenhuis een voedselafdeling van 2.000 m²^[82] geëxploiteerd door Inno.^[83] In 2017 werd het warenhuis in 21 maanden voor een bedrag van € 20 miljoen^[84] volledig gerenoveerd, waarna het tevens onderdak biedt aan Citadium, Uniqlo en Maisons du Monde. Met deze renovatie hoopte men nieuwe klanten te trekken en de winstgevendheid per m² met 25 % te verhogen. Anno 2024 had het warenhuis een winkeloppervlak van 10.000 m², verdeeld over 7 verdiepingen.^[74] De winkel heeft een eigen parkeergarage met 82 plaatsen, verdeeld over 2 verdiepingen.^[84]

In 1969 opende Printemps een vestiging in winkelcentrum Parly 2, gelegen in Le Chesnay (Île-de-France). Het was een van de eerste winkelcentra in Frankrijk en Printemps was het eerste warenhuis dat een filiaal in een winkelcentrum opende.^[85] De winkel heeft een oppervlakte van 10.450 m², verdeeld over drie verdiepingen. In 2010 vond een grote renovatie van het filiaal. In 22 maanden en met een investeringsbedrag rond € 19 miljoen werd het interieur en de architectuur vernieuwd met veel licht, ruimte en kwaliteit.^[86] Tijdens deze renovatie werd scherp ingezet op een “luxe en trendy” positionering, waarbij onder meer 60 nieuwe merken werden toegevoegd, de kinderafdeling verdween, er kwam een VIP-salon en personal shopping-diensten werden toegevoegd. Dit filiaal profileert zich sindsdien als “flagship luxe” voor westelijke Parijs.

Kort na de opening van het winkelcentrum in 1972, opende Printemps een filiaal in het winkelcentrum Vélizy 2. Het filiaal in het winkelcentrum was een pionier in de ontwikkeling van warenhuizen aan de rand van Parijs, gekoppeld aan de groei van suburbane winkelcentra in de jaren 1960 en 1970. Het ontwerp van het warenhuis was representatief voor de ideeën van die tijd: eenvoudig, functioneel, maar met aandacht voor visueel comfort. Er werd gebruikgemaakt van grafische motieven van grafisch ontwerper Jean Widmer, wat de identiteit van Printemps in dit filiaal versterkte. In 2008 werd Printemps in Vélizy 2 gerenoveerd, om het looproute te verbeteren en de winkelervaring moderner te maken. Het warenhuis beslaat 11.600 m², verdeeld over drie niveaus.

In Straatsburg had Printemps een filiaal aan de rue de la Haute-Montée in het centrum van de stad. In 1905 opende het Parijse warenhuis Printemps een filiaal in Straatsburg, in een gebouw in de stijl van de art nouveau aan de Haute-Montée. In 1912 werd het gebouw uitgebreid. Na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 werd het warenhuis onder Duitse heerschappij omgedoopt tot Kaufhaus Hoher Steg. Na de terugkeer van Elzas-Lotharingen bij Frankrijk in 1918 kreeg het opnieuw een Franse naam en werd het geëxploiteerd als Le Louvre. In 1927 werd de naam gewijzigd in Grandes Galeries, een naam die meer dan veertig jaar zou blijven bestaan. In 1928 maakte architect Théo Berst plannen voor een modernisering van het warenhuis; het nieuwe kubusvormige gedeelte, bekend als Le Cube, werd begin jaren 1930 gerealiseerd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Straatsburg opnieuw door Duitsland bezet en kreeg het warenhuis de naam Elka, een afkorting van Elsässisches Kaufhaus Strassburg. In 1944 werd het gebouw door bombardementen gedeeltelijk beschadigd, waarna de Grandes Galeries na de bevrijding van Straatsburg opnieuw werden geopend. In 1961 werd aan de rue du Noyer een nieuw winkelgedeelte gebouwd dat door een loopbrug met het bestaande warenhuis werd verbonden. Op 1 maart van dat jaar sloten de Grandes Galeries zich aan bij de inkoopcentrale van Printemps. In 1970 werd de naam Grandes Galeries vervangen door Printemps. Het warenhuis werd tussen 2011 en 2013 grondig gerenoveerd naar ontwerp van architect Christian Biecher, waarbij meer dan 15 miljoen euro werd geïnvesteerd.^[87] In november 2020 maakte de directie bekend dat het filiaal zou worden gesloten.^[88] In september 2021 begon de uitverkoop van de resterende voorraad en eind oktober 2021 sloot Printemps Strasbourg definitief zijn deuren.^[89] Het voormalige warenhuis kwam daarna leeg te staan en de toekomst van het gebouwencomplex werd onderwerp van nieuwe herontwikkelingsplannen.^[88] Het warenhuis telde in zijn laatste periode ongeveer 7.500 m² verkoopoppervlakte en zeven verdiepingen en was vooral gericht op mode, luxeartikelen en cosmetica.

