Przejdź do zawartości

Apjohnit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Apjohnit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy

apjonit, manganalaun[1]

Skład chemiczny

uwodniony siarczan glinu i żelaza[1]

Twardość w skali Mohsa

1,5–2[2]

Przełam

nierówny, ziarnisty[1]

Łupliwość

dobra

Pokrój kryształu

igiełkowy/włoskowy[1][2]

Przezroczystość

przezroczysty, przeświecający[2]

Układ krystalograficzny

jednoskośny[1][2]

Klasa krystalograficzna

pryzmatyczna[2]

Właściwości mechaniczne

miękki

Gęstość

1,78–1,81 g/cm3[2]

Właściwości optyczne
Barwa

biała, białożółta, białoszara[1]

Rysa

biała[1][2]

Połysk

jedwabisty[1][2]

Współczynnik załamania

1,478–1,482 (dwuosiowy)[2]

Inne

dwójłomność: 0,004[2]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

7.CB.85[2]

Apjohnit, apjonit, manganalaun – minerał należący do gromady siarczanów[1].

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Jest to bardzo rzadki minerał, wydobywany głównie z Alum Cave w Tennessee i Belagoa Bay w Tanzanii. Powstaje w wyniku wietrzenia, będąc produktem utleniania minerałów siarczkowych, zwykle pirytu i markasytu. Jest minerałem wtórnym. Czasem spotykany w kopalniach węgla[1].

Właściwości i zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Występuje w skupieniach zbitych, nerkowatych, groniastych, promienistych, skorupowych, czasem tworząc szczotki krystaliczne. Jest wyjątkowo delikatny i łatwo ulega zniszczeniu, stanowi cenny minerał w kolekcjach[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwo Videograf ISBN 978-83-7835-297-6.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Apjohnite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-11-03] (ang.).