Abaton

Abaton (gr. ἄβατος ábatos – niedostępny) – termin architektoniczny o odmiennych znaczeniach:

• w starogreckich asklepiejonach rodzaj sypialni (dormitorium) przeznaczonej dla pacjentów oczekujących cudownego uzdrowienia podczas snu. Zwykle budowany w postaci długiej stoi (np. abaton w Epidauros o długości 70 m);
• w starożytnej Grecji święte miejsce, zazwyczaj okręg sakralny, podziemne pomieszczenie przy świątyni greckiej lub święty gaj, do którego dostęp mieli wyłącznie kapłani, a niekiedy wierni, którzy poddali się rytualnemu oczyszczeniu^[1].

Zobacz hasło abaton w Wikisłowniku

• temenos

• Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Krystyna Kubalska-Sulkiewicz (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 1. ISBN 978-83-01-12365-9.