ข้ามไปเนื้อหา

ท

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรไทย
ท
รูปพยัญชนะ
ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง
จ ฉ ช ซ ฌ ญ
ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ
ด ต ถ ท ธ น
บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม
ย ร ล ว ศ ษ ส ห
ฬ อ ฮ
รูปสระ
ะ ◌ั า ◌ํ ◌ิ ' "
◌ุ ◌ู เ โ ใ ไ ◌็
อ ว ย ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ
รูปวรรณยุกต์
◌่ ◌้ ◌๊ ◌๋
เครื่องหมายอื่น ๆ
◌์ ◌๎ ◌ฺ
เครื่องหมายวรรคตอน
ฯ ฯลฯ ๆ
๏ ๚ ๛ ┼
Da
Da
ตัวอักษรตัวอย่าง
เบงกอล-อัสสัมDa
ทิเบตDa
ไทย
ท
มลยาฬัม
ദ
สิงหล
ද
พราหมีอโศกDa
เทวนาครีDa
ร่วมเชื้อสาย
ฮีบรูד
กรีกΔ
ละตินD
ซีริลลิกД
Properties
หน่วยเสียง/d/ /tʰ/B /t/C
IASTd D
จุดรหัส ISCIIC4 (196)

^B ในภาษาไทย
^C ในภาษาเขมร

ท เป็นพยัญชนะในตระกูลอักษรพราหมี มาจากอักษรพราหมี ng หลังผ่านอักษรคุปตะ

เสียง

[แก้]

อักษร "ท" ตรงกับตัวเทวนาครี "द" ภาษาฮินดีตรงกับเสียง "ด" ในกลุ่มภาษาไทย ดังนั้นจึงมักทับศัพท์ภาษาอังกฤษด้วยตัวอักษร "d" เช่นคำว่า "เทวนาครี" ก็ควรออกเสียงเป็น "เดวานาการี" เช่นกัน

เนื่องจากการเรียงอักษรไทยคล้ายแต่ไม่ตรงกับอักษรเทวนาครี โดยมีตัวอักษร ​"ด" ซึ่งเป็นตัวประดิษฐ์เพิ่มนำหน้าอยู่ก่อนแล้ว สำหรับภาษาไทยกลางและภาษาไทยใต้ทุกถิ่น จึงเปลี่ยนเสียงพยัญชนะต้น /tʰ/ และพยัญชนะตัวสะกดให้เสียง /t̚/ เหมือนกับ "ถ"

อักษรไทย

[แก้]

ท (ทหาร) เป็นพยัญชนะตัวที่ 23 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับถัดจาก ถ (ถุง) และก่อนหน้า ธ (ธง) จัดอยู่ในกลุ่มอักษรต่ำ ในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า “ท ทหาร”

ท. ย่อมาจาก

การคณานับอารยภัฏ

[แก้]
  • द [də] = 18 (१८)
  • दि [dɪ] = 1,800 (१ ८००)
  • दु [dʊ] = 180,000 (१ ८० ०००)
  • दृ [dri] = 18,000,000 (१ ८० ०० ०००)
  • दॢ [dlə] = 18×108 (१८×१०८)
  • दे [de] = 18×1010 (१८×१०१०)
  • दै [dɛː] = 18×1012 (१८×१०१२)
  • दो [doː] = 18×1014 (१८×१०१४)
  • दौ [dɔː] = 18×1016 (१८×१०१६)

