Edukira joan

NGC 1317

Koordenatuak: Zeruko mapa 03h 22m 44.3s, −37° 06′ 13″
Wikipedia, Entziklopedia askea
NGC 1317
Behaketa
Distantzia Lurretik19 Mpc
Itxurazko magnitudea (V)11,02, 12,2, 11,78, 10,22, 15,4795, 8,654, 8,005 eta 7,737
AurkitzaileaJames Dunlop
Aurkikuntza-data1826
Gorriranzko lerrakuntza0,006438 eta 0,006438
Galaxia-motaS0a:r
KonstelazioaFornax
Abiadura erradiala1.935 km/s
Igoera zuzena50,684505112021 °
Deklinazioa−37,103656258923 °
Izendapenak

NGC 1317 Fornax konstelazioan dagoen tarteko galaxia espiral bat da. 11,0ko magnitudea du[1]. James Dunlop astronomo eskoziarrak aurkitu zuen 1826ko azaroaren 24an. Julius Schmidt astronomo alemaniarrak ere behatu zuen 1865eko urtarrilaren 19an, eta NGC katalogoan NGC 1318 izenarekin sartu zen[2].

Mikrouhin-hondo kosmikoarekiko abiadura 1.833 ± 14 km/s-koa da, eta horri 27,0 ± 1,9 Mpc-ko (88 ± 6 milioi argi-urte) Hubble distantzia dagokio. 118.000 argi-urte inguruko diametroa du[3][oh 1].

Gaur arte, gorrirako lerrakuntzan oinarritzen ez den neurketa batek 16,9 Mpc-ko (55 milioi argi-urte) distantzia ematen du, Hubble distantziaren balioetatik kanpo dagoena[4]. Kontuan hartu behar da NASA/IPAC datu-baseak neurketa independenteen batez bestekoa erabiltzen duela galaxien diametroa kalkulatzeko; Hubble distantzia erabiliz gero, NGC 1317ren diametroa 57,9 kpc-koa (189.000 argi-urte inguru) izan liteke.

NGC 1317ren argitasun-klasea I da[3].

NGC 1316 galaxia lentikularra (ezkerrean) eta NGC 1317 galaxia espirala (eskuinean), elkarren ondoan.

Gérard de Vaucouleursek NGC 1317 (R')SAB(rl)a morfologia-motako galaxiaren adibide gisa erabili zuen bere galaxien atlasean[5][6]. Infragorriko K bandan, NGC 1317k 50 arku-segundo baino luzeagoa den barra zentral bat du, 0,24ko eliptikotasun maximoarekin; barraren posizio-angelua 148°-koa da[7].

Eskridgek, Frogelek eta Poggek 2002an artikulu bat argitaratu zuten, gertuko 205 galaxia espiral edo lentikularren morfologia deskribatuz. Behaketak infragorriko H bandan eta B bandan (urdina) egin ziren. Eskridgeren eta haren lankideen arabera, NGC 1317 SB(r) motako galaxia espirala da B bandan, eta SB0 motakoa H bandan. Galaxiak barra batean txertatutako nukleo puntual bat du. Erraboilaren barneko isofotak eliptikoak dira, barraren ardatz nagusi berarekin, baina askoz gutxiago zapalduak. Intentsitate txikiagoan erraboila zirkular bihurtzen da, eta intentsitate are txikiagoan isofotak berriro eliptiko bihurtzen dira, baina ardatz nagusia erdiko eskualdearen ardatz nagusiarekiko ia perpendikularra da. Diskoaren gainazaleko distira nahiko ahula da, eta barneko eraztun ahul bat du, kanpoko barra lausotzen den mailan[8].

Nukleoa inguratzen duen diskoa

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Galaxiaren erdiko diskoa, Hubble espazio-teleskopioak jasotako datuekin egindako irudian

Hubble espazio-teleskopioaren behaketei esker, izar-eraketako disko bat detektatu da NGC 1317ren nukleoaren inguruan. Bere ardatzerdi nagusia 1.450 pc ingurukoa dela kalkulatzen da (4.730 argi-urte inguru)[9].

NGC 1316 taldea eta Fornax multzoa

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

NGC 1317 NGC 1316 taldearen parte da. Talde hori Fornax multzoaren kidea ere bada[2], eta gutxienez 20 galaxia ditu, horien artean IC 335, NGC 1310, NGC 1316, NGC 1317, NGC 1341, NGC 1350, NGC 1365, NGC 1380, NGC 1381, NGC 1382 eta NGC 1404[10].

NGC 1317 Fornax multzoaren kanpoaldean dago[11], eta multzo horren parte da[12]. Badirudi elkarrekintzan dagoela NGC 1316 galaxia lentikular erraldoiarekin[13].

Galaxia bikotea?

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

NGC 1316ren eta NGC 1317ren distantziak antzekoak dira, eta esfera zerutiarean elkarrengandik hurbil daude. Beraz, benetako galaxia bikote bat osa dezakete, baina ezaugarri hori ez da kontsultatutako iturrietan aipatzen.

  1. ↑ ESO-LV Quick Blue IIa-O behaketa-kanpainako diametro isofotala.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ astrovalleyfield.com. Les données de «Revised NGC and IC Catalog by Wolfgang Steinicke», NGC 1300 à 1399. .
  2. 1 2 Courtney Seligman. New General Catalog Objects: NGC 1300 - 1349. .
  3. 1 2 Results for NGC 1317. NASA/IPAC Extragalactic Database. .
  4. ↑ NASA/IPAC Extragalactic Database. Distance Results for NGC 1317. .
  5. ↑ Courtney Seligman. De Vaucouleurs Atlas of Galaxies: NGC 1317. .
  6. ↑ Ronald Buta. The Galaxy Morphology Website, NGC 1317. .
  7. ↑ John S. Mulchaey, Michael W. Regan eta Arunav Kundu. (1997). The Fueling of Nuclear Activity. I. A Near-Infrared Imaging Survey of Seyfert and Normal Galaxies. The Astrophysical Journal Supplement Series, 110. liburukia, 2. zenbakia, 299–319. or..
  8. ↑ Paul B. Eskridge, Jay A. Frogel, Richard W. Pogge eta beste. (2002). Near-Infrared and Optical Morphology of Spiral Galaxies. The Astrophysical Journal Supplement Series, 143. liburukia, 1. zenbakia, 73–111. or..
  9. ↑ S. Comerón, J. H. Knapen, J. E. Beckman, E. Laurikainen, H. Salo, I. Martínez-Valpuesta eta R. J. Buta. (2010). AINUR: Atlas of Images of NUclear Rings. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 402. liburukia, 4. zenbakia, 2462–2490. or..
  10. ↑ A. M. Garcia. (1993). General study of group membership. II. Determination of nearby groups. Astronomy & Astrophysics Supplement Series, 100. liburukia, 47–90. or..
  11. ↑ H. C. Ferguson. (1989). Population studies in groups and clusters of galaxies. II – A catalog of galaxies in the central 3.5 deg of the Fornax Cluster. Astronomical Journal, 98. liburukia, 367–418. or..
  12. ↑ Richard Powell, Un Atlas de l'Univers. Les amas du Fourneau et de l'Éridan. .
  13. ↑ Astronomy Picture of the Day. (2015-09-09). NGC 1316: After Galaxies Collide. .

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Astronomia Artikulu hau astronomiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz.