Przejdź do zawartości

Quebec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Quebec
Québec
prowincja
Zgromadzenie Narodowe Quebecu
Kolaż zdjęć Quebecu
Herb Flaga
Herb Flaga
Dewiza: Je me souviens („Pamiętam”)
Państwo

 Kanada

Stolica

Quebec

Data powstania

1867

Kod ISO 3166-2

CA-QC

Premier

Paul St-Pierre Plamondon(inne języki)

Gubernator porucznik

Manon Jeannotte(inne języki)

Powierzchnia

1 542 056 km²

Populacja (2023)
• liczba ludności


8 948 540

• gęstość

5,8 os./km²

Numer kierunkowy

418, 450, 581, 367, 514 i 819

Kod pocztowy

QC

Strefa czasowa

UTC -5

Języki urzędowe

francuski

Liczba przedstawicieli w parlamencie
Liczba przedstawicieli w Senacie

24

Liczba przedstawicieli w Izbie Gmin

75

Położenie na mapie
Położenie na mapie
52°00′N 72°00′W/52,000000 -72,000000
Strona internetowa

Quebec (fr. Québec; wym. fr.: [keˈbɛk]; wym. ang.: [kwɨˈbɛk] lub [kɨˈbɛk]) – prowincja we wschodniej Kanadzie, największa pod względem powierzchni (1 542 056 km², niemal 1/6 kraju), a druga, po Ontario, pod względem liczby ludności (w 2023 roku – 8 948 540). Zasadnicza część prowincji znajduje się na półwyspie Labrador oraz na obszarze wzdłuż dolnego biegu Rzeki Świętego Wawrzyńca. Stolicą prowincji jest miasto Quebec, a największym miastem – Montreal[1].

Zasiedlony przez Francuzów w XVII wieku (część Nowej Francji), Quebec przeszedł w posiadanie brytyjskie na mocy pokoju paryskiego w 1763 roku[a]. W 1867 roku Quebec został jedną z czterech prowincji założycielskich Kanady. Do dziś dla zdecydowanej większości mieszkańców językiem ojczystym jest francuski, który ma w prowincji status jedynego języka urzędowego[1].

Na zachodzie prowincja graniczy z Ontario, na północy przez Zatokę Hudsona z terytorium Nunavut, na wschodzie z kontynentalną częścią Nowej Fundlandii i Labradoru (regionem Labrador) oraz z Nowym Brunszwikiem. Od południa graniczy ze Stanami Zjednoczonymi (stanami Nowy Jork, New Hampshire, Vermont i Maine)[1].

Geografia

[edytuj | edytuj kod]
Mapa prowincji

Ukształtowanie powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

90% powierzchni prowincji leży na Tarczy Kanadyjskiej. Te polodowcowe, surowe, mocno pofałdowane, kamieniste, poprzecinane tysiącami strumieni i urozmaicone jeziorami tereny są bardzo słabo zaludnione. Oddzielną krainę geograficzną stanowi dolina Zatoki Hudsona – nizinny i bagnisty pas ziemi otaczający zatokę, mierzący od 50 do 150 km szerokości.

Niemal cała ludność Quebecu skupiona jest na żyznej Nizinie Laurentyńskiej, rozciągającej się wzdłuż Rzeki Świętego Wawrzyńca. Szeroka i wolno płynąca rzeka na długich odcinkach wyżłobiła głęboki wąwóz. Jedynym urozmaiceniem doliny jest pasmo Gór Laurentyńskich. Wschodnia część prowincji – półwysep Gaspésie – jest północnym krańcem Appalachów.

Wody śródlądowe

[edytuj | edytuj kod]

Quebec jest prowincją bardzo bogatą w wody śródlądowe. Obok olbrzymiej Rzeki Świętego Wawrzyńca przez Quebec przepływają tysiące rzek i strumieni, tworzących zlewiska Zatoki Św. Wawrzyńca, Morza Labradorskiego oraz Zatoki Hudsona. Na terenie prowincji znajdują się również tysiące większych i mniejszych jezior, a także sztucznych zbiorników wodnych, powstałych przez spiętrzanie wód w celach energetycznych. Do największych zaliczyć można[2]:

  • Mistassini – wys. 372 m n.p.m., pow. 2335 km²,
  • Manicouagan – wys. 360 m n.p.m., pow. 1942 km²,
  • zbiornik Gouin – wys. 404 m n.p.m., pow. 1570 km²,
  • Lac à l’Eau Claire – wys. 241 m n.p.m., pow. 1383 km²,
  • Lac Bienville – wys. 426 m n.p.m., pow. 1249 km²,
  • Lac Saint-Jean – wys. 98 m n.p.m., pow. 1003 km²,
  • zbiornik Pipmuacan – wys. 396 m n.p.m., pow. 978 km²,
  • Minto – wys. 168 m n.p.m., pow. 761 km²,
  • zbiornik Cabonga – wys. 361 m n.p.m., pow. 677 km².

Klimat

[edytuj | edytuj kod]

W południowej części Quebecu równoważą się wpływy klimatu atlantyckiego i kontynentalnego. Występują cztery pory roku: surowa i śnieżna zima, łagodna i krótka wiosna, upalne lato i „złota” jesień. W Montrealu średnia dzienna temperatura maksymalna w lipcu wynosi 22 °C .W północnej części prowincji panuje klimat subpolarny z temperaturami zimowymi osiągającymi –30 °C, a niekiedy nawet –50 °C

Zasoby naturalne

[edytuj | edytuj kod]

Woda, której spad wykorzystuje się w energetyce wodnej, jest największym naturalnym bogactwem Quebecu. Istotnym bogactwem prowincji są jej zasoby leśne, które pozwoliły na rozwój przemysłu drzewnego. W północnej części prowincji znajdują się także bogate złoża minerałów i metali, takich jak złoto, platyna, miedź, nikiel, niob, ruda żelaza i azbest.

Miejscowości

[edytuj | edytuj kod]

Największe miejscowości pod względem liczby ludności (w granicach administracyjnych) w 2021 roku[3]:


Największe skupiska ludności w prowincji Quebec, powyżej 100 000 mieszkańców (2021)[4]

Największe skupiska ludności (ang. population centres, fr. centres de population)[b] w 2021 roku (w nawiasach liczba ludności)[4]:

 

Podział administracyjny

[edytuj | edytuj kod]
17 regionów administracyjnych Quebecu. Oznaczenia numeracji w tekście

Québec podzielony jest na 17 regionów administracyjnych[5]. Regiony charakteryzują się sporymi różnicami w obszarze. Zazwyczaj w najmniejszych regionach gęstość zaludnienia jest największa.

Język

[edytuj | edytuj kod]
Mapa językowa Quebecu (spis powszechny 2006)

     Francuskojęzyczna większość, mniej niż 33% anglojęzycznych

     Francuskojęzyczna większość, ponad 33% anglojęzycznych

     Anglojęzyczna większość, mniej niż 33% francuskojęzycznych

     Anglojęzyczna większość, ponad 33% francuskojęzycznych

     Języki miejscowe

     Brak danych

Dla większości mieszkańców pierwszym językiem jest francuski. Wielu mieszkańców Quebecu nie zna angielskiego w ogóle lub posługuje się nim bardzo słabo. Język francuski jest jedynym językiem urzędowym w prowincji – zgodnie z Ustawą nr 101 (Loi 101)[6]. Rząd byłej premier Pauline Marois z ramienia Partii Quebeckiej (2012–2014) dążył do dalszego umocnienia roli języka francuskiego w prowincji, co spotykało się z protestami ludności anglofońskiej[7].