Het warenhuis in Tours begon oorspronkelijk als “maison Lefroid” en werd ron 1830 opgericht.^[90] Het was gespecialiseerd in meubelen, totdat het in 1928 flink werd uitgebreid en omgevormd tot echt warenhuis. Daarbij kreeg het gebouw een nieuwe gevel in art-deco-stijl aan de Rue de Bordeaux.^[91] In 1964 sloot het warenhuis zich aan bij de inkoopcentrale van Printemps. Toch bleef het relatief onafhankelijk opereren, zelfs nadat het in 1984 de naam “Printemps” kreeg.

Het gebouw van Printemps Tours is erkend als erfgoed van de 20e eeuw (“Patrimoine du XXe siècle”).

In 2018 begon een grootschalige renovatie van het warenhuis, zonder de winkel volledig te sluiten.^[92] Het project had een begroting van ongeveer € 3 miljoen. Tijdens de eerste fase werd de begane grond aangepakt: herstructurering van de looproutes, herinrichting van de ruimtes en nieuwe decoratie. In latere fasen werden ook de verdiepingen “dynamischer” gemaakt. Hierbij werd onder meer een café geopend van zo’n 75 m² en ongeveer 25 zitplaatsen.^[93] Bij de renovatie werd samengewerkt met de lokale architect Flora Chabassol. Het art-deco trappenhuis wordt gebruikt als tentoonstellingsruimte.

Dit filiaal wordt geëxploiteerd als een franchisefiliaal door SOPRINTOURS.^[94][95]

Het warenhuisfiliaal van Printemps in Troyes was oorspronkelijk een vestiging van de Magasins Réunis. Het was gevestigd aan de Rue de la République 5 in een pand gebouwd tussen 1894 en 1897, onder leiding van architect Louis‑Joseph Mony.^[96] Kenmerkend is dat het gebouw beschikte over een metalen skelet‐constructie, bekleed met natuursteen, wat in Troyes toen ongewoon was. In 1982 werd het warenhuis overgenomen door de Printemps‐groep, als filiaal. Na de overname door Printemps werd het concept aangepast, maar uiteindelijk sloot de winkel op 30 juni 1989.^[97] In 1992 werd het complex getransformeerd: de benedenverdieping werd ingericht als winkelgalerij en bovengelegen etages werden verhuurd aan o.a. FNAC. Het gebouw kreeg een nieuwe naam, “Le Mail”.

In het centrum van Versailles had Printemps een warenhuis aan de Avenue Marechal Foch. Dit filiaal werd in 1983 verkocht aan een partner en werd later gesloten.^[98]

Op de Place de l'Indépendance opende Printemps in de jaren 1930 (1930 of 1937) een filiaal. Later werd dit filiaal omgedoopt tot een Prisunic. Tussen 1953 en 1970 werd dit filiaal gesloten.

In het Seri Center in Prawet in Bangkok werd in 1984 een filiaal geopend. Later in de jaren 1990 werd dit filiaal alweer gesloten.

Aan de Freie Strasse 47 in het Zwitserse Bazel opende Printemps in 1904 geopend een van de eerste Bazelse warenhuizen die waren geïnspireerd op het model van de grote Parijse warenhuizen.^[99] Het gebouw had een karakteristieke glazen gevel, een lichthof die zich over vier verdiepingen uitstrekte en een afzonderlijk trappenhuis.^[99] In december 1921 zond de onderneming vanuit Parijs een catalogus naar het kanton Basel-Stadt met aanbiedingen voor een seizoensuitverkoop. Dit leidde ertoe dat de Bazelse autoriteiten opgelegde boete wegens het zonder vergunning aankondigen van een uitverkoop.^[100] Het exacte jaar waarin het filiaal van Au Printemps in Bazel werd opgeheven is onbekend.

