As tarxetas MicroSD, tamén coñecidas como T-Flash ou TransFlash, son un formato de tarxeta de memoria flash máis pequeno que a MiniSD. Foron desenvolvidas pola empresa estadounidense SanDisk e adoptadas pola SD Card Association en xullo de 2005 co nome de MicroSD. [1]
Dimensións dunha tarxeta microSD: 15×11×1 mm.
Miden 15 x 11 x 1 milímetros, cunha superficie de 165 mm². Isto fainas tres veces e media máis pequenas que unha tarxeta miniSD, que, ata a súa aparición, era o formato de tarxeta SD máis pequeno, e aproximadamente unha décima parte do volume dunha tarxeta miniSD. En canto ás súas velocidades de transferencia, non son moi altas. Non obstante, empresas como SanDisk traballaron nisto, chegando a versións que admiten velocidades de lectura de ata 10 Mbit/s.[2]
O seu custo é polo menos o dobre que o dunha tarxeta Secure Digital equivalente. Debido ao seu tamaño moi pequeno, utilízase practicamente exclusivamente en teléfonos móbiles, sistemas GPS e tarxetas de memoria flash para consolas portátiles.
Desenvolvéronse diversas tecnoloxías que aumentaron progresivamente a súa capacidade de memoria. En 2006, introduciuse a microSDHC e, en 2010, lanzouse a SDXC, que aumentou a capacidade a máis dun terabyte. Finalmente, a tecnoloxía máis moderna, a microSDDUC, anunciouse en 2018, aumentando a capacidade máxima de 2 TB a 1 TB na versión anterior.[3]
É importante ter en conta que todas elas son compatibles coas tarxetas SD, polo que tamén hai versións SDHC, SDXV e SDDUC.[3]
