Indazol
Wygląd
|
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C7H6N2 | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
118,14 g/mol | ||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||
Indazol – organiczny aromatyczny związek heterocykliczny, zbudowany ze sprzężonych pierścieni benzenowego i pirazolowego. Można go otrzymać z o-toluidyny, która pod wpływem azotynu izopentylu, bezwodnika octowego i octanu potasu przekształca się do nietrwałej soli diazoniowej, bardzo łatwo cyklizującej do acetyloindazolu. W ostatnim etapie usuwa się grupę acetylową poprzez hydrolizę w środowisku kwasowym[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ P-25.2.1 Zachowane nazwy używane dla macierzystych składników i jako składniki przyłączone, [w:] Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenklatura związków organicznych. Rekomendacje IUPAC i nazwy preferowane 2013, Komisja Terminologii Chemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (tłum.), wyd. 5, Narodowy Komitet Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej, [2023], s. 201 [zarchiwizowane 2026-02-17].
- 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-318, 5-154, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- 1 2 1H-Indazole, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2020-01-16] (ang.).
- ↑ Indazol [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: I2401 [dostęp 2020-01-16].
- ↑ Urszula Wrzeciono, Ćwiczenia z chemii organicznej. Część I. Preparatyka organiczna, Poznań: Wydawnictwa Uczelniane Akademii Medycznej, 1991, OCLC 812676793.