In Cascais, Portugal ha Printemps een warenhuis in het winkelcentrum CascaiShopping van 1991 tot circa 1999. Het warenhuis werd op 15 mei 1991 geopend in het nieuw gebouwde CascaiShopping, dat eveneens op die datum zijn deuren opende. Het was het eerste en enige Portugese filiaal van Printemps en vormde een van de belangrijkste ankerwinkels van het nieuwe winkelcentrum.^[101] De vestiging maakte deel uit van de internationale expansie van Printemps, waarmee de Franse warenhuisketen vanaf de jaren 1980 buiten Frankrijk nieuwe markten probeerde te betreden. Het warenhuis richtte zich vooral op mode, woninginrichting en lifestyleproducten en trok daarmee vooral klanten uit Cascais, Estoril en de omliggende kuststreek. De Printemps-vestiging werd uiteindelijk rond 1999 gesloten.^[102]

In Denver, Colorado was de eerste vestiging van Printemps in de Verenigde Staten en tevens de eerste vestiging van de onderneming in Noord-Amerika.^[103] De vestiging ontstond als onderdeel van de internationale expansie van Printemps in de jaren 1980. Voor de Amerikaanse markt werd samengewerkt met de projectontwikkelaar Realities Inc., die een franchiseovereenkomst sloot voor de ontwikkeling van Printemps-warenhuizen in de Verenigde Staten. De vestiging in Denver moest het eerste onderdeel worden van een bredere Amerikaanse expansie.^[103] Als locatie werd gekozen voor het terrein van het voormalige Merchants Park Shopping Center aan Broadway en Alameda in het zuiden van Denver, waar de projectontwikkelaar Allan S. Reiver een nieuw winkel- en kantorencomplex wilde ontwikkelen onder de naam Broadway Plaza. Het complex zou naast Printemps, met een verkoopoppervlakte van ongeveer 8.826 m², bestaan uit kleinere winkels en een kantorencomplex. Bij de opening op 6 november 1987 werd Printemps als belangrijkste publiekstrekker van het project gepositioneerd.

De belangstelling nam echter na de eerste maanden sterk af vanwege de ligging buiten de belangrijkste winkelgebieden van Denver, terwijl het prijsniveau van een deel van het assortiment relatief hoog was. In april 1989 werd het warenhuis, na ongeveer zestien maanden exploitatie, gesloten. Voor de sluiting werd nog - zonder succes - geprobeerd het Amerikaanse franchisecontract en de rechten voor toekomstige Printemps-warenhuizen in de Verenigde Staten te verkopen.

In Doha, de hoofdstad van Qatar, heeft Printemps een vestiging in het complex Doha Oasis. Het warenhuis opende op 25 november 2022 en was het eerste filiaal van Printemps buiten Frankrijk.^[104] Het warenhuis is gevestigd in een elliptisch gebouw van drie verdiepingen, met een winkeloppervlakte van circa 40.000 m², is een ontwerp van de Canadese ontwerpstudio Yabu Pushelberg en combineert moderne vormen met elementen die verwijzen naar de landschappen van Qatar.^[105] Printemps Doha richt zich voornamelijk op het luxesegment, met mode, accessoires, juwelen, beauty, interieur en lifestyleproducten. Het warenhuis biedt meer dan 600 merken, waaronder internationale luxemerken en exclusieve merken die voor het eerst in Qatar werden geïntroduceerd.^[106] Daarnaast bevinden zich in het gebouw restaurants en cafés en worden verschillende technologische en persoonlijke winkelservices aangeboden.

In Ichikawa, in de prefectuur Chiba, was een Japans warenhuis van Printemps. Het warenhuis werd op 25 november 1988 geopend in het winkelcentrum Nikke Colton Plaza, aan 1-1-1 Onitaka.^[107] Het was het vijfde Japanse warenhuis dat de naam Printemps droeg en het eerste Japanse filiaal dat vanaf de opening rechtstreeks door Daiei werd geëxploiteerd. Het filiaal vormde de belangrijkste winkel van het nieuw geopende Nikke Colton Plaza, dat eigendom was van Nippon Keori.^[108] In 1996 werd de naam Printemps vervangen door het Daiei Ichikawa Colton Plaza, waarmee de vestiging verderging als regulier warenhuis van Daiei.^[109] De voormalige Printemps-vestiging bleef vervolgens tientallen jaren als Daiei-winkel bestaan.^[110]

Printemps had een filiaal in Istanboel in Turkije. Het warenhuis was gevestigd in het in 1988 geopende winkelcentrum Galleria Ataköy in de wijk Ataköy.^[111] Printemps behoorde tot de belangrijkste winkels van Galleria en was ondergebracht in een vijf verdiepingen tellend warenhuis.^[112] Printemps Istanbul werd in het voorjaar van 1997 gesloten, maar de winkel werd in 1998 op dezelfde locatie heropend in een nieuwe samenwerkingsvorm. De tweede exploitatie bleef eveneens niet lang bestaan en het Printemps-warenhuis in Galleria Ataköy werd uiteindelijk in 2000 definitief gesloten. Daarmee duurde de aanwezigheid van Printemps in Istanboel, met een korte onderbreking, ongeveer twaalf jaar.

