Joseph Kerman

Joseph Wilfred Kerman^[1][2] (ur. 3 kwietnia 1924 w Londynie^[1][2], zm. 17 marca 2014 w Berkeley w stanie Kalifornia^[3]) – amerykański muzykolog i krytyk muzyczny.

Jego rodzice byli Amerykanami^[1]. W 1943 roku uzyskał tytuł Bachelor of Arts na New York University^[1]. Następnie studiował na Princeton University pod kierunkiem Olivera Strunka, Randalla Thompsona i Carla Weinricha^[1][2], w 1950 roku doktoryzując się na podstawie pracy The Elizabethan Madrigal: A Comparative Study (wyd. Nowy Jork 1962)^[1][2]. Od 1951 roku wykładał na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley^[1], od 1960 roku na stanowisku profesora^[1][2]. W latach 1960–1963 i ponownie 1991–1993 kierował wydziałem muzycznym tej uczelni^[1]. Gościnnie wykładał na Uniwersytecie Oksfordzkim (1971–1974) i Uniwersytecie Harvarda (1997–1998)^[1].

W 1970 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Fairfield University^[2]. W 1972 roku został członkiem honorowym Royal Academy of Music w Londynie^[1][2]. Od 1973 roku był członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk^[1][2].

(na podstawie materiałów źródłowych^[1][2])

• Opera as Drama (Nowy Jork 1956; nowe wyd. 1988)
• The Beethoven Quartets (Nowy Jork–Londyn 1967)
• Listen (Nowy Jork 1972); wspólnie z Vivian Kerman
• The Masses and Motets of William Byrd (Londyn 1981)
• Contemplating Music: Challenges to Musicology (Cambridge 1985)
• Write All These Down: Essays on Music (Berkeley 1994)
• Concerto Conversations (Cambridge 1999)