อักษรอื่น

[แก้]
Da ในอักษรต่าง ๆ
แอราเมอิก
Da
ขโรษฐี
𐨡
พราหมีอโศก
Da
พราหมีกุษาณะ[a]
Da
โทแคเรียน[b]
Da
พราหมีคุปตะ
Da
ปัลลวะ
Da
กทัมพะ
-
อักษรไภกษุกี
𑰟
สิทธัม
Da
ครันถะ
𑌦
จาม
ꨕ
สิงหล
ද
ปยู /
มอญโบราณ[c]
-
ทิเบต
Da
ปรัจลิต
𑐡
อาหม
𑜓
มลยาฬัม
ദ
เตลูกู
ద
พม่า
ဒ
เลปชา
ᰌ
รัญชนา
Da
เสาราษฏร์
ꢣ
ดิเวส อกุรุ
𑤝
กันนาดา
ದ
กะยา
ꤘ
ลิมบู
ᤍ
สวยัมภู[d]
𑩭
เขมร
ទ
ทมิฬ
-
จักมา
𑄘
ไทธรรม
ᨴ
มีไตมะเยก
ꯗ
เคาฑี
-
ไทย
ท
ลาว
ທ
ไตเหลอ
-
มาร์เชน
𑱼
ติรหุตา
𑒠
ไทลื้อใหม่
ᦑ
ไทเวียด
ꪒ / ꪓ
กวิ
Da
พักปา
ꡊ
โอริยา
ଦ
ศารทา
𑆢
เรอจัง
ꤴ
บาตัก
ᯑ
บูกิส
ᨉ
ชญานวัชระทรงเหลี่ยม
𑨛
เบงกอล-อัสสัม
Da
ฏากรี
𑚛
ชวา
ꦢ
บาหลี
ᬤ
มากาซาร์
𑻧
ฮันกึล[e]
ㄷ
นาครีเหนือ
-
โฑครี
𑠛
ลัณฑะ
-
ซุนดา
ᮓ
ไบบายิน
ᜇ
โมฑี
𑘟
คุชราต
દ
โขชกี
𑈛
ขุทาพาที
𑋏
มหาชนี
𑅥
ตักบันวา
ᝧ
เทวนาครี
Da
นันทินาครี
𑦿
ไกถี
Da
คุรมุขี
ਦ
มุลตานี
𑊘
บูฮิด
ᝇ
อักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดา[f]
-
สวยัมภู[g]
𑩭
สิเลฏินาครี
ꠖ
คุญชลาโคณฑี
𑵸
มสรามโคณฑี[h]
𑴝
ฮานูโนโอ
ᜧ
หมายเหตุ
  1. ↑ อักษรพราหมีแบบ "กุษาณะ" เป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นภายหลังเมื่ออักษรพราหมีเริ่มแพร่หลาย อักษรพราหมีสมัยราชวงศ์คุปตะสืบทอดรูปแบบมาจากกุษณะอย่างแน่นอน แต่ตัวอักษรอื่นๆ ที่ได้มาจากพราห์มีอาจสืบทอดมาจากรูปแบบก่อนหน้านี้
  2. ↑ ภาษาโทแคเรียนน่าจะสืบเนื่องมาจากรูปแบบ "กุษาณะ" ของอักษรพราหมีในยุคกลาง แม้ว่าหลักฐานจากยุคนั้นจะไม่มากพอที่จะยืนยันการสืบทอดได้อย่างแน่นอน
  3. ↑ อักษรปยูและอักษรมอญโบราณน่าจะเป็นต้นกำเนิดของอักษรพม่า และอาจมีที่มาจากอักษรปัลลวะหรือกทัมพะ
  4. ↑ อาจมาจากอักษรเทวนาครี (ดูล่างซ้ายของตาราง)
  5. ↑ กำเนิดของอักษรฮันกึลจากอักษร 'พักปา' มีอิทธิพลจำกัด โดยเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดรูปทรงตัวอักษรพื้นฐานเพียงไม่กี่แบบเท่านั้น อักษรฮันกึลไม่ได้ทำงานแบบอักษรสระประกอบอินเดีย
  6. ↑ แม้ว่ารูปแบบตัวอักษรพื้นฐานของอักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดาจะมาจากอักษรเทวนาครีที่เขียนด้วยมือ แต่ระบบอักษรนี้แสดงเสียงสระโดยการหมุนรูปแบบตัวอักษร แทนที่จะใช้เครื่องหมายกำกับเสียงสระอย่างที่เป็นมาตรฐานในระบบอักษรอินเดีย
  7. ↑ อาจมาจากอักษรรัญชนะ (ดูข้างบน)
  8. ↑ อักษรมสรามโคณฑี จัดเป็นอักษรสระประกอบอินเดีย แต่รูปแบบตัวอักษรไม่ได้มาจากอักษรต้นแบบใดอักษรหนึ่งโดยเฉพาะ