Vanaf de jaren 1980 startte Printemps met een internationale expansie. In 1984 werd in Jeddah een Printemps-vestiging geopend onder de naam Printemps Al Amoudi, Dit fililaal was gelegen in het Middle East Shopping Center (later Elysee Printemps Center) op de hoek van Palestine Street en Stten Road.^[113] Het filiaal sloot in 2006 zijn deuren.

Op 6 maart 1981 opende Printemps een filiaal in de wijk Sannomiya van Kobe in de prefectuur Hyōgo. Het was de eerste Japanse vestiging van de Franse warenhuisketen^[114] en was een samerwerking met de Japanse detailhandelonderneming Daiei.^[115]Als eerste Japanse vestigingsplaats werd gekozen voor Sannomiya, het belangrijkste stations- en winkelgebied van Kobe. Printemps werd ondergebracht in het nieuw gebouwde Sannomiya Terminal Building, dat direct bij het station Sannomiya lag.Het Sannomiya Terminal Building werd hierdoor een belangrijk onderdeel van het winkelgebied rond het station. Het filiaal werd in 1995 omgebouwd tot een vestiging van de mode- en winkelcentrumformule OPA.^[116]

In 1990 werd naast de oorspronkelijke winkel een tweede Printemps-vestiging in Kobe geopend met de naam Printemps Kobe Part 2. De oorspronkelijke vestiging werd daarop aangeduid als Printemps Kobe Part 1. Later werden de twee gebouwen respectievelijk aangeduid als het Young-kan en het Hon-kan. Op 17 januari 1995 werd Kobe zwaar getroffen door de Grote Hanshin-aardbeving, hetgeen grote schade veroorzaakte aan de binnenstad en ook gevolgen had voor de winkels van Daiei en Printemps. De oorspronkelijke Printemps-vestiging werd hierdoor uiteindelijk gesloten.^[117] Op 22 april 1995 werd het grotere Printemps Kobe Part 2 omgebouwd tot Daiei.

In Nishinomiya in de prefectuur Hyōgo had Printemps een warenhuis dat op 17 juni 1993 geopend door de Daiei-groep. Op 1 september 1995 werd het omgebouwd tot de Daiei Koshien-winkel. De locatie van het latere warenhuis lag bij het station Kōshien en was eerder in gebruik als terrein van de Kōyō Gakuin High School. Daiei wilde zijn warenhuisactiviteiten uitbreiden en gebruikte daarvoor het merk Printemps, waarmee Daiei sinds het begin van de jaren tachtig actief was. Het project was bedoeld als een experimenteel warenhuis waarmee Daiei wilde onderzoeken hoe een warenhuis er in de 21e eeuw uit zou kunnen zien.^[118]

De exploitatie van Printemps Koshien bleek echter problematisch door onder meer de economische gevolgen van het uiteenspatten van de Japanse economie de aardbeving van Kobe van 1995. De exploitatiemaatschappij kwam in financiële problemen, waarna Daiei besloot de winkel rechtstreeks te gaan exploiteren.^[119] Op 1 september 1995 eindigde de exploitatie als Printemps.

Printemps had een paar een filiaal in Kuala Lumpur, Maleisië. Printemps betrad de Maleisische markt in het begin van de jaren 1980 door middel van een samenwerking met het Maleisische concern Larut Tin Fields Berhad. De exploitatie van de Maleisische activiteiten werd ondergebracht bij een dochteronderneming van Larut Tin Fields, City Chemist Holdings. In juli 1984 werd in Damansara Jaya in Petaling Jaya een eerste Maleisische vestiging van Printemps geopend.^[120] Vervolgens opende Printemps in 1985 een tweede vestiging in Kuala Lumpur in het KL Plaza aan Bukit Bintang, een gebied dat in de jaren 1980 uitgroeide tot een belangrijk winkelgebied van de stad.^[121][122]

De activiteiten van Printemps in Maleisië bleken echter van korte duur. De vestiging in KL Plaza kampte met onvoldoende levensvatbaarheid en in 1986 ontstonden plannen om de exploitatie te beëindigen.^[123] De Maleisische vestigingen van Printemps verdwenen vervolgens in 1987.^[124]

