Przejdź do zawartości

Merops

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Merops[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Żołna mała (M. pusillus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

kraskowe

Nadrodzina

Meropoidea

Rodzina

żołny

Rodzaj

Merops

Typ nomenklatoryczny

Merops apiaster Linnaeus, 1758

Gatunki

28 gatunków – zobacz opis w tekście

Merops – rodzaj ptaków z rodziny żołn (Meropidae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce, Eurazji, Australii oraz na Nowej Gwinei i sąsiednich wyspach[20][21].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 16–31 cm; masa ciała 12–78 g[20].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj zdefiniował w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 1 tomie 10. wydania publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Systema Naturae[2]. Gatunkiem typowym jest (linneuszowska tautonimia) żołna zwyczajna (M. apiaster).

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Merops: łac. merops, meropis ‘żołna’, od gr. μεροψ merops ‘żołna’[22].
  • Apiaster: łac. apiastra ‘żołna, ptak, który czyha na pszczoły’, od apis ‘pszczoła’[23]. Gatunek typowy (linneuszowska tautonimia): „Apiaster” auct. priores (= Merops apiaster Linnaeus, 1758).
  • Dicreadium: gr. δικραιος dikraios ‘rozwidlony’; łac. przyrostek zdrabniający -idium[24]. Gatunek typowy: Merops hirundineus A.A.H. Lichtenstein, 1793.
  • Patricus: na podstawie „Patirich” de Buffona (1770–1783), od nazwy „Patirich tirich” dla żołny zielonej na Madagaskarze[25].
  • Melittophagus: gr. μελιττοφαγος melittophagos ‘jedzący pszczoły’, od μελιττα melitta ‘pszczoła’; -φαγος -phagos ‘-jedzący’, od φαγειν phagein ‘jeść’[26]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[27]: Merops erythropterus J.F. Gmelin, 1788 (= Merops pusillus Statius Muller, 1776).
  • Meropiscus: rodzaj Merops Linnaeus, 1758; łac. przyrostek zdrabniający -iscus[28]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Merops gularis Shaw, 1798.
  • Meropogon: gr. μεροψ merops ‘żołna’; πωγων pōgōn, πωγωνος pōgōnos ‘broda’[29]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Meropogon forsteni Bonaparte, 1850.
  • Aerops: gr. αεροψ aerops ‘żołna’[30]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Merops albicollis Vieillot, 1817.
  • Coccolarynx: gr. κοκκος kokkos ‘szkarłatna jagoda’; λαρυγξ larunx, λαρυγγος larungos ‘gardło’[31]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[32]: Merops bulocki Vieillot, 1817.
  • Blepharomerops: gr. βλεφαρων blepharōn ‘oczy’; μεροψ merops ‘żołna’[33]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[32]: Merops persicus Pallas, 1773.
  • Melittophas: gr. μελιττα melitta ‘pszczoła’; φασμα phasma ‘widmo, zjawa’[34]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[32]: Merops badius J.F. Gmelin, 1788 (= Merops viridis Linnaeus, 1758).
  • Melittotheres: gr. μελιττα melitta ‘pszczoła’; -θηρας -thēras ‘łowca’, od θηραω thēraō ‘polować’, od θηρ thēr, θηρος thēros ‘bestia, zwierzę’[35]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[32]: Merops nubicus J.F. Gmelin, 1788.
  • Phlothrus: gr. φλοιος phloios ‘kora drzewa’, od φλεω phleō ‘obfitować’; θραυω thrauō ‘złamać, przerwać’[36]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[32]: Merops viridissimus[e] Swainson, 1837.
  • Sphecophobus: gr. σφηξ sphēx, σφηκος sphēkos ‘osa’; φοβος phobos „terror”, od φεβομαι phebomai ‘uciekać’[37]. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie)[32]: Merops variegatus Vieillot, 1817.
  • Tephraerops: gr. τεφρας tephras ‘koloru popiołu’, od τεφρα tephra ‘proch’; αεροψ aerops ‘żołna’[38]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Merops malimbicus G. Shaw, 1806.
  • Urica: epitet gatunkowy Merops urica[f] Horsfield, 1822; nazwa pochodzi od lokalnego onomatopeicznego określenia „Pirik”, którym na Jawie nazywa się tę żołnę[39]. Gatunek typowy (absolutna tautonimia): Merops leschenaulti Vieillot, 1817.
  • Tachymerops: gr. ταχυς takhus „szybki, błyskawiczny”; μεροψ merops „żołna”[40]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Merops hirundinaceus Vieillot, 1817 (= Merops hirundineus A.H.H. Lichtenstein, 1793).
  • Bombylonax: gr. βομβυλιος bombulios ‘trzmiel’; αναξ anax, ανακτος anaktos ‘lord, pan’[41]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Meropogon breweri Cassin, 1859.
  • Cosmaerops: gr. κοσμος kosmos ‘ornament, ozdoba’; αεροψ aerops ‘żołna’[42]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Merops ornatus Latham, 1801.
  • Dicrocercus: gr. δικρος dikros ‘rozwidlony’; κερκος kerkos ‘ogon’[43].
  • Melittias: gr. μελιττα melitta ‘pszczoła’; πιαζω piazō ‘chwytać’[44].
  • Pogonomerops: gr. πωγων pōgōn, πωγωνος pōgōnos ‘broda’; μεροψ merops ‘żołna’[45].
  • Spheconax: gr. σφηξ sphēx, σφηκος sphēkos ‘osa’; αναξ anax, ανακτος anaktos ‘władca, pan’[46].
  • Archimerops: gr. αρχι- arkhi- ‘pierwszy, szef’, od αρχων arkhōn, αρχοντος arkhontos ‘król, szef’, od αρχω arkhō ‘rządzić’; μεροψ merops ‘żołna’[47]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Meropogon breweri Cassin, 1859.
  • Micromerops: gr. μικρος mikros ‘mały’; μεροψ merops ‘żołna’[48]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Merops boehmi Reichenow, 1882.