Gospodarka

[edytuj | edytuj kod]

Quebec ma prężnie rozwijającą się gospodarkę, która rocznie generuje ponad 240 miliardów dolarów i obok tradycyjnych sektorów obejmuje także przemysł wysokich technologii:

  • przemysł lotniczy i kosmiczny – w Quebecu znajdują się liczne ośrodki rodzimego przemysłu związanego z technologiami lotniczymi i kosmicznymi (m.in. zakłady firmy Bombardier Aerospace). Wiele międzynarodowych korporacji również otwiera tu zarówno swoje biura badawczo-konstrukcyjne, jak i wytwórnie – należą do nich m.in. Pratt & Whitney Canada, Rolls-Royce, Lockheed Martin Canada, Bell Helicopter Textron. Przemysł generuje 10,5 miliarda dolarów, a zatrudnia 391 tys. pracowników.
  • rolnictwo i przetwórstwo – wytwarza 6,8% produktu krajowego i zatrudnia ponad 400 tys. pracowników. 46% produkcji rolnej i spożywczej jest eksportowane, głównie do Stanów Zjednoczonych, Japonii i Unii Europejskiej.
  • przemysł farmaceutyczny(inne języki) – przemysł najwyższej technologii, rocznie przeznaczający ponad 420 milionów dolarów na badania naukowe. Tworzy go 168 przedsiębiorstw i instytucji badawczych, zatrudniających łącznie 15 600 pracowników.
  • biotechnologia – 175 instytucji, zatrudniających 3000 pracowników. Należy do nich największy w świecie instytut badawczy w dziedzinie technologii biologicznych L’Institut de recherche en biotechnologie (IRB) – The Biotechnology Research Institute (BRI). Przemysł ten łącznie przeznacza 337 milionów dolarów na badania i rozwój.
  • przemysł drzewny – generuje 18,9 miliarda dolarów (w tym 11,3 mld eksport), zatrudniając ponad 83 tysiące pracowników.
  • przemysł informatyczny i telekomunikacyjny – ponad 5 tysięcy firm zatrudnia łącznie 100 tysięcy pracowników, generuje 31 miliardów dolarów i rozwija się w tempie 9% rocznie.
  • energetyka – Quebec jest liderem nie tylko w produkcji energii elektrycznej, ale i w wykorzystaniu czystych technologii do jej produkcji. Wielki udział w produkcji prądu ma energetyka wodna.
  • przemysł metalurgiczny

Turystyka

[edytuj | edytuj kod]
Miasto Quebec

Turystyka to jeden z najbardziej dochodowych i tym samym ważniejszych sektorów gospodarki w Quebecu. W 2005 roku w branży turystycznej zatrudnionych było 133 271 osób[8],

Szacuje się, że w 2005 Quebec odwiedziło 28,3 miliony turystów[9], z tej liczby 75,7% pochodziło z Quebecu, 13% z pozostałych prowincji Kanady, 7,6% ze Stanów Zjednoczonych i 3,7% z innych krajów. Rocznie turyści pozostawiają więcej niż 7,5 miliarda dolarów w różnych sektorach przemysłu turystycznego.  

Religia

[edytuj | edytuj kod]
Statystyka religijna prowincji Quebec
Religia %
Chrześcijanie (łącznie) 82,2%
  Katolicy 1 74,7%
  Protestanci 4,0%
  Prawosławni 1,7%
  Inni chrześcijanie ² 1,8%
Muzułmanie 3,1%
Żydzi 1,1%
Pozostali 1,5%
Brak przynależności religijnej 12,1%
Źródło: Biuro statystyczne Kanady, 2011[10].

1 Włączając Kościół rzymskokatolicki,
Kościół polskokatolicki i Kościół starokatolicki.
2 1,4% bliżej nieokreśleni + 0,4% inne wyznania.

Kościół zielonoświątkowy w centrum Montrealu.

Kościół katolicki był przez wiele lat ostoją kultury francuskiej i języka francuskiego, o mieszkańcach Quebecu mówiono, że są „naturaliter catholicae”, tzn. „z natury katoliccy”. W latach trzydziestych XX wieku w Quebecu zaczęły zachodzić gwałtowne zmiany społeczno-ekonomiczne. Narodowo-katolicki rząd wspierał Kościół, finansował religię w szkołach, strzegł cenzury w sprawach religijnych, jednocześnie kraj ulegał industrializacji i urbanizacji, zaczął zmieniać się model rodziny: z wielodzietnej, utrzymującej się z rolnictwa, na nowoczesną. Tzw. „spokojna rewolucja” nastąpiła tam w latach 60. XX wieku. Gdy Quebec osiągnął wysoki poziom rozwoju gospodarczego i skolaryzacji, kościoły zaczęły się wyludniać; w latach 80. lewicowa, separatystyczna Partia Quebecu zaczęła odbierać Kościołowi przywileje. Od 2008 roku religia nie jest już nauczana w tamtejszych szkołach państwowych; religię katolicką zastąpiło religioznawstwo[11].  