In het historische gebouw One Wall Street in het Financial District heeft Printemps de eerste vestiging in de Verenigde Staten na een eerder avontuur in Denver.^[125] In de jaren 2020 maakte Printemps plannen om voor het eerst een warenhuis in de Verenigde Staten te openen.Het monumentale gebouw werd oorspronkelijk in 1931 voltooid als kantoor- en bankgebouw en vormt samen met een later kantoorgebouw de huidige locatie van Printemps New York.^[126] De winkel, met een interieur ontworpen door de Franse architect en interieurontwerper Laura Gonzalez, bevindt zich op twee gebouwen en omvat ongeveer 5.000 m² aan winkel-, horeca- en servicevoorzieningen.^[125] In het warenhuis zijn de historische elementen van het gebouw gecombineerd met een interieur dat is geïnspireerd op een Parijs appartement. Een belangrijk onderdeel is de zogenoemde Red Room, een circa tien meter hoge ruimte met een mozaïek uit de twintigste eeuw van de Amerikaanse kunstenaar Hildreth Meière, een ruimte die meer dan twintig jaar niet toegankelijk geweest voor het publiek.^[127] Printemps New York richt zich op mode, accessoires, schoonheid, interieur en gastronomie met verschillende horecaconcepten aanwezig.^[125]

Geopend in 1988.

In Singapore was Printemps gevestigd aan Orchard Road in het centrum van de stad.^[128] Het warenhuis opende op 8 september 1983 op de begane grond van het nieuw gebouwde Le Méridien Singapore aan Orchard Road, tegenwoordig het Concorde Hotel Singapore. Printemps exploiteerde de vestiging via een franchiseconstructie als onderdeel van zijn internationale expansie in de jaren 1980. Het warenhuis had een verkoopoppervlakte van ongeveer 4.400 m² en richtte zich vooral op Franse en internationale mode, cosmetica en luxegoederen. Het interieur en de winkelinrichting werden onder meer uitgevoerd door Kingsmen, dat het project later aanduidde als zijn eerste grote warenhuisproject.^[129] De vestiging ondervond echter moeilijkheden doordat de prijzen relatief hoog waren voor de Singaporese markt en een deel van het assortiment minder geschikt was voor het tropische klimaat.^[130] Printemps Singapore sloot op 24 december 1989, na ongeveer zes jaar exploitatie, waarbij 65 werknemers werden ontslagen.

Geopend in 1985.

In Taipei, Taiwan, was een filiaal dat deel uit van de internationale expansie van Printemps. Het warenhuis maakte deel uit van een joint ventureonder de naam Mingder Printemps Department Store (明德春天百貨)^[131], die in 1992 werd opgericht. De vestiging in Taipei werd in maart 1995 geopend in het district Xinyi, onder een franchiseovereenkomst met het Taiwanese bedrijf Jieh Enterprises en was gericht op mode, cosmetica, accessoires en andere warenhuisartikelen. In de jaren 1990 nam het aantal grote warenhuizen in Taiwan fors toe en kreeg de onderneming te maken met de toenemende concurrentie op de Taiwanese warenhuismarkt. De vestiging in Taipei werd in 2002 gesloten.

In Taoyuan , Taiwan, was een vestiging die deel uitmaakte van de Taiwanese warenhuisketen Mingder Printemps Department Store. De vestiging werd in 1998 geopend aan Zhonghua Road in het centrum van Taoyuan, naast het warenhuis Tongling en nabij de voormalige Far Eastern Department Store. Het gebouw was zestien verdiepingen hoog en combineerde commerciële en residentiële functies. De vestiging in Taoyuan kampte met tegenvallende resultaten en bouwde de winkelactiviteiten geleidelijk af. Uiteindelijk werd het warenhuis gesloten in 2002.

In Ginza, een van de belangrijkste winkelwijken van Tokio, had Printemps enige tijd een vestiging.^[132] Het warenhuis werd in 1983 opgericht door de Japanse winkelketen Daiei in samenwerking met Printemps en opende in april 1984 aan Ginza 3-2-1.^[133] De vestiging was gericht op mode, cosmetica, accessoires en andere luxeartikelen en richtte zich onder meer op jonge, modebewuste vrouwen.^[134] In 2001 verkocht Daiei zijn belang in Printemps Ginza om schulden af te bouwen.^[135] De vestiging bleef daarna onder zelfstandig Japans beheer functioneren. Printemps Ginza werd uiteindelijk op 31 december 2016 gesloten^[136], waarna het voormalige warenhuis onderdeel werd van het winkelcomplex Marronnier Gate Ginza, waarmee het gebouw een nieuwe commerciële bestemming kreeg.^[137]