Falco

Falco

Falco i aktorka Ursela Monn(inne języki) (1986)
Imię i nazwisko	Johann Hölzel
Data i miejsce urodzenia	19 lutego 1957 Wiedeń
Data i miejsce śmierci	6 lutego 1998 Puerto Plata
Przyczyna śmierci	wypadek drogowy
Instrumenty	gitara basowa
Gatunki	muzyka pop
Zawód	wokalista
Aktywność	1974–1998
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Falco (właściwie Johann Hölzel, ur. 19 lutego 1957 w Wiedniu, zm. 6 lutego 1998 w Puerto Plata w Dominikanie) – austriacki piosenkarz i muzyk popowy^[1].

W wieku czterech lat rozpoczął naukę gry na fortepianie, jako dziecko potrafił zagrać na pianinie zasłyszaną melodię ze słuchu^[2]. W następnych latach grał na gitarze, a po porzuceniu szkoły w latach 70. na gitarze basowej^[1]. W wieku siedemnastu lat jako basista dołączył do zespołu Umspannwerk. Przez krótki czas pracował w firmie odpowiadającej za ubezpieczenia emerytalne, po rezygnacji z pracy odbył służbę wojskową. Po zakończeniu służby wojskowej odbył trzy semestry w wiedeńskim konserwatorium jazzowym przy Johannesgasse w Innere Stadt^[3]. Inspirował się twórczością Davida Bowiego, zafascynowany jego twórczością przez rok mieszkał w Berlina Zachodniego licząc na to, że spotka muzyka^[1][3].

W 1978 roku dołączył do zespołu The Hallucination Company^[3][4]. W tym samym roku, po trzecim koncercie The Hallucination Company, przyjął pseudonim Falco Gottehrer, który kilka dni później skrócił do Falco^[1][4]. Pseudonim ten pochodził od imienia wschodnioniemieckiego skoczka narciarskiego Falko Weißpfloga^[1][4]. Na przełomie 1978 i 1979 grał jednocześnie w zespołach The Hallucination Company oraz Drahdiwaberl^[1][4]. W 1979 roku przez krótki czas śpiewał w zespole Spinning Wheel, wykonującym covery (m.in. Bee Gees i Roda Stewarta)^[4].

Po zaproszeniu Drahdiwaberl do studia GIG Records na nagranie płyty Falco rozpoczął karierę solową. W 1980 roku wydał debiutancki singiel „Ganz Wien(inne języki)”^[1]. Utwór ten (początkowo napisany dla Drahdiwaberl) stanowił komentarz na temat wiedeńskiego środowiska narkomanów^[5]. Jesienią 1981 roku wydał singiel „Der Kommissar(inne języki)”^[5]. Utwór odniósł sukces międzynarodowy, zajmując pierwsze miejsca na listach przebojów w Europie^[1][5]. W Stanach Zjednoczonych utwór trafił na 72. miejsce listy Billboardu. Jednocześnie powstał anglojęzyczny cover „Der Kommissar”, wykonany przez zespół After The Fire(inne języki). Cover zajął 3. miejsce listy Billboardu. Ze względu na charakterystyczny sposób śpiewania został okrzyknięty pierwszym białym raperem^[5]. W 1982 roku Falco wydał debiutancki album Einzelhaft(inne języki), z którego pochodzą przeboje „Der Kommissar”, „Auf Der Flucht” i „Hinter Uns Die Sintflut”^[1][5]. W 1984 roku ukazał się album Junge Roemer(inne języki), który pomimo pozytywnych recenzji nie odniósł sukcesu komercyjnego^[5]. Na przestrzeni lat Junge Roemer zaczął być doceniany przez fanów Falco^[1][5].

