944.
| Godine:
◄◄ | ◄ | 940. | 941. | 942. | 943. | 944. | 945. | 946. | 947. | 948. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 910-e | 920-e | 930-e | 940-e | 950-e | 960-e | 970-e | ► |
| Vijekovi: |
| Gregorijanski kalendar | 944 CMXLIV |
| Ab Urbe condita | 1697 |
| Asirski kalendar | 5694 |
| Bengalski kalendar | 351 |
| Berberski kalendar | 1894 |
| Budistički kalendar | 1488 |
| Burmanski kalendar | 306 |
| Bizantijski kalendar | 6452–6453 |
| Kineski kalendar | 癸卯年 (Vodeni Zec) 3640 ili 3580 — do — 甲辰年 (Drveni Zmaj) 3641 ili 3581 |
| Koptski kalendar | 660–661 |
| Diskordijanski kalendar | 2110 |
| Etiopijski kalendar | 936–937 |
| Hebrejski kalendar | 4704–4705 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 1000–1001 |
| - Šaka Samvat | 866–867 |
| - Kali Juga | 4045–4046 |
| Holocenski kalendar | 10944 |
| Iranski kalendar | 322–323 |
| Islamski kalendar | 332–333 |
| Julijanski kalendar | 944 CMXLIV |
| Korejski kalendar | 3277 |
| Minguo kalendar | 968 prije Tajvana 民前968年 |
| Seleukidska era | 1255/1256 AG |
| Tajlandski solarni kalendar | 1486–1487 |
Godina 944. (CMXLIV) bila je redovna godina koja počinje u ponedjeljak u julijanskom kalendaru. Oznaka 944. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]Bizantijsko Carstvo
[uredi | uredi izvor]- Pečenezi su se udružili s Igorom Kijevskim i pripremili se za napad na Bizantiju. Roman Lakapen poslao je delegaciju na Dunav, koja je nagovorila Ruse da sklope primirje i potpišu novi ugovor u Konstantinopolu. Trgovinski uslovi bili su restriktivniji od onih iz 907. (Roman Lakapen), a Rusima više nije bilo dozvoljeno da provedu zimu u gradu ili čak u Berezanima (Krim), već su se morali vraćati u Kijev svake jeseni. Rusi su se obavezali da će pružiti vojnu podršku Bizantincima za zaštitu Tauride i protiv Bugara.
- Septembar: Roman, sin Konstantina VII Porfirogeneta, ženi se Bertom od Provanse, vanbračnom kćerkom Huga od Arla.[1]
- Iako se on trijumfalno vratio u Konstantinopol sa Mandilionom, Stefan i Konstantin su otpustili generala Jovana Kurkuasa, kojeg je njihov otac, Roman I, želio za tasta svom unuku, budućem Romanu II.
- 16. decembar – Car Roman I je, nakon 14-godišnje vladavine, uhapšen i svrgnut od strane svojih sinova, sucareva Stefana i Konstantina. Odveden je na Prinčeva ostrva i prisiljen da postane monah.
- Almalfitanski trgovci osnivaju koloniju u Konstantinopolu.[2]
Arapsko carstvo
[uredi | uredi izvor]- Arapsko-bizantijski rat: Bizantijske snage su poražene od Sajfa al-Davle (Mač države). On osvaja grad Alep i proširuje svoju kontrolu nad regijom Al-Džazira - Gornja Mezopotamija. Ikšididi priznaju Al-Davlinu vladavinu.[3] Osnovao je bogatu kneževinu oko Alepa i Homsa. Njegov brat Hasan Nasir al-Davla (Branitelj države), kratko vrijeme bio je i Emir Emira u Bagdadu 943. godine, osniva kneževinu u Mosulu, koju Bujidi ponovo osvajaju 979. godine.
- 11. oktobar: Abasidski halifa Al-Muttaqi svrgnut je od strane Turčina Tuzuna, koji je na prijestolje postavio svog rođaka Al-Mustakfija (čija vladavina završava 946.)[4].
- Ebu Jazid, vođa haridžitskih Berbera, pokreće pobunu u planinama Aurès (današnji Alžir) protiv Fatamidskih dinastija, tražeći pomoć od Kordobskog halifata u El-Andaluzu. On zauzima Kairuan, a zatim u decembru opsjeda Mahdiju.[5]
- Gradove Alžir i Miliana ponovo osniva ziridski vladar (emir) Buluggin ibn Ziri.
Evropa
[uredi | uredi izvor]- Kralj Hugo od Provanse šalje delegaciju kralju Otonu I od Istočnog Franačkog Kraljevstva, nudeći veliku svotu novca ako obeća da neće pružiti pomoć Berengaru od Ivreje. Oton odbija ovu ponudu.