Struktura polityczna

[edytuj | edytuj kod]

Gubernator porucznik

[edytuj | edytuj kod]

Gubernator porucznik jest przedstawicielem monarchy (głowy państwa) w prowincji. Mianuje go Gubernator Generalny na wniosek premiera Kanady złożony zwyczajowo w uzgodnieniu z premierem prowincji. Gubernator posiada szerokie uprawnienia, z których korzysta co do zasady za radą premiera prowincji. W sytuacji kryzysu konstytucyjnego Gubernator ma prawo samodzielnie podjąć wszelkie decyzje niezbędne dla przywrócenia stabilności rządu.

Premier

[edytuj | edytuj kod]

Premier Quebecu jest szefem rządu prowincji. Posiada bardzo szerokie uprawnienia, pozwalające prowadzić skuteczne rządy, jeśli tylko ma zapewnione poparcie w parlamencie. Premierem zostaje lider partii zdobywającej większość w parlamencie. Jeśli z jakichś powodów w czasie trwania kadencji parlamentu przewodniczący rządzącej partii zostaje zmieniony, następuje automatyczna zmiana na stanowisku premiera prowincji.

Parlament

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Zgromadzenie Narodowe Quebecu.

Parlament Quebecu Assemblée nationale du Québec (Zgromadzenie Narodowe Quebecu) liczy obecnie 125 deputowanych (les députés). Wybierani są oni w 125 jednomandatowych okręgach wyborczych. Partia, która zdobędzie większość w parlamencie, tworzy rząd prowincjonalny, a jej przewodniczący zostaje premierem prowincji. Druga co do liczebności partia w parlamencie otrzymuje status oficjalnej opozycji. W obecnej 55. kadencji parlamentu najwięcej, bo 54 miejsca w parlamencie zdobyła Partia Quebecka, 50 miejsc przyznano Liberalnej Partii Quebecu, 19 miejsc zdobyła Koalicja Przyszłość Quebecu, a dwa miejsca przypadły partii Solidarny Quebec.

Przedterminowe wybory w dniu 7 kwietnia 2014 przyniosły zdecydowane zwycięstwo Liberalnej Partii Quebecu, która utworzyła rząd większościowy, zaprzysiężony 23 kwietnia 2014. Na czele rządu stanął szef Liberalnej Partii Quebecu Philippe Couillard, wicepremierem i ministrem bezpieczeństwa publicznego została Lise Thériault[12][13].

Niepodległość

[edytuj | edytuj kod]

Partia Quebecka, zgodnie ze swoją misją, doprowadziła do przeprowadzenia referendum na temat odłączenia się prowincji od Kanady w 1980 roku, w którym 60% głosujących opowiedziało się przeciw suwerenności. Pomimo tej przegranej, partia wygrała wybory rok później i rządziła do następnych wyborów (1985), w których większość zdobyła Partia Liberalna pod przewodnictwem Roberta Bourassy. Partia Quebecka pod kierownictwem Jacques’a Parizeau ponownie wygrała wybory w 1994 roku i wezwała do przeprowadzenia kolejnego referendum, które odbyło się rok później. Referendum zostało przegrane przez separatystów marginesem mniej niż jednego procenta. Parizeau wynik ten skomentował w swej słynnej wypowiedzi, jakoby spowodowany był „przez kapitał i głosy etniczne”. Po przegranym referendum Parizeau podał się do dymisji.

