Przejdź do zawartości

Shinzō Abe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Shinzō Abe
安倍 晋三
Ilustracja
Shinzō Abe (2020)
Data i miejsce urodzenia

21 września 1954
Tokio

Data i miejsce śmierci

8 lipca 2022
Nara

Premier Japonii
Okres

od 26 grudnia 2012
do 16 września 2020

Przynależność polityczna

Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)

Poprzednik

Yoshihiko Noda

Następca

Yoshihide Suga

Premier Japonii
Okres

od 26 września 2006
do 26 września 2007

Przynależność polityczna

Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)

Poprzednik

Jun’ichirō Koizumi

Następca

Yasuo Fukuda

Przewodniczący Partii Liberalno-Demokratycznej
Okres

od 26 września 2012
do 14 września 2020

Poprzednik

Sadakazu Tanigaki

Przynależność polityczna

Partia Liberalno-Demokratyczna (PLD)

Następca

Yoshihide Suga

podpis
Odznaczenia

Shinzō Abe (jap. 安倍 晋三 Abe Shinzō; ur. 21 września 1954 w Tokio, zm. 8 lipca 2022 w Narze) – japoński polityk, premier Japonii w latach 2006–2007 i 2012–2020. Przewodniczący Partii Liberalno-Demokratycznej w latach 2012–2020. Członek Nippon Kaigi. Zmarł w wyniku postrzelenia przez zamachowca[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Był synem byłego ministra spraw zagranicznych Shintarō Abego i wnukiem premiera w latach 1957–1960, Nobusuke Kishiego. Ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Seikei (1977) w Musashino. Przez 3 lata pracował w koncernie Kobe Steel, w 1982 został sekretarzem swojego ojca. W latach 2005–2006 był szefem gabinetu premiera. We wrześniu 2006 został premierem. Uważano go za politycznego „jastrzębia”[2]. Jego poprzednikiem i mentorem był Jun’ichirō Koizumi.

Abe zapowiadał zmianę pacyfistycznej konstytucji Japonii i zwiększenie roli polityczno-militarnej państwa, jak to wynika z potencjału gospodarczego i demograficznego. Pomimo że uważa się go za nacjonalistę, zaniechał wówczas wizyt w chramie Yasukuni, by poprawić stosunki z Chinami i Koreą Południową. W tym celu odbył też spotkania z przywódcami tych państw. Forsował program promowania patriotyzmu i zwiększenia dyscypliny w szkołach. Latem 2007 zaproponował utworzenie czterostronnego „łuku wolności i dobrobytu” (Indie, Japonia, USA, Australia) w celu zrównoważenia rosnącej potęgi Chin.

12 września 2007 po wyjściu na jaw wielu afer finansowych, związanych z ministrami wchodzącymi w skład jego rządu, podał się do dymisji ze stanowiska premiera Japonii[3].

We wrześniu 2012 został wybrany przewodniczącym Partii Liberalno-Demokratycznej (PLD). W przedterminowych wyborach parlamentarnych, które odbyły się 16 grudnia 2012 po rozwiązaniu Izby Reprezentantów (niższej izby parlamentu Japonii) przez premiera Yoshihiko Nodę (z centrolewicowej Partii Demokratycznej), PLD uzyskała większość parlamentarną, a Shinzō Abe został desygnowany na premiera i 26 grudnia 2012 zaprzysiężony[4].

Wprowadził politykę monetarną polegającą na zwiększonej radykalnie emisji pieniądza w porozumieniu z nowo mianowanym szefem banku centralnego Haruhiko Kurodą zmierzającą do ożywienia gospodarczego (w połączeniu z innymi działaniami zwaną abenomiką)[5].

26 grudnia 2013 roku premier Abe niespodziewanie przybył z oficjalną wizytą do chramu Yasukuni, co natychmiast spowodowało protesty Chin i Korei Południowej. Negatywnie do wizyty odniosły się również Stany Zjednoczone[6].

W sierpniu 2020 roku zrezygnował ze stanowiska premiera z powodów zdrowotnych[7][8].

8 lipca 2022, podczas przemówienia na wiecu wyborczym w Narze (sam nie kandydował, ale wspierał kampanię rządzącej Partii Liberalno-Demokratycznej), został postrzelony i zmarł w wyniku odniesionych obrażeń[9][10].

