Changan Automobile

W 1862 roku w Szanghaju z inicjatywy Li Hongzhanga powstało Shanghai Foreign Gun Bureau zajmujące się importem uzbrojenia z zagranicznych rynków, które w latach 70. XIX wieku przeniosło swoją siedzibę do Suzhou, a następnie – do Nankinu^[1]. Tam zmieniono nazwę na Jialing Machinery Manufacturing Bureau, gdzie podczas toczących się w latach 1884–1885 wojny chińsko-francuskiej i pierwszej wojny chińsko-francuskiej zakład wyspecjalizował się w produkcji sprzętu wojskowego dla chińskiej armii^[1]. Pół wieku później, w wyniku drugiej wojny chińsko-japońskiej dokonano ponownej zmiany siedziby z dala od linii frontu, do Chongqing w centralnych Chinach^[1]. W okresie powojennym i przejęciu władzy przez komunistów, przedsiębiorstwo zachowało charakter zakładu wytwarzającego sprzęt wojskowy pod nową nazwą – 456. Zakład Centralnej Administracji Uzbrojenia Ogólnego^[1]. W latach 50. XX wieku, dzięki częściom pozyskanym z przechwyconego sprzętu wojskowego, fabryka w Chongqing rozpoczęła małoseryjną produkcję kopii amerykańskiego Willysa^[1]. W 1957 roku z kolei zastąpiła go zmodyfikowana, autorska iteracja pod nazwą Changjiang 46, do 1963 roku budując ok. 1,4 tysiąca sztuk pojazdu^[1], by następnie powrócić do wytwarzania sprzętu wojskowego^[1].

Po społecznych i politycznych niepokojach będących skutkiem rewolucji kulturalnej, na początku lat 80. XX wieku przedsiębiorstwo po raz pierwszy w historii rozpoczęło działania w celu produkcji cywilnych samochodów^[1]. W tym celu porozumiano się z japońskim Suzuki, by na licencji rozpocząć w 1984 roku produkcję mikrovana Carry jako Changan Minivan^[1]. W latach 90. XX wieku rozpoczęła się budowa korporacyjnej struktury Changana, która skutkowała zawarciem pierwszej spółki joint-venture Changan Suzuki w czerwcu 1993 roku^[1]. W 1999 roku Changan uruchomił produkcję swojego pierwszego współczesnego modelu, ponownie będącego bliźniaczą licencyjną wariacją na temat kolejnej generacji Suzuki Carry – mikrovana Star^[2].

Pierwsza dekada XXI wieku upłynęła pod rozwojem działalności Changana zarówno w sektorze własnej produkcji samochodów, jak i współpracy z zagranicznymi partnerami. W 2001 roku zawarto kolejne joint-venture Changan Ford Mazda^[1], a w 2006 roku zadebiutował pierwszy samochód osobowy opracowany od podstaw przez Changana – miejski hatchback Changan BenBen^[3]. W drugiej dekadzie XXI wieku przystąpiono do intensywnej rozbudowy portfolio, prezentując kolejne modele osobowe, a także minivany i samochody dostawcze wydzielone do odrębnej marki Chana^[1]. Poczynając od modelu CS35 przedstawionego w 2012 roku^[4], firma przyszła do budowy szerokiej gamy SUV-ów i crossoverów, które stopniowo dominowały portfolio Changana.

W 2017 roku po pierwszych eksperymentach przy okazji przerobionego spalinowego modelu E30, firma zwiększyła także nakłady na elektryfikację swojej oferty modelowej^[2]. W 2018 roku roczna sprzedaż Changana przekroczyła 1 milion sztuk, a w 2023 roku dzięki dalszym nakładom na modele hybrydowe i elektryczne także powstałych w międzyczasie marek Avatr i Deepal – roczna sprzedaż pojazdów z takim napędem przekroczyła próg 470 tysięcy^[2]. W międzyczasie, w 2020 roku po raz pierwszy przystąpił do produkcji samochodu dla dużego, zagranicznego koncernu samochodowego na potrzeby rynków zewnętrznych. W rezultacie partnerstwa z Peugeotem powstał pickup Landtrek będący pochodną chińskiego modelu Kaicene F70 konstrukcji Changana^[5]. W 2024 roku kolejny zagraniczny duży producent skorzystał z technologii Changana, budując model Mazda EZ-6 będący pochodną chińskiego sedana Deepal SL03^[6].

Już w połowie pierwszej dekady XXI wieku Changan rozpoczął ekspansję na pierwsze rynki zagraniczne, w 2006 roku pod siostrzaną marką Chana rozpoczynając eksport mikrovana Star do Brazylii^[7] oraz RPA^[8]. W 2009 roku pod macierzystą nazwą Changan firma poszerzyła swój zasięg o inny kraj Ameryki Południowej, Chile^[9] oraz region Azji Wschodniej poczynając od Malezji^[10]. Rok później koncern ujednolicił nazewnictwo na rynkach zagranicznych, wycofując się poza Chinami z marki Chana^[11]. W drugiej dekadzie XXI wieku Changan kontynuował rozwój swoich globalnych operacji, rozpoczynając dystrybucję na kluczowych w kolejnych latach zagranicznych rynkach: w 2013 roku w Rosji^[12], a w 2016 roku na Bliskim Wschodzie^[13]. Po nieudanym debiucie w 2007 roku^[14], w 2020 roku Changan ponownie uruchomił sprzedaż na Filipinach^[15], z kolei rok później zasięg poszerzono o kolejny duży rynek Ameryki Łacińskiej – Meksyk^[16].

• 
  Changan Star (1999–2007)
• 
  Changan BenBen (2006–2023)
• 
  Changan CX20 (2010–2016)
• 
  Changan Raeton (2012–2019)
• 
  Changan CS35 (2012–2022)
• 
  Changan Eado XT (2013–2020)
• 
  Changan Linmax (2017–2020)
• 
  Changan CS95 (2017–2025)

• Changan Dragon (2004)
• Changan Changjiang Xun (2004)
• Changan XingQing (2006)
• Changan E301 (2009)
• Changan C201 (2010)
• Changan Clover (2011)
• Changan Sense (2011)
• Changan SUV (2011)
• Changan CS95 Concept (2013)
• Changan Raeton CC Concept (2015)
• Changan Jiliu (2017)
• Changan Yuyue (2017)
• Changan Vision-V (2020)
• Changan VIIA (2023)

• 
  Changan Clover (2011)
• 
  Changan Sense (2011)
• 
  Changan SUV (2011)
• 
  Changan CS95 Concept (2013)