Referendum w roku 1995 różniło się od pierwszego. Pierwsze z nich na celu miało zdecydować o tym, czy Quebec będzie w stosunku do reszty Kanady niezależnym stanem, ale dwie mające powstać w wyniku tego referendum części nadal miała łączyć silna więź przemysłowo-gospodarcza i polityczna. Drugie referendum proponowało całkowite oddzielenie Quebecu.

Po przejęciu władzy w prowincji w 2012 roku[14] przez Partię Quebecką walka polityczna o uzyskanie przez Quebec suwerenności znów stanęła na porządku dziennym[15]. Premier Prowincji Pauline Marois stanęła w kwietniu 2013 na czele nowej kampanii propagującej suwerenność prowincji[16]. Za suwerennością opowiada się także partia Solidarny Quebec[17].

Przedterminowe wybory powszechne w dniu 7 kwietnia 2014 odsunęły od władzy Pauline Marois i Partię Quebecką i tym samym nastąpiło przesunięcie priorytetów z kwestii niepodległości Prowincji na zagadnienia ekonomiczne i zmniejszenie bezrobocia[18].

  1. ↑ Pod władzą brytyjską terytorium kilkukrotnie reorganizowano. Wchodziło kolejno w skład kolonii (prowincji): Quebec (1763–1791), Dolna Kanada (1791–1841), Kanada (1841–1867). Północna część współczesnej prowincji, wzdłuż wybrzeża Zatoki Hudsona, stanowiła część odrębnej kolonii – Ziemi Ruperta.
  2. ↑ Kanadyjski urząd statystyczny definiuje „skupisko ludności” (ang. population centre, fr. centre de population) jako zwarty obszar zamieszkany przez co najmniej 1000 osób, o gęstości zaludnienia co najmniej 400 os./km²[19].
  3. ↑ Liczba mieszkańców w granicach prowincji Quebec. Większa część aglomeracji znajduje się na terytorium prowincji Ontario. Łączna liczba mieszkańców aglomeracji – 1 068 821.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Quebec, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2025-03-22] (ang.).
  2. ↑ Kanadyjski Urząd Statystyczny – największe jeziora Kanady. [dostęp 2011-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-06)].
  3. ↑ Population and dwelling counts: Canada, provinces and territories, and census subdivisions (municipalities). Statistics Canada. [dostęp 2025-03-22]. (ang.).
  4. 1 2 Population and dwelling counts: Canada and population centres. Statistics Canada. [dostęp 2025-03-18]. (ang.).
  5. ↑ Regiony administracyjne w Quebecu (2001).
  6. ↑ Charter of the French language. [dostęp 2014-08-26]. (ang.).
  7. ↑ Hundreds protest at Marois’ office against Bill 14, The Suburban, Quebec’s Largest English Weekly Newspaper, February 20, 2013.
  8. ↑ Québec. Ministerstwo turystyki (2006). Le tourisme, une industrie importante pour le Québec – Édition 2006. ISBN 2-550-48481-9. p. 11.
  9. ↑ Québec. Institut de la statistique du Québec. Le Québec chiffres en main, édition 2007 – Tourisme. Page consultée le 16 aou^t 2007.
  10. ↑ 2011 National Household Survey: Data tables [online], Statistics Canada [dostęp 2020-06-28].
  11. ↑ Ks. Andrzej Draguła, Scenariusz: Quebec.
  12. ↑ Le PLQ majoritaire. [dostęp 2014-04-08].
  13. ↑ Le conseil des ministres de Philippe Couillard. „Le Devoir”, 23 kwietnia 2014.
  14. ↑ Wyniki wyborów powszechnych do Zgromadzenia Narodowego.
  15. ↑ Program Partii Quebeckiej.
  16. ↑ Mathieu Simard. Le PQ lance une campagne pour promouvoir l’indépendance. „Le Devoir”, s. A3, 22 kwietnia 2013.
  17. ↑ Program partii Solidarny Quebec.
  18. ↑ Ludovic Hirtzmann. Revers électoral pour les indépendantistes au Québec. „Le Figaro”, Publié le 08/04/2014 à 18:15.
  19. Dictionary, Census of Population, 2021 Population centre (POPCTR). Statistics Canada. [dostęp 2025-03-18]. (ang.).