- Nakon smrti Otona od Lotaringe, Oton I poslao je vojsku u Lotaringiju koju je predvodio vojvoda Herman od Švabije. Konrada Crvenog kralj Oton I imenovao je za vojvodu Lotaringe (vladao je 953. godine).[6]
- Rajmond III (ili Pons I), grof od Toulousea, putuje u Nevers (jugoistočno od Pariza) kako bi izjavio svoju vjernost kralju Luju IV "Prekomorskom". Kralj mu dodjeljuje titulu "princ Akvitanaca".[7]
- Dvorac Montigny u blizini Soissonsa zauzeli su ljudi kralja Luja IV; Amiens je predao kralju njegov biskup, Derold. Ovi događaji ponovo su rasplamsali rat između kralja Luja IV i sinova Herberta II od Vermandoisa.
- Mađari su opustošili Lombardiju i primali danak od kralja Huga od Arlesa.[8]
Engleska
[uredi | uredi izvor]- Kralj Edmund I. vraća (uz pomoć danskih doseljenika) teritoriju koju je ustupio Olafu Guthfrithsonu. Osvaja Northumbriju i ustupa Cumberland Malcolmu I., kralju "Pikta i Škota".
Azija
[uredi | uredi izvor]- U Tĩnh Hải quânu, nakon smrti Ngô Qujềna, Dương Tam Kha prisilio je Ngô Xương Ngậpa, Khaovog nećaka, da abdicira i postavi se za kralja, nazivajući sebe Dương Bình Vươngom (Kralj Ping od Janga).[9]
944. u temama
[uredi | uredi izvor]Medicina
[uredi | uredi izvor]Geografija
[uredi | uredi izvor]Religija
[uredi | uredi izvor]- Izgrađena je džamija Al-Askari, u Samari (današnji Irak).
- 15. august – "Sveti Mandilion" (platno s licem Isusa) prenesen je u Konstantinopol, gdje stiže na praznik Uspenja Bogorodice (Velika Gospa). U glavnom gradu se održava veliki skup povodom dolaska relikvije.
- Abdulmalik I, samanidski emir (umro 961.)
- Al-Mu'ajjad Ahmed, muslimanski imam (umro 1020.)
- Fudživara no Akimitsu, japanski birokrata (umro 1021.)
- Fudživara no Sukemasa, japanski državnik (umro 998.)
- Ibn Džuldžul, muslimanski ljekar (približan datum)
- Ivan VIII bar Abdoun, patrijarh Antiohije (umro 1033.)
- Oton (ili Odo), vojvoda Burgundije (umro 965.)
- 25. februar – Lin Ding, kineski zvaničnik i kancelar
- 8. april – Vang Janxi, car Mina (Deset kraljevstava)
- 23. april – Wichmann Stariji, franački plemić
- Ebu Mansur el-Maturidi, muslimanski teolog (rođen 853.)
- Ebu Tahir al-Džannabi, karmatski vladar (rođen 906.)
- Č'oe Ŏn-vi, koreanski ministar i kaligraf (rođen 868.)
- Donnchad Donn, visoki kralj Irske
- Flaithbertach mac Inmainén, irski opat
- Mahipala I, kralj Gurdžara-Pratihare
- Liu Hongčang, kineski kancelar
- Fang Gao, kineski zvaničnik i šef kabineta
- Li, carica Mina (Deset kraljevstava)
- Vang Jačeng, kineski princ
- Duan Siping, vladar Dalija (približan datum)
- Ngo Quyen, vijetnamski kralj
- Haršavarman II, angkorski kralj
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Louis Bréhier, Vie et mort de Byzance, Paris, Albin Michel, 1946, 596 p.
- ↑ Enrico Guidoni La ville européenne: formation et signification du quatrième au onzième siècle. Editions Mardaga, 1981 (ISBN 978-2-87009-133-3)
- ↑ Treadgold, Warren T. (1997), A History of the Byzantine State and Society, Stanford, CA: Stanford University Press, p. 486, ISBN 978-0-8047-2630-6.
- ↑ Harold Bowen The life and time of Ali ibn Isa. CUP Archive
- ↑ Jamil M. Abun-Nasr, A history of the Maghrib in the Islamic period, Cambridge University Press, 1987, 455 p. (ISBN 978-0-521-33767-0.
- ↑ Jean-Louis Masson, Histoire Administrative de la Lorraine, Fernand Lanore, 1982.
- ↑ Timothy Reuter (1999). The New Cambridge Medieval History, Volume III, p. 429. ISBN 978-0-521-36447-8.
- ↑ Marie Nicolas Bouillet, Jules Caillet, Charles Edouard Garnier, Ernest Desjardins, Philippe Bouillet Atlas universel d'histoire et de géographie, Volume 1. L. Hachette, 1865
- ↑ Ngô Sĩ Liên (1993), Đại Việt sử ký toàn thư, page 54, Peripheral Records vol. 5, "Dương Tam Kha"
- ↑ Lewis' Dictionary of Toxicology, p. 286 ISBN 9781566702232
- ↑ Stratton, J.M. (1969). Agricultural Records. John Baker. ISBN 0-212-97022-4.
- ↑ Flodoardi Historia remensis ecclesiae, Volume 3.