Utopie
Eng Utopie (aus dem algriicheschen οὐτοπία, "néierewou") ass e Modell vun enger idealer Welt, där hir Bewunner ënner perfekte Bedéngunge liewen. Deen Zoustand ass onerreechbar an eng idealistesch Virstellung.[1][2][3]
D'Géigebild vun der Utopie ass d'Dystopie.
Begrëffsgeschicht
[änneren | Quelltext änneren]De Begrëff staamt aus dem Thomas More sengem Staatsroman Utopia vu 1516 an deem e Modell vun engem ideale Staat beschriwwen ass.
Schonn ee Joerhonnert virdrun hat déi franséisch-venezianesch Schrëftstellerin Christine de Pizan an hirem 1405 fäerdeggestellte Roman Le Livre de la Cité des Dames fir d'éischt d'Bild vun enger utopescher Gesellschaftsform duergestallt.
An der Renaissance koumen nach e puer Utopien dobäi, wéi dem Dominikanerpater Tommaso Campanella säin Civitas solis ("Sonnestaat") an dem Francis Bacon säin Nova atlantis ("Nei-Atlantis").[1]
Och am Zäitalter vun der Opklärung hu sech Auteure mam Verlaangeren no engem gudden a gerechte Staat beschäftegt an dat Theema literaresch verschafft. Z'ernimme sinn do de Restif de La Bretonne an den Étienne-Gabriel Morelly, dee schonn 1755 a sengem Code de la nature de Privatbesëtz wëll ofgeschaaft gesinn.
Um Spaweck
[änneren | Quelltext änneren] |
Commons: Utopia – Biller, Videoen an Audiodateien |