W 1985 roku nawiązał współpracę z braćmi Robem i Ferdim Bollandami(inne języki). Pod wpływem popularności postacią Wolfganga Amadeusa Mozarta (tym premiery filmu Amadeusz w reżyserii Miloš Formana) bracia Bolland i Falco nagrali utwór „Rock Me Amadeus”. W teledysku promującym utwór Falco wystąpił w dwóch rolach: jako Wolfgang Amadeusz Mozart w realiach XX wieku oraz jako on sam w czasach rokoka^[6]. Piosenka ta promowała album Falco 3(inne języki), który ukazał się latem 1985 roku^[1][6]. „Rock Me Amadeus” zajął pierwsze miejsca na austriackich, niemieckich i amerykańskich listach przebojów^[6]. Po premierze Falco 3 ukazały się dwa kolejne single: „Vienna Calling(inne języki)” i „Jeanny”. „Vienna Calling” dotarła na europejskie listy przebojów, natomiast „Jeanny” wywołała skandal obyczajowy^[6]. Falco oskarżono o gloryfikowanie przestępstw seksualnych i morderstw, sam utwór nie był emitowany przez austriackie i niemieckie stacje radiowe. Pomimo bojkotu singiel „Jeanny” odniósł sukces komercyjny^[1][6]. W marcu 1986 roku „Rock Me Amadeus” zajął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów Billboardu. Dzięki temu sukcesowi Falco został pierwszym niemieckojęzycznym piosenkarzem, który zajął pierwsze miejsce na amerykańskiej liście przebojów^[6].

Latem 1986 roku Falco wystąpił w filmie Geld Oder Leber(inne języki)^[7]. W tym samym roku wydał album Emotional(inne języki)^[1][8]. Z płyty tej pochodzą przeboje: „The Sound of Musik(inne języki)”, „Emotional(inne języki)” i „Coming Home (Jeanny Part 2)”^[1][7]. Pod koniec 1987 roku ukazał się singiel „Body Next to Body(inne języki)”^[9]. Na albumie obok Falco wystąpiła Brigitte Nielsen^[1].

Latem 1988 roku Falco wydał album Wiener Blut(inne języki) (1988)^[1][8]. 17 czerwca 1988 roku Falco ożenił się z Isabellą Vitkovic, z którą rozwiódł się rok później^[1]. W następnych latach Falco wydał albumy Data de Groove(inne języki) (1990) i Nachtflug(inne języki) (1992)^[1][8]. W 1995 roku ukazał się singiel „Mutter der Mann mit dem Koks ist da”, który Falco wydał pod pseudonimem T>>MA^[1].

W 1996 roku Falco przeprowadził się do Puerto La Plata w Dominikanie. W tym samym roku wydał singiel „Naked”. W grudniu 1997 roku podczas koncertu Lauda Air Party wystąpił publicznie po raz ostatni^[1].

6 lutego 1998 roku spowodował wypadek samochodowy, w który zginął na miejscu. Został pochowany w Wiedniu^[1][10]. Podczas sekcji stwierdzono we krwi 1,5‰ alkoholu, tetrahydrokannabinol oraz kokainę^[11].

Pośmiertnie ukazały się albumy: Out of the Dark (Into the Light)(inne języki) (1998), Falco Symphonic (2008), The Spirit Never Dies (2009), Donauinsel Live (2009), FALCO 60 (2017), Coming Home (2018), Sterben um zu leben (2018), The Sound of Musik (2022), Symphonic Live (2022), Einzelhaft Deluxe (2023), Donauinsel Live (1993) (2023, reedycja albumu z 2009 roku), Rock me Amadeus – Das Falco Musical (2023) i Junge Roemer Deluxe (2024)^[1][8].

• Einzelhaft(inne języki) (1982)
• Junge Roemer(inne języki) (1984)
• Falco 3(inne języki) (1985)
• Emotional(inne języki) (1986)
• Wiener Blut(inne języki) (1988)
• Data de Groove(inne języki) (1990)
• Nachtflug(inne języki) (1992)
• Out of the Dark (Into the Light)(inne języki) (1998)
• Falco Symphonic (2008)
• The Spirit Never Dies (2009)
• Donauinsel Live (2009)
• FALCO 60 (2017)
• Coming Home (2018)
• Sterben um zu leben (2018)
• The Sound of Musik (2022)
• Symphonic Live (2022)
• Einzelhaft Deluxe (2023)
• Donauinsel Live (1993) (2023, reedycja albumu z 2009 roku)
• Rock me Amadeus – Das Falco Musical (2023)
• Junge Roemer Deluxe (2024)

Opracowano na podstawie strony officialfalco.com^[8].

• Falco w bazie Discogs.com (ang.)