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[49]:

  1. ↑ Nowa nazwa dla Melittophagus Reichenbach, 1852 i Melittophagus Bonaparte, 1854.
  2. ↑ Nowa nazwa dla Urica Bonaparte, 1854 ze względu na puryzm.
  3. ↑ Nowa nazwa dla Meropogon Bonaparte, 1850 ze względu na puryzm.
  4. ↑ Nazwa zastępcza dla Coccolarynx Reichenbach, 1852 ze względu na puryzm.
  5. ↑ Podgatunek M. orientalis.
  6. ↑ Synonim M. leschenaulti.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Merops, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 117. (łac.).
  3. ↑ M.J. Brisson: Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés, a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. T. 4. Parisiis: Ad Ripam Augustinorum, apud Cl. Joannem-Baptistam Bauche, bibliopolam, ad Insigne S. Genovesae, & S. Joannis in Deserto, 1760, s. 532. (fr. • łac.).
  4. 1 2 C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 66. (fr.).
  5. ↑ F. Boie. Bemerfünger über mehrere neue Vogelgattungen. „Isis von Oken”. 21, s. kol. 316, 1828. (niem.).
  6. ↑ C.J. Sundevall. Foglar från Sierra Leona. „Öfversigt af Kongl. Vetenskaps-akademiens forhandlingar”. 6, s. 162, 1849. (szw.).
  7. ↑ Ch.-L. Bonaparte: Conspectus generum avium. T. 1. Lugduni Batavorum: Apud E.J. Brill, 1850, s. 164. (łac.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Reichenbach 1852 ↓, s. 82.
  9. ↑ Reichenbach 1852 ↓, s. 83.
  10. ↑ Ch.-L. Bonaparte. Conspectus Volucrum Zygodactylorum. „Ateneo Italiano”. 2, s. 318, 1854. (łac.).
  11. ↑ L. Fitzinger. Über das System und die Charakteristik der natürlichen Familien der Vögel. „Sitzungsberichte der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 21, s. 304, 1856. (niem.).
  12. ↑ F. Heine. Catalogue of Birds collected on the rivers Camma and Ogobai, Western Africa, by Mr. P.B. du Chailluin 1858, with notes and descriptions of new species by John Cassin. „Journal für Ornithologie”. 7, s. 434, 1859. (niem.).
  13. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 138.
  14. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 136.
  15. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 134.
  16. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 132.
  17. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 133.
  18. ↑ G. Hartlaub. Bericht über die Leistungen in der Naturgeschichte der Vögel während des Jahres 1859. „Archiv für Naturgeschichte”. 26 (2), s. 90, 1860. (niem.).
  19. ↑ A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8 (4), s. 215, 1922. (ang.).
  20. 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Bee-eaters (Meropidae), version 1.0, [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Merops, DOI: 10.2173/bow.meropi1.01 [dostęp 2026-10-18] (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  21. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v15.2). [dostęp 2026-10-18]. (ang.).
  22. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Merops [dostęp 2023-04-26].
  23. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Apiaster [dostęp 2023-04-26].
  24. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Dicreadium [dostęp 2023-04-26].
  25. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Patricus [dostęp 2023-04-26].
  26. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Melittophagus [dostęp 2023-04-26].
  27. ↑ G.R. Gray: A list of the genera of birds: with their synonyma an indication of the typical species of each genus. London: R. and J.E. Taylor, 1840, s. 11. (ang.).
  28. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Meropiscus [dostęp 2023-04-26].
  29. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Meropogon [dostęp 2023-04-26].
  30. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Aerops [dostęp 2023-04-26].
  31. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Coccolarynx [dostęp 2023-04-26].
  32. 1 2 3 4 5 6 G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: The Trustees, 1855, s. 17. (ang.).
  33. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Blepharomerops [dostęp 2023-04-26].
  34. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Melittophas [dostęp 2023-04-26].
  35. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Mellitotheres [dostęp 2023-04-26].
  36. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Phlothrus [dostęp 2023-04-26].
  37. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Sphecophobus [dostęp 2023-04-26].
  38. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Tephraerops [dostęp 2023-04-26].
  39. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Urica [dostęp 2023-04-26].
  40. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Tachymerops [dostęp 2023-04-26].
  41. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Bombylonax [dostęp 2023-04-26].
  42. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Cosmaerops [dostęp 2023-04-26].
  43. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Dicrocercus [dostęp 2023-04-26].
  44. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Melittias [dostęp 2023-04-26].
  45. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pogonomerops [dostęp 2023-04-26].
  46. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Spheconax [dostęp 2023-04-26].
  47. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Archimerops [dostęp 2023-04-26].
  48. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Micromerops [dostęp 2023-04-26].
  49. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Meropidae Rafinesque, 1815 – żołny – Bee-eaters (wersja: 2026-09-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-10-18].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]