Solmans

Solmans; Soumans
Descobridor o inventaire
Data de descobèrta
Contrari
Color
Simbòl de quantitat
Simbòl d'unitat
Proprietat de
Fondador
Compren
Data de debuta
Data de fin
Precedit per
Seguit per
Coordenadas
	Chastel de Belafaia.
	Armas
	Armas
	Geografia fisica
Coordenadas	46° 18′ 07″ N, 2° 18′ 27″ E
Superfícia	36,68 km²
Altituds; · Maximala; · Mejana; · Minimala	; 497 m; 410 m; 375 m
	Geografia politica;
País	Berric;
Estat	França;
Region; 75	Novela Aquitània;
Departament; 23	Cruesa ;
Arrondiment; 232	Au Buçon;
Canton; 2308	Boçac;
Intercom; 242303139	CC de Cruesa Junhent;
Cònsol	Jean-Claude Parnière ; (2026-2032)
	Geografia umana
Populacion; Populacion totala; (2018)	590 ab. Evolucion de la populacion; 597 ab.
Densitat	16,85 ab./km²
	Autras informacions
Còde INSEE	23174

Vilatge d'Occitània

Solmans o puslèu Somans (Soumans en francés) es una comuna occitana de Berric^[1], situada dins lo departament de Cruesa e la region de Nòva Aquitània, ancianament de Lemosin.

Geografia

Perimètre dau territòri

Comunas confrontantas de **Solmans**
Lairac		Trainhac (Alèir)
La Vau Francha		Noent
Bòrn Sent Jòrge	Varnege

Toponimia

La prononciacion es / sou'man /. Las fòrmas ancianas son Solmant au sègle XII, Sormans au segle XIV, etc. I a de noms aparentats : 7 Somanhas en Nauta Vinhana, dont un escrit Solmaina vers 1094 (villa o terra josentendut), lo Soumagnac de Dordonha escrit Solmanhas en 1265, etc. Ives Lavalada explica Solmans per lo nom germanic d'òme Sulmanus (latinizat); fundum es josentendut e lo nom pòt èsser singular o plurau. Ives Lavalada escriu Solmans^[2], çò que se pòt discutir (l'amudiment de -l e sa confusion emb -u- son regulars).
Dauzat e Rostaing, que probable coneissian pas la fòrma dau sègle XII, explican lo nom, emb una certana prudéncia, per lo latin summus, « cima, punta, quinca », e lo sufixe -anum (pauc productiu en Marcha, çò que sabian). Los Féniés, gràcias a la forma Solmant, donan coma origina lo nom germanic Sulmannus ^[3]^,^[4].

Istòria

Entre 1790 e 1794, Montebras (nom francés) fuguèt annexat per Somans. En 1829, ne fuguèt entau per Belle-Fay (nom francés, probablament Bèlafaia).^[5]

Administracion

Lista daus maires

Lista daus cònsols successius
Periòde		Identitat	Etiqueta	Qualitat
2020	(2032)	Jean-Claude Parnière	aparentat PCF
2014	2020	Fabrice Collinet	sens	quadre
2008	2014	Gérard Nore
2001	2008	Daniel Métayer
1977	2000	Albert Grandjean
març 1947	març 1977	Eugène Romaine	UDF-Radical	senator (1959-1980), conselhièr generau (1953-1983)
	1947
Totas las donadas non son pas encara conegudas.

Intercomunalitat

Canton

A la reforma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Boçac, i demorèt.

Demografia

modificar « persona »
v · d · m

Evolucion demografica
Populacion comunala actuala (2013): 618, totala: 633

719

714

751

950

1 028

1 092

1 075

1 147

1 136

1 031

1 063

1 115

1 300

1 333

1 336

1 376

1 510

1 402

1 415

1 380

1 378

1 193

1 192

1 172

1 081

952

950

913

869

739

612

540

544

571

576

580
595

2009

2010

580
596

582
599

Fonts

Base Cassini de l'EHESS - Nombre retengut a partir de 1962 : Populacion sens comptes dobles - Sit de l'INSEE

Evolucion de la populacion 1962-2008

En 2018 la populacion èra de 590 abitants e la densitat èra de 16,09 ab/km².

Demografia Bèlafaia (1793-1821)

1793 : 104 abitants
1800 : 106 abitants
1806 : 107 abitants
1821 : 104 abitants ^[6]

Luecs e monuments

Personalitats liadas a la comuna

Veire tanben

Comunas de Cruesa

Liams externes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

↑
↑ Yves Lavalade, Dictionnaire des communes de la Creuse, ed. la Geste, 2022, p. 211-212
↑ Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 663
↑ Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 186
↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=36725
↑ http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=3510

Portal d'Occitània

? ?

[1] ↑

[2] Yves Lavalade, Dictionnaire des communes de la Creuse, ed. la Geste, 2022, p. 211-212

[3] Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 663

[4] Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 186

[5] ttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=36725

[6] ttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=3510

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]