Przejdź do zawartości

Minbar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Minbar i mihrab w meczecie Sułtana Hassana w Kairze

Minbar, mimbar (arab. miejsce, skąd się woła, wzniesienie) – podwyższenie, rodzaj kazalnicy z której imam kieruje wspólną modlitwą w meczecie[1].

Mahomet na początku swojej działalności rozmawiał ze swoimi wyznawcami siedząc na wielbłądzie lub stojąc na pniu palmowego drzewa, który potem zastąpiono ruchomym drewnianym podwyższeniem z dwoma stopniami i siedziskiem na górze. Następcy proroka oraz gubernatorzy i wysocy urzędnicy używali ten mebel jako oznakę ich najwyższego urzędu. Z czasem Minbar stał się standardowym wyposażeniem meczetu, ustawiony na prawo od mihrabu[1].

Minbar na początku budowany był z drewna, potem z kamienia, cegieł lub metalu; ma zwykle kształt wysokiego krzesła o schodkowej podstawie. Minbar, początkowo dość prosty, z czasem przybrał formę wysokiej, wspaniałej konstrukcji, zdobionej najczęściej techniką ażurową lub inkrustacją i przykrywany był zasłoną (katifa)[1].

Najstarszy[potrzebny przypis] minbar zachował się w Wielkim Meczecie Meczet Sidi Ukby w Kairuan, w Tunezji. Pochodzi z 894 roku.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Bielawski 1971 ↓, s. 448.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Józef Bielawski: Mały słownik kultury świata arabskiego. 1971.