ศ

Śa
ตัวอักษรตัวอย่าง
เบงกอล-อัสสัม
ทิเบต
ทมิฬ	ஶ
ไทย	ศ
มลยาฬัม	ശ
สิงหล	ශ
พราหมีอโศก
เทวนาครี
ร่วมเชื้อสาย
ฮีบรู	ש
กรีก	Σ (Ϲ), Ϛ
ละติน	S (ſ), ẞ, Ʃ, Š
ซีริลลิก	С, Ш, Щ
Properties
หน่วยเสียง	/ʃ/ /s/B
IAST	ś Ś
จุดรหัส ISCII	D5 (213)
^B ในภาษาไทย

บทความนี้มีอักขระยูนิโคดที่ไม่พบบ่อย หากไม่มีการสนับสนุนการแสดงผลที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ แทนที่จะเป็นอักขระที่ระบุ

ศ เป็นพยัญชนะในตระกูลอักษรพราหมี มาจากอักษรพราหมี หลังผ่านอักษรคุปตะ

ในภาษาไทย อักษร ศ เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้น ให้เสียง /s/ และพยัญชนะสะกด ให้เสียง /t̚/

ศ (ศาลา) เป็นพยัญชนะ ตัวที่ 38 ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับถัดจาก ว (แหวน) และก่อนหน้า ษ (ฤๅษี) ออกเสียงอย่าง ส (เสือ) จัดอยู่ในกลุ่มอักษรสูง ในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า "ศ ศาลา"

ศ. ย่อมาจาก

• วันศุกร์
• ศาสตราจารย์
• ศอก (หน่วยวัด)
• ศูนย์- ในชื่อหน่วยงาน

• श [ʃə] = 70 (७०)
• शि [ʃɪ] = 7,000 (७ ०००)
• शु [ʃʊ] = 700,000 (७ ०० ०००)
• शृ [ʃri] = 70,000,000 (७ ०० ०० ०००)
• शॢ [ʃlə] = 7×10⁹ (७×१०^९)
• शे [ʃe] = 7×10¹¹ (७×१०^११)
• शै [ʃɛː] = 7×10¹³ (७×१०^१३)
• शो [ʃoː] = 7×10¹⁵ (७×१०^१५)
• शौ [ʃɔː] = 7×10¹⁷ (७×१०^१७)