Rodzina

[edytuj | edytuj kod]
??
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nobumasa KishiHidesuke SatōHyōsuke Abe
 
Tame AbeShintarō Abe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nobusuke KishiIchirō SatōEisaku Satō
 
Kan Abe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nobukazu KishiYoko Kishi
 
 
 
 
 
Shintarō Abe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Nobuo KishiShinzō AbeHironobu Abe

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia japońskie

[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia zagraniczne

[edytuj | edytuj kod]

Inne odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Były premier Japonii Shinzo Abe nie żyje. Został postrzelony przez zamachowca, „Money.pl” [dostęp 2022-07-08] (pol.).
  2. ↑ Polityka nr 39 (2573) z 30 września 2006, s. 19.
  3. ↑ Japonia ma nowego premiera. rp.pl. [dostęp 2012-12-26]. (pol.).
  4. ↑ Japan’s Abe says party ‘must achieve results’ after poll win, BBC News.
  5. ↑ Wizyta premiera Japonii w Polsce. Jak skończą się japońskie reformy? [online], wyborcza.biz [dostęp 2013-07-26] (pol.).
  6. ↑ l, Japonia: Premier odwiedził świątynię Yasukuni [online] [dostęp 2014-01-09] (pol.).
  7. ↑ Shinzo Abe składa rezygnację. Powodem stan zdrowia szefa japońskiego rządu [online], money.pl [dostęp 2020-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-28] (pol.).
  8. ↑ Eric Johnston, Satoshi Sugiyama, Abe to resign over health, ending era of political stability [online], The Japan Times [dostęp 2020-08-28] [zarchiwizowane z adresu 2020-08-28].
  9. ↑ Zamach na byłego premiera Japonii. Shinzo Abe nie żyje [online], Rzeczpospolita, 8 lipca 2022 [dostęp 2022-07-08] (pol.).
  10. ↑ Shinzo Abe: former Japan prime minister confirmed dead after being shot in city of Nara – latest updates [online], The Guardian, 8 lipca 2022 [dostęp 2022-07-08] (ang.).
  11. 1 2 産経新聞, 安倍氏に従一位、大勲位菊花章頸飾を授与 [online], 産経新聞:産経ニュース, 11 lipca 2022 [dostęp 2025-05-10] (jap.).
  12. ↑ Ministerie van Algemene Zaken, Decoraties Staatsbezoeken Japan en Republiek Korea - Nieuwsbericht - Het Koninklijk Huis [online], www.koninklijkhuis.nl, 25 października 2014 [dostęp 2025-05-10] (niderl.).
  13. ↑ Nikko Dizon, Aquino flies to Japan for four-day state visit, exchange of top honors [online], INQUIRER.net, 2 czerwca 2015 [dostęp 2025-05-10] (ang.).
  14. ↑ Palabras del presidente Mauricio Macri y del primer ministro de Japón, Shinzo Abe, en el almuerzo ofrecido en honor del mandatario japonés [online], casarosada.gob.ar [dostęp 2022-07-09] (hiszp.).
  15. ↑ Corrección de errores del Real Decreto 354/2017, de 31 de marzo, por el que se concede la Gran Cruz de la Orden de Isabel la Católica a las personalidades japonesas que se citan. [online], boe.es [dostęp 2022-07-09].
  16. ↑ パラグァイ=国家功労大十字章を受勲=総理、日系社会代表者と懇談 – ブラジル知るならニッケイ新聞WEB [online], web.archive.org, 29 listopada 2020 [dostęp 2025-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-29].
  17. ↑ Resolución N° 644/018 [online], www.impo.com.uy [dostęp 2026-01-30].
  18. ↑ Notícias do Japão - Alternativa Online > Notícias > Comunidade > Governo brasileiro condecora ex-premiê Abe e vice-premiê Aso em Tóquio [online], web.archive.org, 10 lipca 2022 [dostęp 2025-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-10].
  19. ↑ Shinzo Abe e Taro Aso são condecorados pelo Brasil – CCBJ [online] [dostęp 2025-05-10] (port.).
  20. ↑ Shinzo Abe, Tarun Gogoi, Ram Vilas Paswan among Padma Award winners: Complete list | India News - Times of India [online], The Times of India [dostęp 2022-07-09] (ang.).
  21. ↑ B92, Vučić presents Vidovdan decorations: "I choose the path of wisdom over great courage" [online], B92.net [dostęp 2025-05-10] (serb.).
  22. ↑ B92, Vučić at the Embassy of Japan: A ceremonial reception marking 140 years of relations [online], B92.net [dostęp 2025-05-10] (serb.).
  23. ↑ Za wybitne zasługi dla dwustronnych stosunków Australia-Japonia.
  24. ↑ 自由時報電子報, 我追贈安倍特種大綬卿雲勳章 - 政治 - 自由時報電子報, „自由時報電子報”, 27 stycznia 2023 [dostęp 2025-05-10] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-15] (chiń.).
  25. ↑ Shinzo Abe [online], olympedia.org [dostęp 2022-07-09].
  26. ↑ Shinzo Abe, Tarun Gogoi, Ram Vilas Paswan among Padma Award winners: Complete list, „The Times of India”, 25 stycznia 2021, ISSN 0971-8257 [dostęp 2025-05-10].