David Foster

Ten artykuł od 2022-09 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

David Foster

David Foster w 2024
Data i miejsce urodzenia	1 listopada 1949 Victoria
Instrumenty	fortepian, instrumenty klawiszowe, syntezator
Gatunki	pop, R&B, muzyka poważna, gospel, adult contemporary
Zawód	kompozytor, producent
Aktywność	od 1973
Wydawnictwo	Reprise Records / 143 Records, Atlantic Records
Powiązania	m.in. Céline Dion, Barbra Streisand, Andrea Bocelli, Josh Groban, Michael Bublé, Charice, Chaka Khan
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

David Foster (ur. 1 listopada 1949 w Victorii) – kanadyjski muzyk, producent, kompozytor i aranżer. Od lat 70. Foster komponował i produkował jedne z największych przebojów poszczególnych dziesięcioleci, z których wiele trafiało na pierwsze miejsca listy Billboard Hot 100 oraz zestawień poszczególnych gatunków muzycznych. Był także trzykrotnie nominowany do Oscara w kategorii Najlepsza piosenka oryginalna.

Na międzynarodowej scenie muzycznej obecny jest od 1973 roku. W niedługim czasie stał się znanym muzykiem sesyjnym (gra na instrumentach klawiszowych), a następnie jednym z najważniejszych producentów w branży muzyki pop. W czasie swojej kariery zdobył 16 nagród Grammy, otrzymując 47 nominacji. Współpracował z m.in. Joshem Grobanem, Céline Dion, Barbrą Streisand, Kenny Rogersem, The Corrs, Dianą Ross, Johnem Lennonem, Rodem Stewartem, George’em Harrisonem, Earth, Wind & Fire, Chaką Khan, Laurą Pausini, Whitney Houston, Michaelem Jacksonem, Chicago, Richardem Marxem, Mariah Carey, Destiny’s Child, Vanessą Williams, Olivią Newton-John, Andrea Bocellim, Larą Fabian, Dolly Parton, Julio Iglesiasem, Madonną, All-4-One, Al Jarreau, Yolandą Adams, Yes, Peterem Cetera, Natalie Cole, Toni Braxton, Michaelem Bublé, Clayem Aikenem, Michaelem Boltonem, Jackie Evancho, Donną Summer, Chaką Khan, Slawomirem Przyborowskim.^{[potrzebny przypis]}

Napisał i wyprodukował piosenki, które dwukrotnie otwierały Igrzyska olimpijskie: w latach 1988 w Calgary („Winter Games”) i w 1996 w Atlancie („The Power of the Dream”, z Babyface).

Od 1997 roku pełnił funkcję starszego wiceprezesa Warner Music Group, a w latach 2012–2016 stał na czele wytwórni Verve Records^[1][2][3].

28 czerwca 2019 poślubił Katharinę McPhee^[4].

Płyty solowe:

• The Best of Me (1983)
• David Foster (1986)
• The Symphony Sessions (1988)
• Time Passing (1989)
• River of Love (1990)
• Rechordings (1991)
• A Touch Of David Foster (1992)
• The Christmas Album (1993)
• Love Lights The World (1994)
• The Best Of Me: A Collection of David Foster's Greatest Works (2000)
• O Canada (2001)
• Love Stories (2002)
• Teko's Theme (2003)
• The Best Of Me – Original Recording Remastered (2004)
• Hit Man – David Foster & Friends (2008)
• Hit Man Returns – David Foster & Friends (2011)

• Order Kanady (1988)^[5]
• Order Kolumbii Brytyjskiej (1995)^[6]
• Doktorat honoris causa University of Victoria (1995)^[7]
• Wprowadzenie do Canadian Music Hall of Fame (1998)^[8]
• Gwiazda w Kanadyjskiej Alei Gwiazd (2002)^[9]
• Doktorat honoris causa w dziedzinie muzyki Berklee College of Music (2002)^[10]
• Oficer Orderu Kanady (2006)^[5]
• Nagroda Horatio Algera (2009)^[11]
• Wprowadzenie do Songwriters Hall of Fame (2010)^[12]
• Gwiazda w Hollywoodzkiej Alei Gwiazd (2013)^[13]
• Nagroda Humanitarna przyznana przez Kanadyjską Akademię Sztuki i Nauki Nagraniowej (2019)^[14]
• Nagroda Sztuk Performatywnych Gubernatora Generalnego (2022)^[15]
• Wprowadzenie do Canadian Songwriters Hall of Fame (2022)^[16]

Foster zdobył również 16 nagród Grammy (w tym trzykrotnie dla producenta roku) i był nominowany łącznie 47 razy^[17].

Był trzykrotnie nominowany do Oscara za najlepszą piosenkę oryginalną^[18][19][20], a w 1999 roku zdobył Złoty Glob w tej samej kategorii za utwór „The Prayer” (wykonany przez Andreę Bocellego i Céline Dion) z filmu Magiczny miecz – Legenda Camelotu^[21]. Ponadto otrzymał 7 nominacji do nagrody Primetime Emmy, zdobywając jedną statuetkę w 2003 roku za muzykę do utworu w programie The Concert For World Children's Day (w kategorii Outstanding Music and Lyrics)^[22].

• Strona internetowa (ang.)
• Biografia (ang.)
• Pełna dyskografia. olografix.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-06)]. (ang.)